Dinsdag de 12e begon met iets nieuws. De locatie van de playgroup is veranderd. Vorig jaar zaten we nog in een achterkamer van een kerk ergens in een zijstraat. Nu (niet zonder slag of stoot en na heel veel werk van wat moeders van playgroup en wat raadsleden die waarschijnlijk leuke herinneringen hebben aan playgroup) komen we bij elkaar in het gebouwtje van de girl-scouts  iets dichterbij en grenzend aan een aardig parkje met speeltuintje.

De jongens moesten zoals altijd een uurtje hebben om alle kinderen, het gebouw en het gedoe in zich op te nemen. Twee moeders lette erop dat er geen kinderen ontsnapten, vielen of anderen verwondde terwijl de overige moeders het speelgoed gingen inruimen en het gebouwtje half over namen.
Het was leuk om te zien dat alle kinderen anders zijn. Venessa, heeft de afgelopen ander half jaar in Japan doorgebracht maar voordat zij weg ging heeft zij mij hier in de wijk geintroduceerd en ook Michele en mij aan elkaar voorgesteld. Vanessa is nu terug en haar dochter Emma van dezelfde leeftijd als Jake en Amber is zeer Sociaal. Na aankomst ging ze eens rustig rond kijken, vervolgens vroeg ze aan iedere volwassene wat haar naam was en wat ze aan het doen was om daarna bij verschillende mensen om een babypop te gaan vragen (ze had tenslotte wiegjes en wandelwagentjes gezien). Ik denk dat het erg goed is voor Max en Warrum om te zien dat je je ook zo kan opstellen. En verder ben ik erg blij dat ik niet bang hoef te zijn dat Max en Warrun waar dan ook gesprekken aangaan met vreemden en eventueel met die mensen mee zouden  lopen of al doende mij vergeten en verdwalen.

Na de lunch en wat rust thuis gingen we weer op pad. Naar de winkels. Warrun en Max mogen meedoen met de tennislessen van Jake en Amber, maar moeten dan wel sportschoenen hebben. Aangezien ik voor Warrun en Max zorg en ik zelf ook geen sportschoenen heb of bijna ooit heb gehad moeten we hiervoor speciaal op pad. Warrun wilde wel tennissen, net als Jake, en wilde dan ook witte sportschoenen, net als Jake. Voor Max heb ik dezelfde gekocht en na de winkel konden we gelijk door naar de tennisbaan.
De man van Michele is overdag leraar lichamelijke opvoeding op een school en na school geeft hij tennisles. Michele vind dus dat zijn kinderen op zijn minst een bal en een raquet moeten herkennen. Nu kunnen alle vier de kinderen dat al want er is een mini tennisbaan in de achtertuin van Jake en Amber en daar hebben de kinderen al heel wat afgespeeld.
De tennisles kregen de kinderen van een collega tennisleraar, een jonge vrouw met HEEELLLL VEEELLLLL geduld.

Aangekomen op de tennisbaan wilde zowel Max als Warrun hun schoenen niet aan en niet tennissen. Gelukkig waren ze om te kopen en stonden we even later op de baan. Jake en Amber pakte gedwee een raquet en gingen op het lijntje staan waar ze moesten staan, de juf gooide een bal naar Amber, ze sloeg… en miste. De juf gooide een bal naar Jake en Jake…. legde zijn raquet neer en ging de bal halen. De rest van de tijd is Jake bezig geweest met ballen rapen. Warrun vond dit wel een goede bezigheid en ging hetzelfde doen.  Amber heeft vrijwel de hele tijd met een raquet in haar hand gestaan en geprobeerd een bal terug te slaan. Tussendoor moest ze nog wel even een veertje aan de juf laten zien dat ze vond op de baan, naar een vliegtuig zwaaien en naar alle andere mensen en auto’s kijken.
Max had het allemaal een tijdje aangezien en wilde ook wel. Thuis heeft hij namelijk een tafeltennisbatje gekregen wegens goed zindelijkheidsgedrag en daar tennissen we ook mee. Zolang de ballen tegen zijn batje/ raquet gegooid worden heeft hij plezier. Mist hij een bal dan gooit hij zijn handen in de lucht en stort zichzelf ter aarde met ‘OOOHHHHHH’, een complete wanhoopsdaad.  Heel even deed Max mee en was zeer blij met de ‘two tumbs up’ die hij kreeg van de juf. Na 1 misser koos hij het hazenpad.  Even later gingen de juf ‘vollys’ proberen.  (Kind aan het andere kant van het net en met het raquet boven het hoofd ipv naast het lijf) en dat herkende Max van thuis nog beter. Weer drie ballen deed hij mee voordat hij het  voor gezien hield.
Al met al ben ik best trots op de kinderen. Ze zijn de hele tijd op de baan geweest en gingen pas naar de naastgelegen speeltuin toen de les over was, ook al lonkte deze de hele tijd.
Thuis gekomen vond Max Tennis niet leuk en ging het NOOIT meer doen. We kennen deze instelling en nemen het met een korreltje zout, en nemen het helemaal niet serieus al hij moe is, want dan is alles nee en nooit, zelfs zijn konijn, ijs en Smarties.  Warrun zei dat hij ‘tennis’ wel leuk vond, vooral het ballen gooien.

