Archief voor maart 2008

Zaterdag 1 maart,  Deze ochtend gingen we weer eens bij de huisarts langs, en de jongens krijgen er steeds meer plezier in. Ik moest voor een follow-up voor al mijn piepjes en knarsjes in rug en schouder. Max wilden we even laten bekijken omdat hij een bobbel heeft naast zijn navel. Vol overgave stonden Zowel Max als Warrun met hun t-shirt omhoog hun buik te laten zien aan onze ietswat stille maar zeer glimlachtende huisarts die duidelijk geniet van onze jongens nu ze niet meer huilend de kamer ingesleept worden. Dat zij tegenwoordig een snoepje uitdeelt kan hierbij natuurlijk helpen.
Verder hebben we boodschappen gedaan en plannen gemaakt voor morgen. De autoshow bezoeken. Ik had weer kaartjes via zijn werk gekregen, we krijgen er eigenlijk altijd maar 1 per medewerker, maar ik had er eentje extra gekregen van mijn baas (ze houden me echt graag te vriend). Hier stond wel tegenover dat hij graag wilde ingaan op mijn aanbod om tijdelijk weer 40 uur te gaan werken. Het plan: Zodra we op, wakker, gekleed en gevoed zijn gaan we op pad. Zo moeten we er kunnen zijn als de beurs opent om 10 uur en is het nog niet zo druk.

Zondag 2 maart: De uitvoering: Iets later op, iets later weg, iets drukker op de beurs, we waren er tussen 12 en 3.

2008-03-02 13-49-15 Overzicht over autoshow Warrun in blauw en Max in roodNanette kwam tot het interessante inzicht dat dit de vierde keer op rij is dat we naar de Melbourne Auto-show zijn gegaan, we bijna3 jaar in Australie wonen, en we in Nederland nooit bij de Auto-RAI zijn geweest. Vorig jaar hadden we veel plezier van onze missie: het zoeken van een alternatieve familie-auto. Dit jaar hebben we hem aangepast tot: het zoeken van een kleine familie auto. Ik hoop van harte dat onze auto nog heel lang mee gaat, maar hij moet ooit vervangen worden dus kunnen we ons maar het best een beeld vormen. Sinds vorig jaar is onze behoefte om makkelijk een kinderwagen achterin te gooien een stuk minder geworden. Een volgende auto hoeft voor ons niet meer zo groot te zijn (en al helemaal niet zo groot als dat beest wat we nu hebben).

2008-03-02 13-18-08 Autoshow met snelle auto volgens warrun in blauw en max in roodHet was weer bere-druk bij de autoshow, maar we hebben wel wat leuke dingen gezien; zoals 2 kleine jongentjes Dijkstra die vol overgave door gloednieuwe auto’s heen kruipen om vervolgens tegen ons te zeggen dat die auto leuk is (of juist niet). Jongens die heel enthousiast vertellen dat dat een ‘heel erg fast car is’ of ‘niet leuk’.  Ze pikten gelijk alle platte auto’s eruit met het commentaar ‘ Da’s een snelle auto’.
 Bij het rondkijken was er eigenlijk maar 1 kleine auto die wij wel zouden zien zitten 2008-03-02 12-50-14 Autoshow groot van binnen klein van buiten als familie auto, en die winnaar is (puur op uiterlijk en prijs zoals die bij deze beurs was. Veiligheid was niet na te gaan terplekke) : De Honda Jazz. Deze auto was verrassend ruim van binnen (ook qua hoofdruimte) en toch echt niet groot van buiten. In vergelijking met andere auto’s van dit formaat echt zeer prettig, en dan ook nog eens erg goedkoop. Mijn persoonlijke verwachting is dat hij vreselijk rijdt, maar daar keken we niet naar.

Nu ik het toch over auto’s heb: ik was enige jaren geschokt toen ik de Holden SuperSport zag rijden waar doorleuk ‘SS’ 2008-03-04 05-51-25 SS als merk! op de zijkant staat met een lettertype wat wel heel lijkt op een SS logo van zo’n 70 jaar geleden uit een niet nader te noemen stuk Europa. Blijkbaar hebben Australiers niet zo heel veel band met de gebeurtenissen in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ik kan me niet voorstellen dat een dergelijk logo of afkorting in Nederland door de beugel zou kunnen.

Als kleine voetnoot: De jongens hebben de hele dag hun broek droog gehouden en netjes het toilet gebruikt, ik ben heel trots op ze!

Maandag 3 maart, De jongens waren weer heel enthousiast dat ze naar opvang mochten. Terwijl ik met de tassen van de kinderen, mijn tas, zonnebrillen, hoedjes en de sleutels in mijn zak de deur achter mij dicht trok, sloeg de twijfel toe. Ik had in mijn zak gevoeld of daar de sleutels zaten, en er zat iets en het rammelde, maar toch knaagde er iets, en toen ik door het glas terug keek wist ik wat. De sleutels zaten in de deur, met de auto sleutel eraan vast. In mijn zak rammelde 2 doosjes met Smarties.
Daar stond ik dan met lange broek en vaal shirt, aangeschoten om de kinderen bij opvang af te zetten zodat ik terug naar huis kon om wat slaap in te halen (het bleek wel dat had ik nodig). Wat eerst? De kinderen naar opvang, dat gingen we doen en dat kon nog steeds gedaan worden. Met de bus, de jongens vonden het heel spannend en vertelden bij opvang honderd uit over hun avontuur. Max bracht mij nog even terug naar de deur van de kamer, ik kon wel gaan nu.
Vervolgens dook ik weer in mijn tasje. Er was tenslotte  al een reddende buskaart uitgekomen, wat meer kon ik vinden? Een telefoon met nog een heel klein beetje batterij, even Michele bellen om mijn leed te delen.

Michele zou deze morgen een andere moeder bezoeken met kinderen, baby en een nieuw huis maar deze had net afgebeld en ik was van harte welkom bij haar thuis.

