Maandag 31 december. Dit houdt 2 dingen in. 1 er is opvang voor de kinderen, het is nl maandag. En ten tweede er is vanavond vuurwerk.
Ik wil graag met de jongens naar het vuurwerk en dat het een maandag en dus opvang dag is, komt alleen maar goed uit. Op de opvang dagen slapen de jongens nog overdag wat ertoe leidt dat ze ‘s avonds niet heel vroeg naar bed willen.
Er is hier geen vuurwerk in de winkels te koop (of bij de fietsenmaker, waar wij het vroeger kochten) maar om middernacht is er een groot vuurwerk in het midden van de stad, en als het net donker is, zo rond kwart over 9 ook eentje voor de mensen met kinderen.
Het plan was om de kinderen lekker naar opvang te brengen, zodat ze geen last zouden hebben van de 42 graden die het deze dag zou zijn. Na 6en zouden we ze gaan ophalen bij opvang om ze dan gelijk mee te nemen naar het centrum. Met de tram. Dit bleek een goede keus, want het OV was gratis deze warme, feestelijk dag waarop iedereen richting het centrum trok voor een feessie. Ookal was het in de tram een beetje warm. Warrun was hierdoor ‘not amused’, maar daar trokken wij ons niets van aan. Het tweede deel van het plan was om naar de toren te gaan waar de hoogste verdieping een uitzichtplatform, rondgang is. Helen en Martin hadden dit vorig jaar gedaan en ik vond het een goed idee. Al weken riep ik dat ik dit wilde doen en dat ik even op internet moest kijken of ze open waren.
In de tram zei ik nog dat ik toch echt even had moeten kijken of ze open waren.
Iets na 7-en waren we vlak bij de toren. Wat te doen? Als je er nu heengaat heb je dikke kans dat de kinderen het na een uur wel gezien hebben, je kan er misschien nog 1 ijsje instoppen maar dan hebben ze het om half 9 toch wel gehad, en dan? Gelukkig stonden we net voor een Mc Donald ons dit af te vragen. Hier zijn we maar even gestopt. De jongens krijgen een ijsje, wij een milkshake, met z’n allen hebben we een frietje opgepikt en zo zaten we daar gezellig te kijken naar alle mensen die op straat voorbij trokken. Hierna gingen we naar de toren. Hij was dicht, Nee, open -
-nee, toch niet. Open voor iedereen die uitgenodigd was door het bedrijf dat het ding had afgehuurd. Helaas.
We zijn doorgelopen naar het grote station, de jongens vinden treinen kijken tenslotte altijd leuk. Op het station kwamen grote drommen mensen uit de treinen en wij besloten er maar in te gaan en naar huis te gaan. De trein was lekker koel (de foto is genomen om 5 over 8 en nog kan je zien hoe verhit de jongens zijn in de 35 graden die het toen nog was). Om kwart over 9 liepen we vlak bij ons huis langs de racebaan. Vanaf dit punt heb je een zicht over het centrum en net toen ging er vuurwerk de lucht in. De jongens hebben het gezien en gingen tevreden naar bed.
Wij hebben nog even op de bank gezeten, geprobeerd ‘traditioneel’ wat cabaret te kijken van een DVD’tje, maar we konden het niet echt volgen (het was Nederlands/Belgisch dus dat zouden we toch wel moeten kunnen volgen), we waren te moe. We hebben nog even wat mensen gebeld om alvast te wensen en om 11 uur waren we in dromenland.
De volgende ochtend heb ik de jongens nog het vuurwerk van 12 uur laten zien dat ik van de tv had opgenomen, na 2 minuten vroegen ze of het uit mocht.
Artikelen (RSS)