Archief voor december 2007

Vrijdag 30 november

 Toen ik de kinderen ophaalde van opvang, zei 1 van de leidsters dat de jongens wel erg ruw met elkaar speelden. Verder zei ze niets, maar ik heb diverse gesprekken gevoerd met onderwijzers of over onderwijzers en 1 punt dat altijd naar voren komt is dat deze mensen het erg moeilijk hebben met constant formuleringen vinden om toch maar zo positief mogelijk van alles te beschrijven.
Kort om: onze jongens zijn beesten, en da’s niet zo mooi.

Zaterdag 1 december

DE dag waarop Australiers hun kerstboom opzetten (is mij verteld) behalve dan sommigen die tot kerstavond wachten.
Vanmorgen kwamen de buren op de koffie. Ik kom ze (voornamelijk hem) voortdurend tegen op straat en hij heeft ook al 2 keer geholpen als er iets was met auto of zo dus het werd wel tijd dat we elkaars namen eens gingen onthouden.
Het bezoek was gezellig. Het begon totaal anders dan verwacht. Diana en Tony kwamen door de achterdeur binnen en om en om sprongen Max en Warrun vanuit de woonkamer de hoek om en namen een brullende-hulk-houding aan. Vervolgens gingen ze rondjes rennen door de woon- en eetkamer. En er was het eerste uur totaal geen interesse in de taart van mij en de cake van de buurvrouw. Dit zijn hele andere jongetjes dan een jaar geleden, ze leken totaal niet verlegen.

‘s Middags zijn we alsnog het broodmes gaan kopen waar we vorig weekend en afgelopen woensdag ook al het huis voor hadden verlaten.

We kunnen november afsluiten met de stelling dan Max en Warrun geen baby’s meer zijn maar echte kleine, doerakken van jongetjes.  

Terwijl verhalen van kou, regen en sinterklaas weer ons vanuit Nederland worden toegestuurd krijgen wij meer en meer te maken met het zomerse hete weer. Voor 2007-12-01 10-27-22 Stoeien met de adventkalenderde tweede keer stijgen de temperaturen tot boven de 30 om na een draaiing van de wind binnen de kortst keren te dalen tot getallen onderin de 20,  getallen die als het om leeftijden zou gaan een  geheimzinnige glimlach en weemoed  op ons gezicht zou toveren.

 Van Michele hadden de kinderen een Adventskalender gekregen. Het eerste hokje was een 1: Zaterdagochtend de tijd dodend tot de winkels open gingen en Branko uit bed was en geschoren, had ik deze overhandigd.
Vrolijk werden de dozen aangepakt en er werd geroepen dat ze open moesten, de puzzel moest gemaakt. Het was 2007-12-01 10-27-28 Stoeien met de adventkalendereven een teleurstelling dat het geen puzzel was. Maar dat was snel vergeten toen bleek dat er chocolade uit kwam. Als er chocolade achter de 1 zat, dan moest er ook iets zitten achter ALLE andere vakjes.
Het was geen doen om  uit te leggen waar het over ging. Na lang NEE, Nee, nee…. was het wel duidelijk dat er morgen pas weer naar de dozen gekeken kon worden.

(Warrun zet zijn kalender terug in de kast en Max bekijkt met Branko nog even welk vakje morgen aan de beurt is)

2 december

Zondag en meer dan 30 graden =>> ZWEMBAD!
Met worstjes, broodjes, opblaas-beesten en -bandjes trokken we naar het openluchtbad.
aquafun_-_sea_lion_rider De jongens vermaakten zich uitstekend met hun nieuwe opblaaszeehond (knalrood) en het zwembandje. De armbandjes die moeten helpen bij het zwemmen bleven onbekeken. Uren hebben zowel Warrun als Max door het kinderbadje geploeterd. Ik had eindelijk de kans om worstjes op de plaatstelijke bbq te bakken en die met een boterham aan mijn mannen te serveren. 101650B_L

De volgende keer zullen we een camera meenemen zodat we foto’s kunnen laten zien van Branko of mij op dit beest  ipv deze advertentie- kinderen. Want dat was wat de jongens het leukst vonden: Wij zitten en zij duwen.

