Branette's Dagboek

Maandag 17 maart, het was vandaag een hele hete dag, 43 graden op zijn maximum en het was al heel snel boven de 30 deze dag en het duurde heeel  lang voordat het weer onder de 30 was. Ik geloof dat het zelfs dinsdagochtend om 5 uur nog 26 graden was.
Maar we zijn hier niet om te zeuren. Ik had genoeg werk te doen achter de computer en normaal gesproken krijg ik het koud als ik zo lang stil zit en zit te typen dus eigenlijk was dit weer wel goed voor me.
Nadat ik de kinderen bij opvang had gebracht, netjes voor 8′en zodat ze nog mee kunnen eten van het ontbijt dat geserveerd wordt ga ik gewoonlijk langs de groentewinkel voor wat groente en veel fruit en daarna naar Michele voor een kopje koffie.
Branko was om half 6 al thuis maar na een dag in een koel kantoor had hij niet de behoefte om de kinderen op te gaan halen bij opvang (alhoewel hij dit altijd wel heel leuk vind, hij had vooral geen behoefte aan het volgende stuk:) en bij Michele, Jake en Amber in een koel huis te gaan schuilen. Om 8 uur reden we terug naar ons huis, het was niet koeler maar echt tijd om alle kinderen in bed te stoppen.

Dinsdag 18 maart, HOERA we gaan weer naar playgroup. Als ik aan de jongens vraag wat ze willen doen, dan zegt Max steenvast ‘Park’ en Warrun ‘Playgroup’, dit nadat ik ze teleur heb moeten stellen dat ze niet naar opvang gaan die dag.
Vandaag was het weer playgroup en aangezien we daarna meestal naar het park gaan kon Max zich ook wel schikken voor dit plan.
Bij playgroup was duidelijk dat de lange dag van gisteren nog niet helemaal uit het systeem was geslapen. Vooral bij het knutselonderdeel waren de jongens niet gemotiveerd te krijgen TOT ik zei dat het mandje dat ze maakten voor paaseitjes was, CHOCOLAde paaseitjes, toen gingen de jongens ijverig aan de slag. Eerst 2 oogjes op het konijnenhoofdje en toen…. niet zoals de anderen glitters kleurtjes en andere versiersels, nee…. nog meer oogjes. Bij het inelkaar vouwen van de mandjes heb ik hier en daarnog wat oogjes erafgepulkt en deze aan de anderen gegeven. 
Na het plakken was het even buitenspelen voor de kinderen omdat Michele zich in een konijnenpak moest hijsen. Opeens stond er dus een konijn voor de deur van het huisje en die gaf iedereen een eitje. Hierna mochten de kinderen naar binnen om met hun mandje meer eitjes te zoeken.  Warrun en Max snapten vrij snel wat de bedoeling was. Het is toch grappig om van deze kleine kinderen bezig te zien. Als ze 1 eitje vinden bij de tafel dan blijven ze zoeken bij de tafel en een ouder moet ze erop  wijzen dat er misschien wel iets bij de banken te vinden is en als ze daar dan iets gevonden hebben en daar zijn blijven zoeken dan moet weer iemand heel hard, O, kijk nou! roepen op de volgende plek waar iets ligt. (op de foto’s Warrun en Max met hun mandjes). De rest van de middag hebben we het rustig aan gedaan. We hebben vooral met de lego gespeeld. Warrun was tevreden met de parkeergarage die ik gebouwd had (ik dacht dat het heleboel tunnels naast  elkaar waren). Max niet, die wilde hoger en dichter en langer en is zelf aan de slag gegaan.

Dit artikel werd aangemaakt op Tuesday 18 March 2008 om 9:45 en werd geplaatst in Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.