Ik had een paar opties. Met OV (ik had nu toch een buskaart die nog 2 uur geldig was) richting Port Melbourne zodat B. mij een sleutel kon geven. Ik zou dan wel eerst wat kleding moeten kopen want zo’n reis ondernemen in zwarte broek en donker dik t-shirt met lange mouwen terwijl de weersverwachting 38 graden was was geen goed vooruitzicht. Het kopen van andere kleding wel…. ik had al een idee want ik had een aardig blousje zien hangen in de winkelstraat….
Michele had echter een geldbesparende oplossing. Ik kon haar auto lenen om naar Branko te rijden, de sleutels op te halen en weer terug te komen. Enige wat ik even moest doen was tanken, en zelfs daarvoor kreeg ik geld mee.

Uiteindelijk was ik om 1 uur weer thuis met de sleutels van Branko, ik had even rustig aangedaan bij Michele thuis en ik  ben de hele dag bezig geweest de verloren uren in te halen, de verloren slaap heb ik niet meer ingehaald. 

Dinsdag 4 maart, Weer zijn we met de tram naar playgroup geweest en na playgroup lunch genuttigd in het aangrenzende park waarna we met de tram door zijn gereden naar de winkelstraat. Hier heb ik een nieuwe plek uitgeprobeerd voor een kopje koffie. Deze plek heeft potentie laten we zeggen. Het heeft een redelijk grote binnenplaats waar we rustig kunnen zitten (als we er  niet komen als alle kantoren lunchpauze hebben) de uitbaatster heeft een jaar in Einhoven gewoond en kreeg zowaar een reactie van Max en Warrun toen ze in het Nederlands tegen ze praatte. Het enige nadeel is: ze verkopen geen milkshakes of koude chocomelk. Wel weer warme en daarvan hoefde ik er maar 1 te betalen ook al bestelde en kreeg ik er 2. Een leuke plek voor een ontbijtje denk ik zo, nu we richting verjaardag van Branko gaan.

Deze ochtend gingen we eerst naar het kinder-ziekenhuis voor Warrun (controle). Warrun vindt de dokter wel leuk dus die ging graag mee. Onderweg naar het ziekenhuis werd ik 3 keer gebeld door mijn oude baas die moest een presentatie geven over mijn werk en had wat hulp nodig bij het opzetten van het geheel. (tja dan moeten ze die vergaderingen maar beter plannen).

In het ziekenhuis aangekomen vond Warrun het al minder leuk want er was op de verdieping waar wij waren GEEN speelgoed te vinden (in een kinderziekenhuis!). Nadat we bij de kinderarts waren geweest vond Warrun het al helemaal niet leuk meer wat bij binnenkomst zagen Max en Warrun gelijk een grote mand speelgoed, maar Max mocht wel spelen maar Warrun moest even onderzocht door de arts en moest dus stil blijven zitten. Hij vond het totaal onrecht!

2008-03-05 10-43-43 Mc Donalds heeft wel leuke glijbanen Max in groen Warrun in blauw Na het bezoek aan de arts zijn we naar de McDonalds op de begane grond gegaan vanwege het grote speelrek. Daar hebben de jongens zich nog even goed vermaakt en kreeg Nanette de kans om een koffie te scoren. Ik moest van de jongens mee naar boven klimmen, wat met mijn stijve rug (nog steeds) een hele ervaring was.

Vervolgens was het tijd om naar de dierentuin te gaan waar we Michele ontmoette. Het was het type bezoek waarvan ik me eigenlijk alleen nog herinner dat we erg lekkere aardappelschijfjes gegeten hebben bij ons bezoek aan het cafe, maar ik kan met niet echt meer iets van beesten herinneren… ik geloof eigenlijk ook dat we vrijwel direkt naar de speeltuin zijn gegaan…

Ik heb vervolgens van Michele een lift naar huis gekregen zodat ik daar wat kon klussen en opruimen. Nanette is met Sue in de dierentuin gebleven (en met Warrun, Max en Courtney natuurlijk)

Woensdag 5 maart, Branko heeft zijn woensdag 3 maart beschreven, en het komt wonderwel overeen met de mijne….
Eerst naar het kinderziekenhuis. Daarna naar de speeltuin van de Mc Donalds. Toen we bij de opticien waren vroegen we haar wanneer, of en hoe we de kinderen moesten laten testen. Zij zei dat er een paar dingen zijn waar je op kan letten, zoals dat je langs een McDonalds kan rijden zonder dat de kinderen reageren op de meters hoge M. Da’s een teken dat ze het allemaal niet meer zo goed zien. Nu kunnen gewoon langs een McDonalds rijden zonder gezeur over een M en het eten dat dat met zich meebrengt. MAARRrrrr iedere glijbaan wordt ons wel nauwkeurig meedegedeld en zeker als het er 2 zijn…. Dat houden we dus maar als test.

2008-03-05 12-48-42 Dierentuin met Jake Amber en Wil Max in groen Warrun in blauw Vervolgens naar de dierentuin, hier  troffen we Michele en een moeder met zoontje van Playgroup. Wij hadden eigenlijk kaartjes voor een activiteit van de dierentuin, Toddlertime, door ons doktersbezoek konden wij niet en had ik de kaartjes aan Michele gegeven. Zij had zich zonder 2008-03-05 15-02-42 Dierentuin met Courtney Warrun in blauwploblemen aangemeld (ze  stonden eigenlijk op naam) en na het verzamelen, en beginners-praatje had ze moeten verzamelen in 4 groepen. na een tijdje werden 2 groepen  meegenomen  voor een soort rondleiding met verhaaltjes. 2008-03-05 15-02-34 Dierentuin met Courtney Max ingroenDeze toddler time activiteit is speciaal voor kinderen van 2 tot 5 jaar. En na 10 minuten wachten heeft Michele het opgegeven en is zelf de dieren gaan bekijken. Ik geeft haar groot gelijk.  Hoe lang kan je met 2 kleine kinderen midden in de dierentuin stil blijven staan. 
Na de speeltuin zijn we het reptielenhuis doorgelopen, en nog een keer het reptielen huis doorgelopen waarna de moeder met zoontje weg moest, Branko moest met Warrun naar de wc en Sue belde dat ze net was aangekomen. 2008-03-05 17-34-09 Spelen met autos Max in blauw Warrun in groenParentgroup had nl ook deze dag in de dierentuin afgesproken, en alleen Sue en ik konden. Na een kopje koffie /  chocomelk en de frieten van Branko zijn Michele en Branko vertrokken en hebben Sue en ik met de jongens en Courtney de apen en Olifanten bekeken. Sue vond het prachtig en  onbegrijpenlijk wat Warrun  en Max allemaal deden, rondrennen, over plassen springen, niet naar haar luisteren etc.