Maandag 3 december.
Commentaar van de opvangjuf: “De jongens hadden weer een fantastische dag, Max heeft weer veel gekletst en ze hebben allebei een 2e keer groente en worstjes opgeschept.  En ja, we kunnen merken dat ze anders met elkaar omgaan, we hebben ze geen 1 keer uit elkaar hoeven halen”.
Onze strenge aanpak de afgelopen 2 dagen van ‘niet duwen, trekken en vooral niet aan  elkaar zitten, anders moeten jullie allebei in de hoek  zitten’ heeft geholpen.

Om kwart voor 5  ‘s avonds ging de telefoon. Het was Michele. Jake had een plas gedaan op het potje! Het was haar 2e dag met zindelijkheidstraining en terwijl Amber al vrolijk plassend en al richting potje rende en het idee al aardig in de gaten kreeg had Jake nu pas een doorbraak en had eindelijk door dat Michele wel erg blij was als hij al zijn water in het potje liet lopen (ook al was dit na een uur erop zitten).
(Helaas kan ik nu woensdagavond zeggen dat het de eerste en tot nu toe de laatste keer voor hem was. Een dag later merkte hij dat als hij een plas doet met een luier om hij helemaal geen natte benen krijgt. Dus hij weigert om zijn luier af te doen.)

Warrun zei op een ochtend deze zin: “Toni en Christina zijn in een heel groot vliegtuig ver weg gegaan”.
Toni en Christina zijn twee van de juffen van opvang en die zijn inderdaad een weekend naar Sydney geweest. Zij moeten dit aan de kinderen verteld hebben, maar wel in het Engels natuurlijk. Ik vind het heel opmerkelijk dat Warrun dan een correcte vertaling brengt de volgende ochtend.

2007-11-30 21-09-08 Bananentaart die niet op de foto lijktMet iets te rijpe bananen kan je nog heerlijk koken en bakken. Bananenbrood wordt het meestal maar een taart kan ook. Na 2 zeer succesvolle en oogverblindende taarten uit mijn nieuwe kookboek is het nu redelijk tot een mislukking gekomen. Misschien waren de bananen toch iets te rijp. Misschien is het toch niet helemaal handig om te proberen de helft van het recept te maken zodat Branko en ik niet zoveel taart hoeven te eten in enkele dagen. In ieder geval zag het resultaat er niet uit.

Ik heb kort geleden eindelijk een First-Aid course afgerond: 2 dagen training over het in leven houden van onfortuinlijke medemensen totdat een ambulance arriveert. Ik ben erg blij dat ik hier nu officieel voor gekwalificeerd ben, het geeft wat meer vertrouwen en rust mocht er iets gebeuren. Tijdens deze cursus heeft de cursusleider me aangepraat dat ik ten alle tijden een setje Nitrile handschoenen bij me moet hebben (geen latex, dat is uit den boze; Nitrile). De reden is persoonlijke bescherming: mocht je ooit iemand willen helpen dan wil je niet in aanraking komen met hun bloed, en een bijkomend voordeel is dat je altijd handschoenen bij je hebt als je iets viezigs wilt doen. Ik kreeg laatst nogal vreemde blikken toen ik met mijn blauwe medicinale handschoenen afval uit de plaatselijke vijver aan het vissen was, maar het was wel handig :) Bij onze laatste paar verf-activiteiten hebben Nanette en ik ook deze handschoenen gedragen en het is best fijn om gewoon schone handen te hebben nadat je met verf bent bezig geweest.

Als afsluiting wat technische zaken over deze blog:
Als je behoefte hebt om kommentaar te plaatsen bij een verhaal van ons dan moet je ‘geen reacties’ aanklikken onderaan een post. Het is wat onlogisch, maar ik heb het ook niet verzonnen ;) Mocht er al een reactie geplaatst zijn dan staat er de hoeveelheid reacties die al zijn geplaatst en dan kan je daarop klikken om je verhaal te doen.

