Branette's Dagboek

Zaterdag  8 maart. Branko was ‘s morgens met de jongens opgestaan en ze flink verwend door zijn grote lego hijskraan van de plank te halen. De verhalen vertellen dat de jongens erg onder de indruk waren en heel lief en voorzichtig het ding onder handen namen.

Na een middagslaapje van Branko leek mij een mooie dag om Branko eens te laten delen in alle Arts and Crafts pret die wij hebben.
We begonnen met verven. Het is leuk om te zien hoe verschillend de jongens zoiets aanpakken. Warrun koos Blauw en ging vol overgave aan de slag.
Max wilde  alle kleurtjes open en had een preciezere bedoeling die hem aardig wat frustratie oplevert omdat hij nog niet zo handig is. Na het kleuren moesten handen en voeten overgetrokken worden.
Vervolgens kwamen de plakkers op tafel en mochten tissue dozen versiert worden. Branko ging helemaal los en vond dozen, lades en stoelen die beplakt konden worden.
Na de plakkers was het tijd voor kraaltjes en pasta, rijgen, sorteren, overgooien, verdelen, potjes vullen, de mogelijkheden waren eindeloos. 

Zondag 9 maart (door Branko:). Het is officieel herfst, sinds 1 maart al. Maar het is nu weer een weekje rond de 30 graden, en we hebben de kans gegrepen om weer eens te gaan zwemmen! Dit keer hadden we Warrun en Max omgekocht met chocolade-eieren om ze hun zwembandjes (om de arm) te laten dragen. Eentje vooraf om droog te oefenen, en eentje na afloop als ze ze in het water hadden gedragen.

Toen we in het zwembad kwamen wilde Max geen zwembandjes (ook al betekende dat dan geen chocola) en Warrun wel. Ze waren bijna niet te houden en zijn onmiddelijk het ‘diepe’ bad in gegaan (70cm) en wilden beide pertinent zonder hand vast het hele bad doorkruisen, met alleen hun hoofd nog boven water. Uiteraard kon ik dit zeer luidruchtig toejuichen, zeker omdat ze tot nu toe al panisch werden van een klein beetje een nat hoofd. Vandaag was het anders, er moest los gestapt worden, en er moest op onze rug gezwommen worden in het ECHT diepe (daar waar wij ook niet meer kunnen staan).
Tegen deze tijd had Max wel besloten dat hij de bandjes om wilde en liep vrolijk gevleugeld rond.
De jongens (incluis mijzelf) hebben bijna 2 uur in het water doorgebracht totdat de kleintjes het bijna koud kregen (de temperatuur was beneden de 30 gezakt). Gelukkig was het in de zon nog lekker warm en zaten we al snel gezellig in een zonnig plekje op te warmen,  te eten en naar de andere mensen in het zwembad te kijken.

Ik ben vreselijk trots en blij dat Max en Warrun zo’n goede dag hebben gehad in het zwembad.

Maandag 10 maart. Branko en een heleboel andere mensen hoeven vandaag niet te werken ivm met ’Labour Day’.
Het was nog steeds redelijk warm en een mooie dag om naar het Museum te gaan. Ik geloof dat de jongens dit onderling hadden besloten.
In het museum liepen we tegen Anna, Travis en Bailey aan en die kwamen we geregeld weer tegen bij de verschillende  onderdelen van de kindertentoonstelling.
De gebruikelijke route werd afgelegd: Kinderhoek, buiten,  wc, kinderhoek, stuk met bomen en vissen, hollen over de om hooglopende delen, roltrappen uitproberen, nog een keer naar de wc en uiteindelijk naar huis.  

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 10 March 2008 om 19:52 en werd geplaatst in Branko, Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.