Dinsdag 4 december, de laatste playgroup bijeenkomst. Als het team dat de playgroup opzet voor volgend jaar een andere locatie kan vinden, dan blijven we doorgaan anders is het over en uit. 
De huidige ruimte is opgekocht en wordt volgend jaar niet meer beschikbaar gesteld. De geruchten gaan dat ALDI de grond heeft gekocht en grote winkels gaat bouwen.
Vandaag hebben alle kinderen (behalve Max en Warrun) kerstbomen beplakt. Ik heb het geheel overzien terwijl de andere moeders het speelgoed opruimden en afwasten. Om niet thuis te komen zonder bewijs heb ik zelf maar weer een kerstboom bepakt. (op de foto de kerstster van vorige week)
Woensdag 5 december. Branko is vandaag dus ook in en om het huis. Michele is deze week met zindelijkheidstrainig bezig en blijft in en om het huis om niet met bergen onderbroeken en schone kleren op pad te hoeven. Om de eenzaamheid 
wat te drukken zijn we langsgegaan. Terwijl ik met de auto naar de winkels ging voor dingentjes en boodschappen liep Branko met de kinderen naar Michele. Warrun heeft de halve route op zijn loopfiets afgelegd, we zijn zeer onder de indruk, er zitten nl 2 aardige hellingen op de weg naar Michele, Jake en Amber. De ochtend hebben de kinderen in de tuin doorgebracht, spelend met tennisballen, fietsen en wat er nog meer te vinden is in de tuin van Jake en Amber. 
Toen ik aankwam was het net lunchtijd. Branko ging na een boterham naar huis om wat dingen daar te doen en ik bleef met de kinderen boven spelen. Op de foto wordt er net bus gespeeld, inclusief een discussie over de bestemming, het vastmaken van gordels en een controle door de bestuurder.
In de namiddag waren we weer thuis en waren de kinderen flink moe. Een mooie 
gelegenheid om een dvd te bekijken en op een dag als 5 december is ‘De Sint in Sesamstraat’ natuurlijk DE film om te zien. De jongens waren helemaal onder de indruk en wilden hem na afloop gelijk nog een keer zien. Dit gaf ons de tijd om even te overleggen. We hebben in de kast cadeautjes liggen. En ze hebben nu een idee van Sinterklaas en we zijn Nederlands. Dus opeens konden we de jongens roepen om eens te komen kijken er zat een cadeautjes in ieders laars! Voor elke een Thomas figuur en nog eentje om samen te delen.
(nu volgt een klein excuus voor alle mensen die mij de afgelopen weken hebben gevraagd of wij iets aan sinterklaas zouden doen. Ik heb toen heel luid en duidelijk NEE gezegd omdat ik dacht dat we het niet duidelijk konden maken aan de kinderen. Maar we hebben het dus wel gedaan. Niets is zo veranderlijk als onze dagen in ons leven met kinderen.)
Artikelen (RSS)