2008-03-05 17-35-26 wekker gaat af!‘s Avonds waren  de jongens aardig moe maar moesten natuurlijk nog wel even spelen. Ze hebben hun boek ‘file’ een tijd geleden al in tweeen gescheurd en reden el met hun eigen stuk ‘file’ rond. Om duidelijk te maken wanneer ze naar bed moesten zeiden we dat als de bel ging zij naar bed moesten.2008-03-05 17-30-29 wekker gezet De bel had de vorm van onze mechanische wekker en op de foto is de reaktie van de jongens te zien toen die af ging. Verbaasd maar zeer geinteresseerd. Sindsdien vragen ze erg vaak of de wekker weer gaat voordat ze naar bed gaan.

en hadden geen probleem gehad met naar bed gaan als ze niet een manier hadden gevonden hoe ze met een hele rij auto’s konden rondrijden.

2008-03-06 16-41-10 Spelen met playdough Max in groen Warrun in blauw Donderdag 6 maart. Mainly Music wordt steeds leuker. Vooral Warrun kruipt meer en meer uit zijn schulp en stampt en klapt als de liedjes er om vragen.
In de middag had ik de Playdough eens op de grote tafel gelegd en dat beviel goed.

Vrijdag 7 maart.
Vandaag kreeg ik een BRIEF van de mensen met wie ik een maand geleden een gesprek had over een baan. In de brief werd ik bedankt voor de interesse in het bedrijf en teleurgesteld dat mijn sollicitatie onsuccesvol was.
Vol ongeloof belde ik Michele dat ik een BRIEF had gekregen. Zij vond het niet raar, da’s Australie. Heel gewoon. Mag zo’n beetje blij zijn dat je nog iets hoort, ook na een gesprek kan zoiets nog gebeuren.
Branko was vroeg thuis en kon mee de jongens ophalen van 2008-03-07 18-25-13 cadeautjes voor zindelijkheid Max in geel  Warrun in roodopvang. Dit is altijd een hele verrassing voor ze. Branko moest alles zien, inclusief de eieren en keukentjes die ivm het paasthema in de kamer van de 4-jarigen staan. Ook kregen we in geuren en kleuren te horen dat niet alleen Warrun maar nu ook MAX(!) die ochtend helemaal zelf op de wc niet alleen een plas maar meer had  gedaan. Hij had het resultaat aan alle juffen willen laten zien.  En nu nog stond hij met zijn armen wijd afmetingen aan te geven.
Thuis gekomen kregen de jongens een cadeautje voor deze nieuwe grote (helaas tot eind maart eenmalige) ontwikkeling.
2008-03-07 18-26-13 cadeautje uit Nederland open maken Max in geel  Warrun in rood Die avond waren er nog meer cadeautjes een doos van opa en oma! Helaas pas na openmaken bedacht ik dat ik was gewaarschuwd en dat er een cadeau voor Branko in zat voor zijn verjaardag. Hij vond het gelukkig niet erg en heel leuk om zo  verrast te worden. Voor de jongens zaten er ook cadeautjes in en voor allemaal een pakje met verschillende 2008-03-07 18-39-48 Met cadeautjes uit Nederland spelen Max in geel  Warrun in roodbroodversiersels van ‘De Ruiter’. En hiermee werd gelijk gespeeld en verdeeld en gekozen en vol verwachting kon men naar bed omdat het doosje voor de boterham van de volgende ochtend al klaar stond. 

2008-03-09 08-58-54 Spelen met papas mooie lego truck Max in blauwe broek  Warrun in groene Zaterdag  8 maart. Branko was ‘s morgens met de jongens opgestaan en ze flink verwend door zijn grote lego hijskraan van de plank te halen. De verhalen vertellen dat de jongens erg onder de indruk waren en heel lief en voorzichtig het ding onder handen namen.

Na een middagslaapje van Branko leek mij een mooie dag om Branko eens te laten delen in alle Arts and Crafts pret die wij hebben.
2008-03-08 12-29-02 Crea ochtend met verf Warrun zonder shirt We begonnen met verven. Het is leuk om te zien hoe verschillend de jongens zoiets aanpakken. Warrun koos Blauw en ging vol o2008-03-08 12-32-02 Crea ochtend met verf Warrun zonder shirtvergave aan de slag.
Max wilde  alle kleurtjes open en had een preciezere bedoeling die hem aardig wat frustratie oplevert omdat hij nog niet zo handig is. Na het kleuren moesten handen en voeten overgetrokken worden.
Vervolgens kwamen de plakkers op tafel en mochten tissue dozen versiert worden. Branko 2008-03-08 13-03-42 Crea ochtend met plakkers Warrun zonder shirt ging helemaal los en vond dozen, lades en stoelen die beplakt konden worden.
Na de plakkers 2008-03-08 14-19-52 Crea ochtend met kraaltjes Warrun zonder shirt was het tijd voor kraaltjes en pasta, rijgen, sorteren, overgooien, verdelen, potjes vullen, de mogelijkheden waren eindeloos. 

