Zaterdag 15 maart: Branko en de jongens brachten de ochtend spelend door terwijl ik even goed uit kon rusten. Ik rust nooit echt uit in de nachten dat het boven de 20 graden is en kan een paar uurtjes op zaterdagochtend goed gebruiken.
Die middag moest ik even naar de winkel, niet dat we veel nodig hadden, maar wel melk en we kunnen niet zonder melk de dag door. Verder stond er deodorant, vla en ham op het boodschappenlijstje zodra de jongens doorhadden dat ik wegging wilden ze mee, en dat mocht wel. Ook wilden ze hun wagentjes van de Bunnings mee, ook dat mocht. Branko moest natuurlijk ook mee, anders is het hele overzicht kwijt.
In het winkelcentrum stoven de jongens naar de winkel, er was geen tijd voor de draaimolen of de speelauto voor de ingang. Boterham kopen! dat was het plan.
De jongens hebben ‘Boodschappen doen’ verbasterd tot ‘Boterham kopen’, geen idee hoe. We maken ons eigen brood dus ik koop nooit boterhammen wel weten ze dat als iets op is we nieuw moeten halen in de winkel, ‘ even kopen’, zeggen ze dan.
In de winkel ging Branko met de jongens op pad naar de deodorant terwijl ik melkpakken in mijn wagentje laadde. De jongens zagen echter pindakaas, die moest in hun bakje. Neem maar mee, dachten wij als we het nu niet kopen moet het over een week dus het maakt niet uit, Terwijl Max lekkere koekjes in stond te laden in zijn bak vond Warrun een echt brood en een pak Sinaasappelsap “I LOOOOVVVE this one’ Zei hij en hup het ging in zijn karretje. Hoe hij erbij komt weten we niet want zoals gezegd wij kopen geen brood en hetzelfde geld voor sinaasappelsap, dat persen we vers. Die 2 gingen dus weer terug, maar het broodmeel dat in de aanbieding was ging wel mee, en de gebraden kip die naar Branko lonkte mocht ook mee naar huis, en daar bleef het niet bij. Zodoende kwamen wij thuis met melk en deo en een kassabon van 150 dollar. We hebben een erg leuke middag gehad.
Die avond gingen wij buiten aan tafel zitten met onze gebraden kip, verse broodjes, maiskolven en sla. Branko was wat fliebertjes kip aan het lospeuteren toen Max wees ‘ ik wil die’. En dat was een poot. Warrun wilde de andere. En ze maakten het waar. De kleine mannen die nog niet zoveel maanden geleden overtuigd vegetarier waren kluifden ieder op een kippenvleugel, ondertussen achterloos de botjes in mijn sla deponerend.
Zondag 16 maart: Het was nog steeds goed weer om te zwemmen, en dat zijn we gaan doen. Dit jaar stond de wind niet zodat we in Noord-Melbourne de Grandprix Formule 1 geluiden hoorden vanuit voorbij het centrum, maar het was wel grappig te bedenken dat we precies een jaar geleden ook in het bad waren terwijl de GP bezig was. Verschil was dat de jongens zich nu enorm vermaken, rondspringen alsof ze nooit anders gedaan hebben en met hun zwembandjes om op onze rug ons via de oren in richting sturen die we eerder niet bedacht hadden.
Het enige wat we nog van de GP hebben gehoord waren de straaljagers die voor een demonstratie over het circuit kwamen vliegen. Blijkbaar maakt een straaljager toch meer lawaai dan een GP raceauto.
Artikelen (RSS)