Volgende week gaan we nog een keer en daarna even niet meer. Michele had een les voor de kinderen in gedachten rond 5 uur. Maar er was zoveel goed betalend animo voor deze tijd dat haar eigen kinderen met vestzak-broekzak uitgaven-inkomsten nu om 6 uur de les hebben. Uiteindelijk is er ook nog goed betalend animo voor deze 6 uur les. Aangezien het hard werken is voor Michel en mij en de kans zeer klein is dat we een uitstekende sportcarriere van onze kinderen laten verslonzen, hebben wij besloten dat iemand anders de juf nuttig mag bezighouden. Wij  proberen het een volgend kwartaal wel weer eens, of een volgend jaar.  In de tussentijd kunnen de kinderen in de achtertuin va Michele  tennissen of (wat minder professioneel) hier thuis met het tafeltennisbatje en de ballen uit de ballenbak.

Woensdag 13 februari,
2008-02-13 10-54-44 Net bij de kapper geweest Warrun zit in het midden Het was er weer tijd voor en de jongens hadden er zin in.
LENNIE  – HAIRCUT, was het vandaag. En na de knipbeurt rechtsaf naar het cafe voor een drankje en wat toast.2008-02-13 14-21-44 Theetijd in de voortuin Max in groen

‘s Middags hebben we in de tuin thee gedronken, en heel even met het nieuwe kleine mopshondje van het vriendinnetje van de buurjongen gespeeld. De jongens waren het met me eens. Soms is een beetje druk iets te veel van het goede. Maar ze is wel lief en de kusjes die ze gaf waren nat.

Donderdag 14 februari, Valentijnsdag.
Terwijl ik beneden uit onze rommel-, inpakpapier-, dozen- en cadeautjeskast  een dvdtje voor Branko opgroef (ik was eerder dan Branko beneden en vond een cadeautje voor mij op het bureau) kwam Branko met een hele nieuwe verrassing naar beneden. Of ik misschien het watje van het wattenstaafje in zijn oor zag zitten? NEE, dat zag ik niet en ik vond het ook niet goed dat hij het zou laten zitten tot hij tijd had om een afspraak te maken voor onze dokter. Ik heb hem naar ‘ons’ weekend- en avond-adres gestuurd dat vanaf nu ook ons ochtend adresje is. Hier kon Branko terecht en om 9 uur reed hij zonder watje in zijn oor met de auto naar zijn werk.
Max had heerlijk lang in bed liggen slapen en van het hele gedoe niets gemerkt. Met de fietskar zijn we lopend bij Mainly Music terecht gekomen. Onze afspraak met Michele, Jake en Amber voor lunch is (natuurlijk) doorgegaan ik ben gewoon naar haar huis gelopen.

 Vrijdag 15 februari, Om 10 uur had ik een afspraak met de mondhygieniste van de specialist voor de behandelde plek/ voorheen kies in mijn mond. Ik was erg blij dat de hechting eruit ging; de loshangende draadjes hinderden mij meer dan de wond zelf. Dit keer werd na een blik in de mond niet de hele kamer tot operatiezaal omgebouwd, er werden geen handen gewassen tot aan de elleboog en er kwam geen zuster de groene jas op de rug dichtknopen. De vrouw trok aan het touwtje , haalde het eruit, keek nog een keer. Vertelde hoe ik het schoon moest maken en houden (wattenstaafje met mond tonic, hele zachte tandenborstel en vooral GEEN NOOTJES ETEN (ik had het nooit verwacht maar het valt me zwaar, niets mogen knagen). Het tasje wat ik mee kreeg was ook veel minder indrukwekkend, kreeg ik de eerste keer nog het mondwater, watjes, 4 pijnstillers, informatiemateriaal en ik weet niet meer wat om de eerste 24 uur door te komen mee. Nu werd de tandenborstel die net in mijn mond was gebruikt erin gestopt en na wat ‘geinteresseerd’ gevraag kreeg ik ook een mini klosje tandflos mee.
Het leukst was nog wel dat de betaling na de eerste behandeling geheel incluis was en ik nu dus zonder zorgen zo weg kon huppelen.

Plaats een reactie

Je dient ingelogt te zijn, alvorens je een reactie kunt plaatsen. Inloggen »