2008-03-09 13-28-41 Omkoperij chocolade voor het dragen van vleugeltjes Zondag 9 maart (door Branko:). Het is officieel herfst, sinds 1 maart al. Maar het is nu weer een weekje rond de 30 graden, en we hebben de kans gegrepen om weer eens te gaan zwemmen! Dit keer hadden we Warrun en Max omgekocht met chocolade-eieren om ze hun zwembandjes (om de arm) te laten dragen. Eentje vooraf om droog te oefenen, en eentje na afloop als ze ze in het water hadden gedragen.

Toen we in het zwembad kwamen wilde Max geen zwembandjes (ook al betekende dat dan geen chocola) en Warrun wel. Ze waren bijna niet te houden en zijn onmiddelijk het ‘diepe’ bad in gegaan (70cm) en wilden beide pertinent zonder hand vast het hele bad doorkruisen, met alleen hun hoofd nog boven water. Uiteraard kon ik dit zeer luidruchtig toejuichen, zeker omdat ze tot nu toe al panisch werden van een klein beetje een nat hoofd. Vandaag was het anders, er moest los gestapt worden, en er moest op onze rug gezwommen worden in het ECHT diepe (daar waar wij ook niet meer kunnen staan).
Tegen deze tijd had Max wel besloten dat hij de bandjes om wilde en liep vrolijk gevleugeld rond.
De jongens (incluis mijzelf) hebben bijna 2 uur in het water doorgebracht totdat de kleintjes het bijna koud kregen (de temperatuur was beneden de 30 gezakt). Gelukkig was het in de zon nog lekker warm en zaten we al snel gezellig in een zonnig plekje op te warmen,  te eten en naar de andere mensen in het zwembad te kijken.

Ik ben vreselijk trots en blij dat Max en Warrun zo’n goede dag hebben gehad in het zwembad.

2008-03-10 14-10-39 Melbourne Museum Warrun in grijsrood en Max in blauw Maandag 10 maart. Branko en een heleboel andere mensen hoeven vandaag niet te werken ivm met ‘Labour Day’.
Het was nog steeds redelijk warm en een mooie dag om naar het Museum te gaan. Ik geloof dat de jongens dit onderling hadden besloten.
In het museum liepen we tegen Anna, Travis en 2008-03-10 14-10-59 Melbourne Museum Warrun in grijsrood en Max in blauw Bailey aan en die kwamen we geregeld weer tegen bij de verschillende  onderdelen van de kindertentoonstelling.
De gebruikelijke route werd afgelegd: Kinderhoek, buiten,  wc, kinderhoek, stuk met bomen en vissen, hollen over de om hooglopende delen, roltrappen uitproberen, nog een keer naar de wc en uiteindelijk naar huis.  

woensdag 12 maart : We gingen met zijn allen op weg, en onderweg vroegen we hoe Warrun en Max zich wilden verdelen: Max wilde met Nanette mee naar de groenteboer om fruit uit te zoeken, en Warrun wilde met Branko mee om wat bier te kopen voor een collega. Deze collega had namelijk uit staal een mooie basis gemaakt voor onze sinaasappelpers (de huidige is doormidden aan het breken).

Warrun vermaakte zich wel maar was het niet helemaal eens met de flesjes die ik had uitgezocht (de beugelfles Grolsh vond hij een beetje te saai). Nadat we het bier in de auto hadden gezet gingen we tot verbazing van Warrun verder naar de groenteboer.

Bij de groenteboer was het feest. Max pakte alles wat hij herkende en legde het in het mandje om mee naar huis te nemen. Als hij het niet kende, vroeg hij “Broccoli?” en legde het vervolgens met de juiste naam die ik gaf in het mandje. Toen Warrun en Branko erbij kwamen gingen ze nog een keer de winkel rond om e.e.a. aan te wijzen en te benoemen. Niet heel veel later stapte ook Michele binnen met Jake en Amber. Het feest was compleet.
Na de fruitwinkel is het vrijwel altijd (als we met de kinderen zijn) koffie bij Gloria. Hier troffen we ook Venessa met haar 2 dochters.
2008-03-12 10-18-26 Milkshake met Jake Amber en Emma Max in geel Warrun in blauw Na de koffie ging ieder weer zijns weegs. Ik kon mijn bril ophalen, maar ergens tussen het uit het rek pakken, verzenden voor de glazen en de terugkeer in de winkel had iemand er flink op gestaan (denk ik) want het hele stuk bij de neus zat scheef. De verkopers waren niet zo overtuigd, maar als het mij stoorde konden ze wel een nieuw montuur bestellen en dat hebben ze gedaan.

Hierna was het nog niet gedaan met de pret. Aangezien het weer eens midden in de 30 graden is (dat krijg je als je op 3 maart verzucht dat de zomer over is en dat je het gelijk KOUD hebt en ‘s avonds dikke sokken aan moet en je je afvraagd of je wel genoeg van de zomer hebt genoten) was het een mooie dag om naar het zwembad te gaan. Branko ging met Max en Warrun en ik bleef thuis voor klusjes en koken.
Michele en kinderen voegde zich bij de mannen.

Branko: Michele gaat meestal zwemmen in het zwembad in Queen’s Park (vlakbij ons huis), maar wij hebben een voorkeur ontwikkeld voor het zwembad in North Melbourne (waar Derek en Mandy vroeger woonden). Michele wilde het graag eens gaan proberen en zodoende vertrokken we daarheen per auto. Onderweg was ik compleet overdonderd door de drukte van het verkeer; ik rij blijkbaar niet zo vaak auto op een doordeweekse dag. Halverwege was er een ongeluk gebeurd waarbij 2 brandweerwagens, 2 ambulances en een politieauto stonden dus daar keken de jongens hun ogen uit. We zijn gelukkig wel veilig aangekomen in het zwembad.

Daar aangekomen zei Michele gelijk dat we misschien toch beter naar Queen’s Park hadden kunnen gaan, maar zodra ze in het water kwam nam ze dat gelijk terug. Het water was veeeeeel warmer en daardoor konden de kinderen het veel langer volhouden in het water. We hebben korting gekregen omdat ‘het zo druk was’ die middag. Dat wil zeggen: We waren met nog 1 andere moeder in het ondiepe zwembad en er was een schoolklas in het diepe bad. Normaal is het hele zwembad stampvol als we er een heen gaan.