Let er verder even op dat we niet altijd chronologisch posten, dus het kan voorkomen dat er een verhaal wordt toegevoegd wat niet bovenaan de lijst komt te staan. Bijvoorbeeld vandaag is er een verhaal verschenen vlak onder het verhaal over het stalen zeepaard (hier namelijk). Mocht je interesse hebben, kijk dan altijd even wat verder onderaan de pagina.

2007-12-04 14-42-16 Kerstster van playgroup Dinsdag 4 december, de laatste playgroup bijeenkomst. Als het team dat de playgroup opzet voor volgend jaar een andere locatie kan vinden, dan blijven we doorgaan anders is het over en uit. 2007-12-04 14-42-29 Kerstster van playgroupDe huidige ruimte is opgekocht en wordt volgend jaar niet meer beschikbaar gesteld. De geruchten gaan dat ALDI de grond heeft gekocht en grote winkels gaat bouwen. 
Vandaag hebben alle kinderen (behalve Max en Warrun) kerstbomen beplakt. Ik heb het geheel overzien terwijl de andere moeders het speelgoed opruimden en afwasten. Om niet thuis te komen zonder bewijs heb ik zelf maar weer een kerstboom bepakt. (op de foto de kerstster van vorige week)

 Woensdag 5 december. Branko is vandaag dus ook in en om het huis. Michele is deze week met zindelijkheidstrainig bezig en blijft in en om het huis om niet met bergen onderbroeken en schone kleren op pad te hoeven.  Om de eenzaamheid 2007-12-05 10-52-16 Spelen bij Jake en Amber in de tuin Max in geel wat te drukken zijn we langsgegaan. Terwijl ik met de auto naar de winkels ging voor dingentjes en boodschappen liep Branko met de kinderen naar Michele. Warrun heeft de halve route op zijn loopfiets afgelegd, we zijn zeer onder de indruk, er zitten nl 2 aardige hellingen op de weg naar Michele, Jake en Amber. De ochtend hebben de kinderen in de tuin doorgebracht, spelend met tennisballen, fietsen en wat er nog meer te vinden is in de tuin van Jake en Amber.
2007-12-05 15-20-08 Bus spelen bij Jake en Amber op het balkon Max in geel Toen ik aankwam was het net lunchtijd. Branko ging na een boterham naar huis om wat dingen daar te doen en ik bleef met de kinderen boven spelen.  Op de foto wordt er net bus gespeeld, inclusief een discussie over de bestemming, het vastmaken van gordels en een controle door de bestuurder.

In de namiddag waren we weer thuis en waren de kinderen flink moe. Een mooie 2007-12-05 17-21-13 Cadeautjes van de sint in de laarzen van Warrun en Max gelegenheid om een dvd te bekijken en op een dag als 5 december is ‘De Sint in Sesamstraat’ natuurlijk DE film om te zien. De jongens waren helemaal onder de indruk en wilden hem na afloop gelijk nog een keer zien. Dit gaf ons de tijd om even te overleggen. We hebben in de kast cadeautjes liggen. En ze hebben nu een idee van Sinterklaas en we zijn Nederlands. Dus opeens konden we de jongens roepen om eens te komen kijken er zat een cadeautjes in ieders laars! Voor elke een Thomas figuur en nog eentje om samen te delen.
(nu volgt een klein excuus voor alle mensen die mij de afgelopen weken hebben gevraagd of wij iets aan sinterklaas zouden doen. Ik heb toen heel luid en duidelijk NEE gezegd omdat ik dacht dat we het niet duidelijk konden maken aan de kinderen. Maar we hebben het dus wel gedaan. Niets is zo veranderlijk als onze dagen in ons leven met kinderen.)

Het weekend van 8 en 9 december, sinterklaas is geweest en met de kerstman hebben we komende week pas afspraken.

