Het was weer een lang weekend, en dit keer vanwege Australia day. Ik vroeg een paar Australiers wat de gelegenheid precies is, hetgeen een groot aantal verschillende opties gaf, maar de meest overtuigende was: “Nou gewoon, om een dag vrij te hebben.” (dit was ook de meest gehoorde reden).
Zaterdagochtend 26 januari zijn we naar Studley park gegaan waar de verjaardag van Bailey (zoon van Anna en Travis) gevierd werd. Het voorstel was om er een BBQ lunch achteraan te plakken en Nanette heeft niet bijzonder veel aanmoediging nodig voor zoiets dus de worstjes waren snel ingepakt. Het was een warme dag, het lijkt een traditie voor Bailey’s verjaardag, maar we hebben ons prima vermaakt buiten. Wij hebben voor het eerst een Pinata 
van dichtbij meegemaakt: om de beurt mochten de kinderen de Pinata met een stok afrossen todat er snoepjes uit begonnen te vallen. Warrun en Max waren zo slim om rustig aan de kant te blijven zitten en het zware werk aan anderen over te laten, totdat de snoepjes er uit begonnen te komen. Op dat moment waren ze ineens wel te porren om mee te doen.
Warrun en Max gingen tevreden zitten spelen met hun meeneem-treintjes wat tot de nodige interesse leidde van Bailey. Voor hem maakte we een vers kadootje open waarin een luxe meeneem-trein zat (met magneetjes) zodat hij ook mee kon spelen. Het duurde niet lang voordat Max en Warrun onderling ruzie hadden over wie met die trein mocht spelen (Bailey in ieder geval niet) en Bailey en nog wat kinderen waren tevreden met de treinen van Max en Warrun aan het spelen.
Na een tijdje kwam het moment dat de koks zich gezamenlijk naar de BBQ verplaatsten om wat vlees te gaan schroeien, waarna we lekker worstjes hebben gegeten.
Max en Warrun zijn tegenwoordig behoorlijk zindelijk dus moesten we af en toe even naar een toilethokje. Toen ik daar met Warrun kwam en de toiletten bezet bleken te zijn riepen we mama omdat hij vond dat hij wel in het dames-toilet kon. Nanette keek even om van de picknicktafel en stortte vervolgens lachend achterover van haar bankje af. De schade was gelukkig niet meer dan een paar schrammen, blauwe plekken en een gebutste ego.
Uit het verse (en eerste) glas champagne werd niets gemorst.
Zondag 27 januari was een goede dag om op jacht te gaan naar een echt Australisch kado voor de verjaardag van Opa Sjoerd. Die is nog LANG niet jarig maar we willen een pakket opsturen met kado’s voor diverse mensen er in dus kon dit er ook wel bij. We zullen niet verklappen wat het is, maar we gingen naar een zaak in Brighton (ten zuiden van hier, vlak onder het centrum). Daar 
aangekomen bleek het een goede keus en we hebben boven verwachting succes gehad. (sorry Pa, je moet nog even geduld hebben). In de winkel kwam een speciaal landhuis uit die buurt ter sprake:”Rippon Lea”. Wij hadde n er nog nooit van gehoord en werden aanbevolen om er eens te gaan kijken, dus zo was het. 
Het blijkt een groot pand te zijn midden in een park, dat tegenwoordig open staan voor het (betalende) publiek. Het is geen s lot Loevestein, maar toch een mooi pand en vooral een erg leuke tuin. Max en Warren hebben er tijden rondgerend en geklommen, omhoog, omlaag, terug, heen en maar lachen en rennen. Het weer was zalig (23 graden, zonnig) dus het kon niet beter uitkomen.
Toen we naar de auto liepen werd al duidelijk dat dit een typische ‘afhaal-chinees-dag’ was. Met zijn vieren hebben we lekker in de tuin zitten 
eten, afsluitend met een belletje naar oma Gerda om haar te feliciteren met haar verjaardag. Max was zo lief om even een liedje te zingen voor Oma. Het kado voor Oma Gerda zit helaas in hetzelfde pak als het kado voor Opa Sjoerd, dus dat laat nog even op zich wachten (het moet met de boot, het is een beetje zwaar en groot).
Maandag 28 januari was de Australia Day national holiday. Australia day was op zaterdag, maar dat zou willen zeggen dat bijna niemand er vrij voor krijgt en zo gaat dat niet in Australie. Als een nationale feestdag in het weekend valt, dan is de maandag erna een nationale vrije dag. Maandag is normaal een dag voor kinderopvang, maar vandaag dus niet. De jongens lieten mij lekker uitslapen tot 8 uur waarna we de fietskar hebben ingepakt en tegen half 11 zijn we met zijn 3-en vertrokken op de fiets naar de dierentuin. (Nanette kon de hele ochtend uitslapen en haar eigen ding doen. ‘eigen ding’ bleek 4 wassen die buiten gelijk droogden en 2x de vaatwasser laten draaien, bedden verschonen en een kopje thee drinken). De rit was een stuk zwaarder dan ik dacht; ik gebruikte mijn Nederlandse fiets en er waren nogal veel steile hellingen. Met een fietskar met 2 jongetjes van 15 kilo elk mis je dan toch wel een paar extra versnellingen. We zijn wel goed 
aangekomen en de jongens vonden het prima. Bij de dierentuin was het stervensdruk maar Max drong aan dat we echt even naar binnen zouden gaan. Gelukkig mochten we door de dienstingang naar binnen sluipen vanwege ons lidmaatschap. In de dierentuin hebben we ons vermaakt met de Emu’s, Kangaroos, Wombats, Koala’s en de grote vogelkooi. In de kooi wilden de jongens eerst even rustig 
op een bankje zitten om wat fruit en brood te eten en mensen te kijken, en daarna gingen ze even lekker rennen. Ze zijn de halve dierentuin door gerend tot ze bij de speelplaats kwamen. Na het spelen zijn we weer naar huis gegaan, maar gelukkig kon ik dit keer 1 grote heuvel 
vermijden. Thuis aangekomen had Nanette voor ons allemaal een lekkere boterham en wat te drinken.
Ik was zelf volkomen verkocht door pluche tijgertjes die ze in de dierentuin verkochten. Aangezien Max en Warrun de hele tocht hun broek droog hadden gehouden en heel netjes van het toilet gebruike maakten zijn ze beloond met elk hun eigen tijger: Simba de albino voor Warrun en Ryan voor Max.
Artikelen (RSS)