Michele en ik waren zeer tevreden over de middag; we hebben ons allemaal erg vermaakt, het was heerlijk weer en zeer gezellig. Nanette heeft wat gemist.

2008-03-12 18-13-18 Avondeten na het zwemmen Max in geel Warrun in blauwOmdat je je na een paar uur zwemmen helemaal gaar voelt vroegen we Michele om bij ons mijn maaltijd te nuttigen zodat zij een rustige avond had. De kinderen genoten van elkaars gezelschap.

 

 

2008-03-13 11-08-53 Trams kijken met kopje koffie voor mama  Max rode streep Warrun blauwe streepjes Donderdag 13 maart  Na Mainly Music leek het mij leuk om naar het speeltuintje op het strand te gaan. Natuurlijk niet voordat ik even was gestopt voor wat chocolade eitjes en een kopje koffie bij de snoepwinkel. De jongens kunnen hier op het terrasje naar de snelle auto’s, jeep’s en trams kijken die langs komen terwijl ik mijn latte drink. (Sinds de auto-show moeten de jongens alle snelle auto’s bespreken en Jeeps zijn favoriet dankzij kleine Lego autotjes die je gratis bij een doos kinderkoekjes kreeg)
De speeltuin op het strand was een goede plek op deze warme dag. Met een koel briesje van zee is het er altijd wel aangenaam. Helaas waren de kinderen nog uitgeput van het van zwemmen gisteren (Jake en Amber waren dat ook want die waren niet eens toegekomen aan het bezoeken van Mainly Music). We hebben het even uitgehouden op het strand en toen worstelden de vermoede, en 1 natgeplast, lijfjes zich terug naar de auto. We zijn even langs papa gereden voor een flesje koel water en toen was het naar huis voor een hele rustige middag met een filmpje.

Vrijdag 14 maart.  Nadat de jongens juichend naar opvang waren gegaan, eindelijk mochten ze weer, zo vroegen al de hele week iedere ochtend:”is het vandaag ‘spelen Elmo’ dag?” (Spelen Elmo omdat ze een tas met Elmo erop meekrijgen met hun kleertjes erin en spelen omdat ze gaan spelen), belde deze ochtend de brillenwinkel dat mijn nieuwe montuur was binnengekomen, ik kon het even bekijken voordat ze de glazen over gingen zetten. Nu heb ik dus eindelijk mijn nieuwe montuur en hoeft mijn linker oog niet meer dubbel werk te doen omdat mijn rechteroog het niet goed kan zien.

Weken geleden had Michele ons meegevraagd voor een uitje deze avond. Haar argumenten: Als je in Australie wilt wonen en inburgeren moet je ten eerste een echte fundraiser meemaken en ten tweede moet je een trivia avond meemaken. Nu had zij ‘toevallig’ vandaag een trivia avond om geld te verzamelen voor de tennisclub waar haar man les geeft .
Onderliggende reden was dat ze niet bij zo’n avond in haar eentje wil zitten, ze niemand heeft die mee zou willen en ze niet weg kan blijven gezien de functie van haar man. Onder het mom gedeelde smart is halve smart gingen we mee.

Sue was zo aardig om deze avond op W&M te passen. Na een hele dag opvang met een middagslaapje zijn ze meestal niet voor 8 aan  hun bed toe (vinden ze zelf). Om het Sue wat makkelijker te maken (wij zouden om 7 uur het huis verlaten) had ik gevraagd of ze bij opvang de jongens niet wilden laten slapen met het idee dat ze uitgeput in hun bed zouden vallen.
Helaas…. We waren nog niet de deur uit of Sue zag 2 voetjes onderaan de trap. Sue heeft ze weer in bed gelegd, en nog een keer, en nog een keer kie-ke-boe gespeeld en nog een (twee..drie?) boekje voorgelezen (de jongens waren zo lief een Engelstalig boekje te kiezen) en ze zijn nog een keer toegedekt en ingestopt door Sue en toen was het eindelijk rustig en stil.
Sue bekende dat ze het eigenlijk niet zo erg vond, eindelijk had ze wat interactie, grapjes en aandacht van de jongens. Meestal gedragen ze zich verlegen, nu waren ze erg lief en leuk geweest.
En ik denk dat het ook wel leuker is als je op kinderen oppast dat je zo nog even ziet en ze nog even leuk doen. Anders zit je ook maar in zo’n vreemd huis te wachten tot je weer weg kan.

Nanette’s Trivia ervaring: De avond was een hele ervaring. Er waren werkelijk mensen die het zeer naar hun zin hadden, anderen waren zeer bedreven in het trivia gebeuren en wij vonden het leuk om samen eens het huis uit te zijn en wat tijd door te brengen met Michele en haar man.
Het gebeuren was ingedeeld in 5 rondes met een stuk of 12 vragen. Iedere ronde had een onderwerp, sport, muziek, tv en musical, algemeen. Na een muziek fragment of geestig verhaaltje werd een vraag gesteld en op je blaadje (1 per tafel) moest je het antwoord kiezen uit 1 van de opties.
Na de vragen ging het blaadje naar de andere tafel, scores werden opgeschreven en het was tijd voor een intermezzo. Vanuit de groep werden mensen geselecteerd die een dansje deden, liedjes zongen of iets anders ter vermaak. De winnaar mocht met een fles bubbels weer gaan zitten.
Wat leuk was gedaan (vond ik) is dat iedereen een naam van een bekend iemand kreeg bij binnenkomst. Zo kon de spreekstalmeester grapjes maken over personen zonder persoonlijk te worden, je had tenslotte de personage niet gekozen en je had er niets mee te maken behalve dat je die persoon op je naamplaatje had. (Nanette was Monica Lewinsky, en Branko was Bill Clinton)