2007-12-08 09-51-34 Koffiebreak op Collingswood farmersmarket Max in rood Zaterdagochtend zijn we met zijn allen opgestaan. Na een ontbijtje zijn de jongens in ik in de auto naar de boerenmarkt bij een kinderboerderij gegaan. Om 9 uur vertrok ik van huis. Dit was voor de markt al redelijk laat. We konden bijna vooraan op het parkeerterrein parkeren op plekken die alweer leeg waren gekomen.

2007-12-08 10-21-56 Kijken bij het koe melken Max in rood Toch waren we voor de gehele mensen massa drukte, en dat is wel fijn. Langs de kraampjes gelopen, bosje rozen en Organische tomaten gekocht (die zijn erg lekker). Alles op deze markt is biologisch en/of organisch. Na een kopje koffie/ iced-chocolate zijn we bij het koe-melken gaan kijken, dat hoort niet bij de markt maar is iets wat iedere dag op de boerderij gebeurd.

Hierna wilde ik naar huis maar Max wilde eerst een pannenkoek en Warrun toen ook wel. 2007-12-08 10-52-29 Pannekoek op Collingwood farmersmarket Max in rood Terwijl ik een plekje inrichtte om onze koeken op te eten zag ik Warrun een 15 meter verderop gehurkt op 1 meter afstand van de boerderij poes staan en Max stond naast me de pannekoeken in de gaten te houden . Ik kijk nog even achter me of ik niet in kippenpoep ga zitten en BLEHR! Max staat bij de poes te huilen. Een ‘koe-melken-kijkende-mevrouw’ zei dat de poes Max had aangevallen. Terug bij de pannenkoeken heeft Max twee gaatjes in zijn onderarm. Ik denk dat de poes gebeten heeft. Max is eigenlijk snel over het leed heen en zegt dat het een ‘naughty poes’ is en dat de poes naar zijn bed moet (dit komt nog door Oscar die in zijn kamer moest toen hij stout was).

2007-12-09 09-54-50 Op de rijksweg Zondag 9 december zijn we naar Werribee Open Range ZOO gegaan. Nadat we de auto hadden volgeladen met een 2007-12-09 09-55-44 Op de rijksweggoede voorraad lunch, snacks, fruit, boeken en muziek gingen we op pad. En wat bleek…… Werribee is niet meer dan een uur rijden. In 30 minuten waren we er, met onderweg nog interessante mede weggebruikers.

2007-12-09 10-20-44 Wachten op de bus in Werribee Bij de kassa ons ZOO abonnement laten zien en we kregen kaartjes voor de eerste busrit van die dag, we konden gelijk doorlopen. In de bus was plaats genoeg en zo zaten  Warrun met Branko en ik met Max voorin klaar om te zien wat er op ons af zou komen. De jongens waren vooral geinteresseerd in de bus voor ons (die was door een groep afgehuurd 2007-12-09 10-36-27 In de safaribus in Werribee Nanette met Max en was 5 min. eerder vertrokken). De dieren waar we onderweg langskwamen werden door Max en 2007-12-09 10-26-29 In de safaribus in Werribee WarrunWarrun beleefd bekeken. De automatische hekken, de andere bus en de heuvels in het terrein waar we op en af reden waren echter wel de hoogtepunten. 
Na de rit moest ik even een kopje koffie drinken en zitten in het restaurant. 1 muur van dit restaurant is van glas en tegelijk de muur van een hok met stokstaartjes, altijd wat te zien. In het restaurant werd een (vreselijk) kinderfeestje gevierd. Om kwart over 11 zag ik patat, kipnuggets, dierenmaskers, zeker 20 kinderen, ijsjes en een verjaardagstaart langs komen (allemaal in de tijd dat wij koffie en chocomelk dronken). Om de tafel met 20 kinderen hadden zeker 40 ouders/ grootouders zich opgesteld. Allemaal hun best doende, leuk te zijn en enthousiast te doen terwijl ze met milde hand probeerden of ze het plaatje van ‘ zie mijn kind, dat is toch het ideale kind’ in stand konden houden.

