Branette's Dagboek

zondag 6 januari: De kinderen lijken weer helemaal beter en het weer is ook niet te slecht. Een mooie dag om weer eens naar de dierentuin te gaan. We zijn er niet te lang gebleven zodat de kinderen op tijd naar bad en bed konden, en dat hadden ze nodig.

Woensdag 9 januari: Vandaag is het na het opstaan gelijk aan het werk. Tussen 9 en 10 komt er iemand de tapijten schoonmaken dus alles van de vloer. Speelgoed in dozen naar boven, alle losse stoelen, tafeltjes, ventilatoren en nog meer speelgoed in de garage. Het is heel leeg en opgeruimd zo.
Terwijl de man zijn spullen door de voordeur naar binnen brengt nemen ik en de kinderen de achterdeur. Wij gaan even boodschappen doen en geld halen. De man is zo snel dat we niet eens aan een kopje koffie toekomen. Na een uurtje kunnen we het geld afleveren en Branko ook in de auto inladen. Het tapijt moet nu nog minimaal 3 uur drogen en wij gaan op pad. Het Scienceworks Museum hebben we uitgekozen. Het is duidelijk nog vakantie tijd er zijn veel gezinnen/ grootouders met kleinkinderen / families met erbij nog neefjes, nichtjes en vriendjes uit de straat. Het is allemaal erg vermoeiend en na de muziek expositie, lunch en een klein tochtje door de rest willen de jongens wel weer gaan. Ik moet hier nog even tussen voegen dat we zeer trots zijn op de jongens. Bij het onderdeel voor hun leeftijd renden ze zo naar de touwen en kruiwagens en vonden ze een plekje tussen alle andere kinderen binnen 20 seconden stonden ze aan een wiel te draaien en lieten zich niet wegduwen.
De jongens vonden het best dat we weg gingen; we hadden nl positief gereageerd op Warruns idee om Fish&Chips te gaan eten. Wij waren in de veronderstelling dat hij niet goed wist wat hij vroeg, ook al omdat hij er op stond dat het FISHANDCHIPS was en dat we niet over Fish of over Chips alleen konden praten. Maar bij de zaak aangekomen, die zeer handig naast het station ligt, dus het wachten op het eten is alleen maar leuker omdat je dan treinen kan kijken, bleek dat Warrun precies wist wat hij zei en hij nam 4 patatjes en bijna een halve vis op zijn bordje.
Max had de hele weg al geroepen dat hij rijst wilde en dat at hij dan ook allemaal op, we hebben zelfs bij moeten bestellen. Max heeft toch ook nog stukken vis gegeten en ook wel 2 patatjes, hij gebruikte ze als een soort lepeltje voor zijn rijst. Niet handig, wel leuk.

Donderdag 10 januari: de weersverwachting was 36+ voor vandaag en ik denk dat we dat ook gehaald hebben. Wij hebben er niet zo veel van gemerkt want we zijn de hele dag (van 9.30 tot 4.30) met Anna en zoontje Baily in het Melbourne Museum geweest. De jongens begonnen toch nog even buiten, bij de waterbak, touwen en hoela-hoops. Na een koffiestop waren alle kleintjes goed aan elkaar gewend en hielden ze constant in de gaten waar de ander was. Gelukkig was Bailey ook nog niet zo lang met zindelijkheidstraining bezig en vormden de regelmatige wc-stops geen belemmering. Weer zeer trots kan ik zeggen dat we geen ongelukjes hebben gehad vandaag.
Op de weg naar huis zijn de jongens in slaap gevallen. Nu weet ik dat ze nooit heel goed slapen in dit warme weer en kunnen ze alle slaap gebruiken die ze krijgen. Ik ben dus Branko gaan halen (het museum ligt bijna halverwege Branko’s werk en ons huis, het is dus een beetje om om hem te halen, maar ook altijd leuk).

Het is inderdaad een warme nacht geweest. Het blijft ons verrassen dat weer hier. Na een dag van boven de 41 graden is het afgekoeld tot zo’n 30 rond een uur of 10 om daarna weer te stijgen tot 33 en daar werden we mee wakker. Gelukkig konden de kinderen naar de airconditioning in opvang en genoten wij niet veel later van THE COOL CHANGE en om vrijdagmiddag 2 uur was het 26 graden met een heerlijk koel briesje.

Dit artikel werd aangemaakt op Friday 11 January 2008 om 7:20 en werd geplaatst in Max & Warrun, Nanette. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.