Branko’s ervaring: Wijzelf hebben ons goed vermaakt bij onze eerste ‘Trivia Night’. Stel je voor een soort grote kwis waar 8 groepen mensen hun kennis testen op diverse vlakken. Diverse malen keken wij elkaar vol onbegrip aan omdat het om toch wel erg Australische begrippen ging, maar al met al hebben we het goed naar onze zin gehad. De sfeer had was weg van een bingo-avond waar ook af en toe wat mensen voor het hele publiek even raar moesten doen. Het was een beetje verontrustend dat sommige mensen de indruk gaven dat dit de avond van het jaar was voor ze, en dat ze echt zelden zoveel plezier hadden. Daarentegen wel weer prettig dat ze niet zoveel nodig hebben ;)

2008-03-15 10-36-21 Spelen in de ballentent Max met groene applicatie Warrun met blauwe Zaterdag 15 maart: Branko en de jongens brachten de ochtend spelend door terwijl ik even goed uit kon rusten. Ik rust nooit echt uit in de nachten dat het boven de 20 graden is en kan een paar uurtjes op zaterdagochtend goed gebruiken.

Die middag moest ik even naar de winkel, niet dat we veel nodig hadden, maar wel melk en we kunnen niet zonder melk de dag door. Verder stond er deodorant, vla en ham op het boodschappenlijstje zodra de jongens doorhadden dat ik wegging wilden ze mee, en dat mocht wel. Ook wilden ze hun wagentjes van de Bunnings mee, ook dat mocht. Branko moest natuurlijk ook mee, anders is het hele overzicht kwijt.
In het winkelcentrum stoven de jongens naar de winkel, er was geen tijd voor de draaimolen of de speelauto voor de ingang. Boterham kopen! dat was het plan.
De jongens hebben ‘Boodschappen doen’ verbasterd tot  ‘Boterham kopen’, geen idee hoe. We maken ons eigen brood dus ik koop nooit boterhammen wel weten ze dat als iets op is we nieuw moeten halen in de winkel, ‘ even kopen’, zeggen ze dan.

In de winkel ging Branko met de jongens op pad naar de deodorant  terwijl ik melkpakken in mijn wagentje laadde. De jongens zagen echter pindakaas, die moest in hun bakje. Neem maar mee, dachten wij  als we het nu niet kopen moet het  over een week dus het maakt niet uit, Terwijl Max lekkere koekjes in stond te laden in zijn bak vond Warrun een echt brood en een pak Sinaasappelsap “I LOOOOVVVE this one’ Zei hij en hup het ging in zijn karretje. Hoe hij erbij komt weten we niet want zoals gezegd wij kopen geen brood en hetzelfde geld voor sinaasappelsap, dat persen we vers. Die 2 gingen dus weer terug, maar het broodmeel dat in de aanbieding was ging wel mee, en de gebraden kip die naar Branko lonkte mocht ook mee naar huis, en daar bleef het niet bij. Zodoende kwamen wij thuis met melk en deo en een kassabon van 150 dollar. We hebben een erg leuke middag gehad.

2008-03-15 18-35-33 Kip eten Max met groene applicatie Warrun met blauwe Die avond gingen wij buiten aan tafel zitten met onze gebraden kip, verse broodjes, maiskolven en sla. Branko was wat fliebertjes kip aan het lospeuteren toen Max wees ‘ ik wil die’. En dat was een poot. Warrun wilde de andere. En ze maakten het waar. De kleine mannen die nog niet zoveel maanden geleden overtuigd vegetarier waren kluifden ieder op een kippenvleugel, ondertussen achterloos de botjes in mijn sla deponerend.

Zondag 16 maart: Het was nog steeds goed weer om te zwemmen, en dat zijn we gaan doen. Dit jaar stond de wind niet zodat we in Noord-Melbourne de Grandprix Formule 1 geluiden hoorden vanuit voorbij het centrum, maar het was wel grappig te bedenken dat we precies een jaar geleden ook in het bad waren terwijl de GP bezig was. Verschil was dat de jongens zich nu enorm vermaken, rondspringen alsof ze nooit anders gedaan hebben en met hun zwembandjes om op onze rug ons via de oren in richting sturen die we eerder niet bedacht hadden.

Het enige wat we nog van de GP hebben gehoord waren de straaljagers die voor een demonstratie over het circuit kwamen vliegen. Blijkbaar maakt een straaljager toch meer lawaai dan een GP raceauto.

Maandag 17 maart, het was vandaag een hele hete dag, 43 graden op zijn maximum en het was al heel snel boven de 30 deze dag en het duurde heeel  lang voordat het weer onder de 30 was. Ik geloof dat het zelfs dinsdagochtend om 5 uur nog 26 graden was.
Maar we zijn hier niet om te zeuren. Ik had genoeg werk te doen achter de computer en normaal gesproken krijg ik het koud als ik zo lang stil zit en zit te typen dus eigenlijk was dit weer wel goed voor me.
Nadat ik de kinderen bij opvang had gebracht, netjes voor 8’en zodat ze nog mee kunnen eten van het ontbijt dat geserveerd wordt ga ik gewoonlijk langs de groentewinkel voor wat groente en veel fruit en daarna naar Michele voor een kopje koffie.
Branko was om half 6 al thuis maar na een dag in een koel kantoor had hij niet de behoefte om de kinderen op te gaan halen bij opvang (alhoewel hij dit altijd wel heel leuk vind, hij had vooral geen behoefte aan het volgende stuk:) en bij Michele, Jake en Amber in een koel huis te gaan schuilen. Om 8 uur reden we terug naar ons huis, het was niet koeler maar echt tijd om alle kinderen in bed te stoppen.