2007-12-09 11-58-57 Bij de nijlpaarden in Werribee Max in geel Hierna zei Max dat hij naar huis wilde, wij waren het hier niet mee eens en begonnen aan het pad, dat rondloopt langs 2007-12-09 12-00-25 Bij de nijlpaarden in Werribee Max in geelnog een paar verblijven. Hier bleek dat we toch nog niet helemaal ingeburgerd zijn. Wij gingen van rechts naar links terwijl de route van links naar rechts liep.  (Zeg maar hoe rotondes werken in resp Nederland en Australie). Het nieuwe nijlpaarden verblijf is erg mooi. De ene kant grenst aan de busrit zijde de andere kant aan het looppad. Vanaf het looppad zijn er diverse punten waarop 2007-12-09 12-06-10 Bij de nijlpaarden in Werribee Max in geel je het verblijf kan bekijken.  Hierbij staat op 1 punt een2007-12-09 12-01-40 Bij de nijlpaarden in Werribee Max in geel halve boot in het water als je op het dek staat lijkt het zo net of je op de nijl vaart en de kolossen op de oever ziet rusten.

Op een ander punt is er naast het pad een klimparcours met boomstammen en 2007-12-09 12-14-40 Even klimmen in Werribee Max in geeltouwbruggen. Hiervoor kwam Max wel even de kinderwagen uit.  Bij de leeuwen werd er geduldig gewacht op een plaatsje in de jeep die half bij de bezoekers staat en half in het verblijf. Een leeuw had de motorkap uitgekozen voor een slaapje. Het zag er heel leuk uit. 2007-12-09 12-25-26 Bij de leeuwen in Werribee Max in geel

Laatste stop: Grasveld, klimrek en voor de ouders om en om een bezoek aan de winkel. Warrun verbaasde ons door gelijk naar het klimmuur stuk van het klimrek te rennen en zonder blikken of blozen naar boven te klimmen (zonder moeite).
2007-12-09 13-00-06 Bij het klimrek nam Warrun gelijk de klimmuurDe jongens vermaakten zich weer prima op het klimrek met glijbaan, vooral ook omdat hun meegenomen auto eerst van de glijbaan werd geduwd, waarna ze er zelf van af gingen. Deze auto trok weer veel bekijks van de andere kinderen. Na het klimmen kwam Nanette terug met een  ijsje en konden we met zijn drie-en even op het gras zitten en het bekertje leeg scheppen. Dit ging prima (dat was onverwacht); het bekertje en lepeltje werd netjes doorgegeven en vooral Warrun zorgde ervoor dat het netjes steeds dezelfde kant op ging en mama niet stiekem een beurt oversloeg.
2007-12-09 13-00-18 Bij het klimrek nam Warrun gelijk de klimmuurTerwijl we dit deden werd 1 van de groepen die zich in de tuin bevond bezocht door de kerstman. De jongens vonden het heel interessant, deze rode figuur in de verte die door iedereen zo hartelijk welkom werd geheten en na zingen en knuffels van kinderen weer met een biertje in de hand vertrok.
Toen wij de parkeerplaats afreden zagen Branko en ik de man weer. Tussen een ute (pick-up. Utility-vehicle) en een Australisch bosje (dat is een kale stam waar iemand 5 blaadjes op geplakt heeft en halverwege dacht: laat maar zitten) probeerde hij zich van pak te ontdoen en zijn eigen identiteit weer te krijgen.
Max heeft de meeste tijd in het park in de kinderwagen doorgebracht. Thuis gekomen bleek waarom, hij had een aardig hoge temperatuur.

Warrun strompelde een beetje toen we de dierentuin uit kwamen omdat hij die hiel van zijn voet een beetje had opengehaald toen hij op blote voeten rond rende. Eindelijk konden we ons kersverse 1e hulp kit gebruiken, al was Warrun daar minder over te spreken.

Maandag 10 december. Max is zeker ziek; de nacht van zaterdag op zondag was hij al onze slaapkamer ingewandeld met het verzoek bij ons te slapen. Hij heeft uiteindelijk in mijn bed gelegen en ik in het logeerbed zodat we allemaal toch nog een goede nachtrust konden krijgen.
Zondag na de dierentuin kreeg hij koorts en die is alleen maar toegenomen en toegenomen (tot er een zielig mannetje met 40 graden koorts in mijn bed lag naast Branko).

