Woensdag 5 maart, Branko heeft zijn woensdag 3 maart beschreven, en het komt wonderwel overeen met de mijne….
Eerst naar het kinderziekenhuis. Daarna naar de speeltuin van de Mc Donalds. Toen we bij de opticien waren vroegen we haar wanneer, of en hoe we de kinderen moesten laten testen. Zij zei dat er een paar dingen zijn waar je op kan letten, zoals dat je langs een McDonalds kan rijden zonder dat de kinderen reageren op de meters hoge M. Da’s een teken dat ze het allemaal niet meer zo goed zien. Nu kunnen gewoon langs een McDonalds rijden zonder gezeur over een M en het eten dat dat met zich meebrengt. MAARRrrrr iedere glijbaan wordt ons wel nauwkeurig meedegedeld en zeker als het er 2 zijn…. Dat houden we dus maar als test.
Vervolgens naar de dierentuin, hier troffen we Michele en een moeder met zoontje van Playgroup. Wij hadden eigenlijk kaartjes voor een activiteit van de dierentuin, Toddlertime, door ons doktersbezoek konden wij niet en had ik de kaartjes aan Michele gegeven. Zij had zich zonder 
ploblemen aangemeld (ze stonden eigenlijk op naam) en na het verzamelen, en beginners-praatje had ze moeten verzamelen in 4 groepen. na een tijdje werden 2 groepen meegenomen voor een soort rondleiding met verhaaltjes. 
Deze toddler time activiteit is speciaal voor kinderen van 2 tot 5 jaar. En na 10 minuten wachten heeft Michele het opgegeven en is zelf de dieren gaan bekijken. Ik geeft haar groot gelijk. Hoe lang kan je met 2 kleine kinderen midden in de dierentuin stil blijven staan.
Na de speeltuin zijn we het reptielenhuis doorgelopen, en nog een keer het reptielen huis doorgelopen waarna de moeder met zoontje weg moest, Branko moest met Warrun naar de wc en Sue belde dat ze net was aangekomen. 
Parentgroup had nl ook deze dag in de dierentuin afgesproken, en alleen Sue en ik konden. Na een kopje koffie / chocomelk en de frieten van Branko zijn Michele en Branko vertrokken en hebben Sue en ik met de jongens en Courtney de apen en Olifanten bekeken. Sue vond het prachtig en onbegrijpenlijk wat Warrun en Max allemaal deden, rondrennen, over plassen springen, niet naar haar luisteren etc.
‘s Avonds waren de jongens aardig moe maar moesten natuurlijk nog wel even spelen. Ze hebben hun boek ‘file’ een tijd geleden al in tweeen gescheurd en reden el met hun eigen stuk ‘file’ rond. Om duidelijk te maken wanneer ze naar bed moesten zeiden we dat als de bel ging zij naar bed moesten.
De bel had de vorm van onze mechanische wekker en op de foto is de reaktie van de jongens te zien toen die af ging. Verbaasd maar zeer geinteresseerd. Sindsdien vragen ze erg vaak of de wekker weer gaat voordat ze naar bed gaan.
en hadden geen probleem gehad met naar bed gaan als ze niet een manier hadden gevonden hoe ze met een hele rij auto’s konden rondrijden.
Donderdag 6 maart. Mainly Music wordt steeds leuker. Vooral Warrun kruipt meer en meer uit zijn schulp en stampt en klapt als de liedjes er om vragen.
In de middag had ik de Playdough eens op de grote tafel gelegd en dat beviel goed.
Vrijdag 7 maart.
Vandaag kreeg ik een BRIEF van de mensen met wie ik een maand geleden een gesprek had over een baan. In de brief werd ik bedankt voor de interesse in het bedrijf en teleurgesteld dat mijn sollicitatie onsuccesvol was.
Vol ongeloof belde ik Michele dat ik een BRIEF had gekregen. Zij vond het niet raar, da’s Australie. Heel gewoon. Mag zo’n beetje blij zijn dat je nog iets hoort, ook na een gesprek kan zoiets nog gebeuren.
Branko was vroeg thuis en kon mee de jongens ophalen van 
opvang. Dit is altijd een hele verrassing voor ze. Branko moest alles zien, inclusief de eieren en keukentjes die ivm het paasthema in de kamer van de 4-jarigen staan. Ook kregen we in geuren en kleuren te horen dat niet alleen Warrun maar nu ook MAX(!) die ochtend helemaal zelf op de wc niet alleen een plas maar meer had gedaan. Hij had het resultaat aan alle juffen willen laten zien. En nu nog stond hij met zijn armen wijd afmetingen aan te geven.
Thuis gekomen kregen de jongens een cadeautje voor deze nieuwe grote (helaas tot eind maart eenmalige) ontwikkeling.
Die avond waren er nog meer cadeautjes een doos van opa en oma! Helaas pas na openmaken bedacht ik dat ik was gewaarschuwd en dat er een cadeau voor Branko in zat voor zijn verjaardag. Hij vond het gelukkig niet erg en heel leuk om zo verrast te worden. Voor de jongens zaten er ook cadeautjes in en voor allemaal een pakje met verschillende 
broodversiersels van ‘De Ruiter’. En hiermee werd gelijk gespeeld en verdeeld en gekozen en vol verwachting kon men naar bed omdat het doosje voor de boterham van de volgende ochtend al klaar stond.
Artikelen (RSS)