Dinsdag 18 maart, HOERA we gaan weer naar playgroup. Als ik aan de jongens vraag wat ze willen doen, dan zegt Max steenvast ‘Park’ en Warrun ‘Playgroup’, dit nadat ik ze teleur heb moeten stellen dat ze niet naar opvang gaan die dag.
Vandaag was het weer playgroup en aangezien we daarna meestal naar het park gaan kon Max zich ook wel schikken voor dit plan.
Bij playgroup was duidelijk dat de lange dag van gisteren nog niet helemaal uit het systeem was geslapen. Vooral bij het knutselonderdeel waren de jongens niet gemotiveerd te krijgen TOT ik zei dat het mandje dat ze maakten voor paaseitjes was, CHOCOLAde paaseitjes, toen gingen de jongens ijverig aan de slag. Eerst 2 2008-03-18 12-18-02 Paasmandje gemaakt bij playgroup Warrun in roodoogjes op het konijnenhoofdje en toen…. niet zoals de anderen glitters kleurtjes en andere versiersels, nee…. nog meer oogjes. 2008-03-18 12-18-16 Paasmandje gemaakt bij playgroup Max in wit blauwBij het inelkaar vouwen van de mandjes heb ik hier en daarnog wat oogjes erafgepulkt en deze aan de anderen gegeven. 
Na het plakken was het even buitenspelen voor de kinderen omdat Michele zich in een konijnenpak moest hijsen. Opeens stond er dus een konijn voor de deur van het huisje en die gaf iedereen een eitje. Hierna mochten de kinderen naar binnen om met hun mandje meer eitjes te zoeken.  Warrun en Max snapten vrij snel wat de bedoeling was. Het is toch grappig om van deze kleine kinderen bezig te zien. Als ze 1 eitje vinden bij de tafel dan blijven ze zoeken bij de tafel en een ouder moet ze erop  wijzen dat er misschien wel iets bij de banken te vinden is en als ze daar dan iets gevonden hebben en daar zijn blijven zoeken dan moet weer iemand heel hard, O, kijk nou! roepen op de volgende plek waar iets ligt. (op de foto’s Warrun en Max met hun mandjes). 2008-03-18 15-47-07 Parkeergarages van lego Warrun is tevredenDe rest van de middag hebben we het rustig 2008-03-18 15-48-28 Parkeergarages van lego bij Max moet het andersaan gedaan. We hebben vooral met de lego gespeeld. Warrun was tevreden met de parkeergarage die ik gebouwd had (ik dacht dat het heleboel tunnels naast  elkaar waren). Max niet, die wilde hoger en dichter en langer en is zelf aan de slag gegaan.

Het begin van deze week is erg warm geweest en de nacht van maandag op dinsdag is het ook nauwelijks beneden de 30 graden afgekoeld. Vandaag was het ergens rond de 25 graden dus heeeeerlijk weer om naar buiten te gaan. Toen de jongens ons wekten (pas om kwart voor acht!) waren ze al helemaal door dolle heen en er duidelijk aan toe om naar buiten te gaan. Ze hebben nog wel een tijdje zitten spelen maar tegen het eind van de ochtend zijn we vertrokken richting Queen’s Park waar ik Michele en Vanessa ontmoette.2008-03-19 12-01-18 op de wip met Jake, Amber, Emma, Max en Warrun

 De kinderen hebben heerlijk gespeeld terwijl wij rustig aan een tafeltje zaten en de boel een beetje op afstand bekeken. Het was zo fris (relatief) dat we zelfs af en toe even in de zon gingen staan om op te warmen.

Nanette was ondertussen even wat boodschapjes aan het doen, en zodra die klaar was gingen we allemaal naar de plaatselijke bibliotheek. Voor zover we ons kunnen herinneren zijn Warrun en Max daar pas 1 keer eerder geweest en dat is lang geleden. 2008-03-19 13-15-29 in de bieb (Max in blauw)Ze hebben een heleboel boeken gelezen,  en een beperkte selectie hebben ze door een van ons laten voorlezen. Op een bepaald moment kwam er een wildvreemd jongentje naar me toe en die legde ook doodleuk een boek bij mij op schoot om voor te lezen. Het is me wel vaker opgevallen dat op speelplaatsen ik ook als een soort magneet werk voor kinderen, en ik weet niet of ik dat nou als compliment moet opvatten of niet.

2008-03-19 13-56-30 Warrun op de fiets in de speeltuin Nadat we uit de bibliotheek vertrokken ging Vanessa naar huis, Michele ging met Nanette, Jake en Amber wat boodschappen doen en een milkshake halen, en ik ging met Warrun en Max naar de crossbaan/speeltuin om de hoek bij ons thuis. Warrun het had al vanaf vanochtend over die crossbaan gehad dus hij was zeer in zijn nopjes. Eerst gingen beide kereltjes flink tekeer met hun (eigenlijk veel te kleine) auto’s, en daarna zijn ze beide op hun fiets (met maar 2 wielen!) gestapt en rond gaan rossen. 2008-03-19 14-41-13 In de speeltuin Max met oranje armen Zelfs Max is op zijn fiets gestapt en heeft het geprobeerd. Na een tijdje gaf hij het op en ging liever eten. Terwijl ik rustig bij hem zat terwijl Warrun de heuvels van de crossbaan onveilig maakte zei hij geheel uit zichzelf dat hij het nog een keer wilde proberen! Ik was zeer blij verrast, meestal geeft Max het bij de minste tegenslag volkomen op, maar nu niet! Hij stapte op zijn fiets en was blij met mijn suggestie om het gewone fietspad te proberen i.p.v. de crossbaan. Na een stukje fietsen (en een druk langs flitsende Warrun ontwijken) werd er overgestapt op de schommels, en van daaruit lag de rest van de speeltuin onder handbereik.

Nanette kwam tegen kwart voor 3 naar deze speeltuin toe waarna we naar huis zijn gegaan omdat ik later die middag een afspraak had met Simon (mijn oude baas) om te gaan kayakken! (yakkin’=zeg ‘jek-in’).

