Terwijl verhalen van kou, regen en sinterklaas weer ons vanuit Nederland worden toegestuurd krijgen wij meer en meer te maken met het zomerse hete weer. Voor 
de tweede keer stijgen de temperaturen tot boven de 30 om na een draaiing van de wind binnen de kortst keren te dalen tot getallen onderin de 20, getallen die als het om leeftijden zou gaan een geheimzinnige glimlach en weemoed op ons gezicht zou toveren.
Van Michele hadden de kinderen een Adventskalender gekregen. Het eerste hokje was een 1: Zaterdagochtend de tijd dodend tot de winkels open gingen en Branko uit bed was en geschoren, had ik deze overhandigd.
Vrolijk werden de dozen aangepakt en er werd geroepen dat ze open moesten, de puzzel moest gemaakt. Het was 
even een teleurstelling dat het geen puzzel was. Maar dat was snel vergeten toen bleek dat er chocolade uit kwam. Als er chocolade achter de 1 zat, dan moest er ook iets zitten achter ALLE andere vakjes.
Het was geen doen om uit te leggen waar het over ging. Na lang NEE, Nee, nee…. was het wel duidelijk dat er morgen pas weer naar de dozen gekeken kon worden.
(Warrun zet zijn kalender terug in de kast en Max bekijkt met Branko nog even welk vakje morgen aan de beurt is)
2 december
Zondag en meer dan 30 graden =>> ZWEMBAD!
Met worstjes, broodjes, opblaas-beesten en -bandjes trokken we naar het openluchtbad. 
De jongens vermaakten zich uitstekend met hun nieuwe opblaaszeehond (knalrood) en het zwembandje. De armbandjes die moeten helpen bij het zwemmen bleven onbekeken. Uren hebben zowel Warrun als Max door het kinderbadje geploeterd. Ik had eindelijk de kans om worstjes op de plaatstelijke bbq te bakken en die met een boterham aan mijn mannen te serveren. 
De volgende keer zullen we een camera meenemen zodat we foto’s kunnen laten zien van Branko of mij op dit beest ipv deze advertentie- kinderen. Want dat was wat de jongens het leukst vonden: Wij zitten en zij duwen.
Maandag 3 december.
Commentaar van de opvangjuf: “De jongens hadden weer een fantastische dag, Max heeft weer veel gekletst en ze hebben allebei een 2e keer groente en worstjes opgeschept. En ja, we kunnen merken dat ze anders met elkaar omgaan, we hebben ze geen 1 keer uit elkaar hoeven halen”.
Onze strenge aanpak de afgelopen 2 dagen van ‘niet duwen, trekken en vooral niet aan elkaar zitten, anders moeten jullie allebei in de hoek zitten’ heeft geholpen.
Om kwart voor 5 ‘s avonds ging de telefoon. Het was Michele. Jake had een plas gedaan op het potje! Het was haar 2e dag met zindelijkheidstraining en terwijl Amber al vrolijk plassend en al richting potje rende en het idee al aardig in de gaten kreeg had Jake nu pas een doorbraak en had eindelijk door dat Michele wel erg blij was als hij al zijn water in het potje liet lopen (ook al was dit na een uur erop zitten).
(Helaas kan ik nu woensdagavond zeggen dat het de eerste en tot nu toe de laatste keer voor hem was. Een dag later merkte hij dat als hij een plas doet met een luier om hij helemaal geen natte benen krijgt. Dus hij weigert om zijn luier af te doen.)
Artikelen (RSS)