Niet zo heel veel dagen geleden verwoordde Branko zijn bevinding dat de zomer alweer bijna voorbij was en dat we niet tot nauwelijks ‘s avond met een kopje thee in de tuin hadden gezeten en niet tot nauwelijks met de jongens zijn gaan zwemmen. Voor het laatste konden we goede argumenten opbrengen. Opeens maar 23 graden in het weekend of op een woensdag, een temperatuur dat je het niet in je hoofd haalt om naar een openlucht zwembad te gaan, of nog erger THE COOLCHANGE op dagen dat je zou kunnen gaan zwemmen en anders wel een sluimerend griepje of een snotneus bij de jongens dankzij de schommelingen in het weer.

Maar dit weekend waren er geen excuses! Het zou zaterdag 27 en zondag 32 graden worden, geen weersveranderingen op komst en geen ziekte verschijnselen. WIJ GAAN ZWEMMEN.

Zaterdag kwamen we heel heel rustig op gang. Branko is de ochtend bezig geweest met mensen bellen en adressen zoeken. We hadden namelijk 15 februari als deadline gesteld voor de troep in onze garage. 3 kinderstoelen, 2 wipstoeltjes, een babybadje, draagzakken, slaapzakken, winterpakken, zeer kleurig speelgoed, het moest nu uit ons huis! Afgelopen weekend hebben we met onze bezoekers nog het eea gebruikt maar nu geen excuses meer.  Nadat we de babybedjes op e-bay hadden verkocht hebben we nog een poging gedaan voor wat van deze dingen, maar er is zo veel tweedehands spul te koop dat ons derde- en vierdehands handeltje niet interessant was.  Weggooien kunnen we ook niet, toch zonde. Dus dan iemand blij maken. Langs de straat zetten en hopen dat er iemand langs loopt die blijgemaakt wil worden?  Dikke kans dat je dagenlang tegen je spul op de groenstrook aan zit te kijken.

Branko ging de goede doelen af. Ook hier is af en toe een overschot, of een ergens wel begrijpelijke maar eigenlijk toch ook betreurenswaardige  beperking. Mensen als het consultatiebureau of via de gemeente gezinswerkers willen sommige dingen wel hebben maar kinderstoelen of andere dingen waar kinderen uit kunnen vallen, onder kunnen kruipen, om kunnen lopen zich aan kunnen bezeren of anderen mee kunnen bezeren, daar wagen ze zich niet aan.  Hierna ons aangesloten bij de Australische buren en eerst de Salvo’s gebeld (het is een goed Australisch gebruik om alles en iedereen een bijnaam of afkorting te geven), deze wilden niet de kinderstoelen maar wel de rest (waarschijnlijk), daarna het grofvuil, die willen alles wel hebben voor sommige zaken konden er kosten zijn, toen  Vinnies geprobeerd (St Vincent de Paul Society, hier een bekende tegenhanger/ metgezel van het Leger des Heils). En ja hoor, die wilde het wel hebben, voor 12 uur konden we alles brengen. De winkel was niet te ver weg en eigenlijk op de weg naar Bunnings waar Branko toch nog heen wilde voor wat schroefjes.

De hele achterbak van de auto lag vol en precies om 5 voor 12 waren we er. Zonder problemen mocht Branko achterom rijden om uit te laden. Ik vermaakte de kinderen inmiddels in het winkeltje met al het tweedehandsspul. Erg makkelijk te doen met een speelgoed hoek. Nadat de spullen waren afgeleverd hebben we 3 puzzels een spel  en een onderdeel voor onze fruitpers meegenomen.

Bij de Bunnings wisten de kinderen zonder problemen het speelhoekje met glijbaan te vinden. Wij besloten dat het ook tijd was voor een toilet stop en zodoende kwamen we langs het O-zo-handige, toevallig naast het speeltuintje stukje met kinderspul hier stonden kleine rommelbakken op wieltjes om speelgoed in op te ruimen. 2008-02-17 16-38-35 Spelen met de nieuwe karren Max heeft groen Warrun blauwHet opruim gedeelte is niet helemaal doorgekomen, maar dat je er mee rond kan rijden en dingen in kan doen, dat is helemaal in het straatje van Max en Warrun. Max koos de groene, Warrun de blauwe en ze gingen met papa mee naar de schroefjes. Losse schroefjes op de grond werden in de bak gedaan. We hebben de dingen mee naar huis genomen.

LInea Recta weer naar huis waar een pannekoekenlunch op het programma stond. Na het eten bleek het ‘opeens’ half 4 te zijn. MORGEN IS EEN GOEDE DAG OM TE ZWEMMEN. Voor dat het bedtijd was hebben we nog even opa en oma uit bed gebeld om via de webcam mogmaals de verjaardagsgroet over te brengen (het was tenslotte maar 15 dagen geleden dat opa jarig was).  

2008-02-17 02-25-06 in North Melbourne zwembad Zwemmen,  was nu echt  het doel van de dag. Met opblaasbeesten, zwempakken, lunch, handdoeken, fruit, petjes en zonnebrillen kwamen we in het bad aan. 2008-02-17 02-25-15 in North Melbourne zwembad Het was er vol maar niet druk. Zowel Warrun als Max hadden gelijk zin om door het water te gaan banjeren. Max verkondigde al sinds gisteren dat hij niet naar het zwembad ging maar met mama crackers op het gras ging eten. Iets had hem op andere gedachten gebracht en wij klagen niet.

2008-02-17 02-24-37 in North Melbourne zwembad Net als de vorige keer was de grote opblaaszeehond weer een groot succes. 2008-02-17 02-26-21 in North Melbourne zwembad Warrun die hem duwde had een hele sliert kinderen achter zich aan. Zowel Warrun als Max wilden ook nog wel even ‘zwemmen’. Dit houd in dat wij ze vast houden terwijl zij horizontaal  drijven en met benen en armen trappen. 2008-02-17 02-17-28 in North Melbourne zwembad crp Een goede ontwikkeling maar slecht voor onze rug. In dieper water is het beter te doen, maar dan moet je eerst je kind in DAT water zien te krijgen.

We bedachten net dat het een goed moment was om naar huis te gaan, en de kinderen nog 1 keer door het water te zwieren toen Branko’s rug er echt genoeg van had. ‘KNAK’ dacht deze (ik heb nl niets gehoord). Het is pas weer goed gekomen dagen later. Op maandag kon hij bij zijn Fysio terecht, die vlakbij zijn werk zit. Deze adviseerde hem even een weekje niet te fietsen en wel een aantal oefeningen te doen en vooral nog 3 keer terug te komen die week. Het heeft geholpen.

Plaats een reactie

Je dient ingelogt te zijn, alvorens je een reactie kunt plaatsen. Inloggen »