Om 4 uur was ik bij zijn kayak-club en daar heeft hij me op sleeptouw genomen in een kayak. Nou ben ik ooit een op een kayak vakantie geweest in Denemarken, maar dat waren toch wel ERG andere kayaks dan deze. De stabiliteit van een kayak blijkt omgekeerd evenredig met de snelheid die je er mee kunt halen. Hij wilde voor mijn plezier een ‘tobbe’ pakken maar ik zei dat hij het me niet al te makkelijk moest maken en dolenthousiast pakte hij toen een kayak waarin hij samen met een teamgenoot peddelt. Nadat we ons in deze boot hadden gesettled (ENORM wiebelig) en hij redelijk tevreden was dat we niet waren omgekiept gingen we voorzichtig op weg. Regelmatig riep hij dat ik zo lekker stabiel was en dat het goed ging dus hij nam me mee naar een paar mooie plekjes. Het hoogtepunt van de image tocht was zonder enige twijfel de kolonie Grey-headed Flying Foxes, ofwel ENORME vleermuizen; en veel ook, heel veel. Ik herinner me dat tijdens onze vakantie in 1999 deze kolonie erg veel indruk op me had gemaakt toen hij nog in de botanische tuinen was. Nanette was er al achter gekomen dat de kolonie was verwijderd, maar we hadden nooit de moeite genomen om uit te zoeken waarheen. imageBij deze wil ik mijn excuses aanbieden aan iedereen die bij ons op bezoek is geweest en dit niet heeft gezien (omdat wij te suf waren om uit te zoeken waar die beesten zaten), want het is eigenlijk vlakbij en het is heel erg indrukwekkend… zeer de moeite waard als je in  Melbourne bent (en je hoeft er echt niet voor het water op). Vanuit de kayak is het prachtig om deze grote beesten over je hoofd te zien vliegen en de duizenden stemmen te horen zodra je de bocht om komt. Klein nadeel is weer dat je wel een beetje je hoofd erbij moet houden in zo’n wiebelige kayak, dus je helemaal vergapen is er niet bij.

Al met al heb ik erg genoten van de kayak trip (9km volgens mijn gids) maar ik vrees dat ik morgen vanwege spierpijn niet zoveel meer kan bewegen. Ik zit nu te overwegen of dit een aktiviteit is die ik misschien wat vaker zou kunnen gaan doen.

Donderdag 20 maart. Het was alweer de laatste Mainly Music. Het eerst kwart van het schooljaar zit erop en de komende 2 weken is het vakantie. Hierna volgt een semester van 11 weken, terwijl dit semester net 8 weken besloeg.
Bij Mainly Music krijgen alle kinderen een paaswens en een activiteitenboekje voor tijdens de vakantie. Het is heel lief dat deze mensen dit allemaal voor ons doen.
Speciaal voor de pasen was er 1 extra lied toegevoegd aan het repertoire. En terwijl de moeders vrolijk begonnen met het zingen over de mooie bloemen en de vlinder werden we stiller en stiller naarmate het lied verder inging op het Paasthema om uiteindelijk de kinderen nog maar een keer te vertellen dat als ze nog even wachtten ze zo’n lekker berenkoekje kregen,  in de tussentijd hadden de begeleidsters een hallelua stemming bereikt op het punt dat men zo blij was dat Jezus dood was. Het was een leuke observatie.

2008-03-20 14-04-52 Tuin van opvang wachtenop Paasgebeuren Max in rood Warrun in blauwNa deze ochtend moesten we ons voorbereiden op de middag. Bij opvang wordt Pasen, Kerst, moederdag ed op 1 dag gevierd maar als je kind dan net niet bij opvang is, ben je nog steeds van harte welkom. Vanmidag was het Pasen en het leek mij leuk voor de jongens om dit ook mee te maken.
We 2008-03-20 14-37-49 Max bij opvang voor Paasmiddag eerst tea daana verjaardagstaart waren iets te vroeg maar konden de tijd doden in de gemeenschappelijke tuin tussen de kamers. Om 2 uur was het tijd voor afternoon-tea. Traditioneel wordt dit gevierd met Hot Cross Buns; een soort kleine krentenbol. 2008-03-20 14-39-24 Warrun bij opvang voor Paasmiddag eerst tea daana verjaardagstaart De jongens hadden geluk want na dit hapje werd de verjaardag van een klasgenootje gevierd met een stukje taart. Hierna was het toch echt tijd voor het paasgebeuren. Opeens stond er een paashaas in de kamer. Ze gaf iedereen een eitje en hopte toen vrolijk door naar de andere 2008-03-20 15-09-21 Opvang Buiten eieren zoeken Warrun blauw met witte pet Max rood met beige pet kamers. Alle kinderen waren in de tussentijd ingesmeerd met zonnebrand en hadden een eierzoekmandje uitgereikt gekregen.
Het was leuk te zien hoe de jongens zich gedroegen. Warrun wurmde zich steeds tot vooraan, of dichtbij de juf, het is maar hoe je het wilt zien. In de tuin van de klas van de kinderen ging iedereen eitjes zoeken. Zodra 1 kind ergens een eitje had verstopt en dat meldde ging gelijk ieder kind naar die plek om te kijken of er nog een eitje was. 
2008-03-20 15-14-31 Opvang eitjes herverdelen Warrun witte pet Max beige pet Na het zoeken moest iedereen weer naar binnen, hier werden alle eitjes weer ingenomen en vervolgens herverdeeld zodat iedereen een zelfde aantal had en ook niet te veel. Er werden geen eitjes gegeten want de juf had gezegd dat dat niet mocht en dus luisteren ze allemaal.

‘s Avonds aten we pasta met spinaziesaus, speciaal voor de kinderen pasta zonder spinaziesaus. Warrun echter verkoos de maaltijd voor de volwassenen, alweer. De laastste dagen eet hij zonder morren of geluid van het bordje dat voor hem staat. Hij schept op uit onze schalen proef alles en eet wat hij wil. We zijn heel trots op hem, hij is heel leuk om mee aan tafel te zitten. Het leukste is misschien nog wel als hij bijna zijn bord leeg heeft en zegt ‘ Dit is lekker, I need meer’.