Maandagochtend had ik een afspraak bij de tandarts die ik niet af wilde zeggen. Branko is de ochtend thuis gebleven zodat ik dit bezoek kon afleggen en wat boodschappen kon doen. Toen ik thuiskwam had Branko Max in bed en aan het slapen gekregen. Heel knap werk want hoe niet lekker Max ook was hij vond het wel gezellig met ons en wilde niet naar bed. Branko had uiteindelijk de dvd speler boven aangesloten en zo kon Max vanuit mijn bed naar ‘Thomas’ kijken waarbij hij in slaap is gevallen.
Na twee uurtjes slapen was Max weer wakker omdat we vergeten waren de telefoon uit onze slaapkamer te halen waar Max lag te slapen. Het was Michele die belde om een  uur of 1 belde omdat ze nu al wel heel lang in de speeltuin van de dierentuin naar haar spelende kinderen had gekeken en zin had in een praatje. Het praatje werd wreed afgekapt door haar kinderen; de dochter is nu zindelijk als het om plassen gaat, die toonde dit midden in de speeltuin door zich bijzonder vies te maken met niet een plas en tegelijkertijd kon haar zoon het ook niet langer binnen houden en vulde zijn hele luier. Deze jongen had vorige week zo’n schok gekregen van de zindelijkheidstraining dat hij er helemaal mee was gestopt vorige week, maar nu na een week inhouden en laxeermiddel kwam het er toch allemaal uit. Ik kreeg nog even een goede beschrijving van dit hele tafereel van  Michele zodat ook dit leed gedeeld was en toen hing ze op.

Dinsdag 11 december. Het was lang Ja/nee/ja / nee, maar uiteindelijk zijn we WEL naar het jaarafsluitings feestje van playgroup gegaan. Max was weer op zijn normale temperatuur en met Warrun leek er niets aan de hand.
Voor deze laatste playgroup van het jaar was er een hutje op een boerderij/ educatiecentrum afgehuurd. Het was even rijden (zeker als je fout rijdt zoals ik) maar zeker de moeite waard. Alle kinderen speelden buiten in het gras en op een 2007-12-11 11-00-50 Jaarafsluiting playgroup op een boerderij Warrun met witte pet groot klimrek en in het lokaal werd al het eten uitgestald (iederen had iets meegebracht voor de lunch)  en werden drankjes verzorgd. Na een glaasje water/limonade met een mini-muffin of 3 (onze bijdrage) kwam er een mini tractor met kooi/aanhangwagen voorrijden. Hierin waren rondom bankjes en iedereen mocht mee. De jongens vonden het prachtige. We reden over het 2007-12-11 11-08-43 Jaarafsluiting playgroup op een boerderij Warrun met witte pet terrein naar een speciaal stuk waar emu’s en kangoeroes zaten. Het was vervelend dat de bestuurder af en toe stopte en praatte over deze dieren maar dan ging het daarna toch weer snel verder. De rit stopte niet waar hij begon maar bij een schuur vol geitjes. Hier mocht iedereen naar binnen en werden flesjes met melk voor deze beestjes uitgedeeld. Warrun heeft nog even een flesje vastgehouden maar de enthousiaste geit maakte hier een eind aan om op ons te klimmen en dat was te veel van het goede, voor de rest hebben we het allemaal bekeken. Max vond het allemaal erg leuk, maar was ook duidelijk nog niet helemaal 100% en vond het prima om te zitten en te kijken. Na het geiten voeren en 2007-12-11 12-36-51 Jaarafsluiting playgroup op een boerderij Warrun met witte pet handen wassen was het tijd voor de lunch deze werd gevolgd door nog wat geklim, gespeel en het bekijken van beesten en toen …. kwam daar opeens een KERSTMAN. Een meisje uit de groep werd heel enthousiast en riep gelijk ‘HOI PAPA!’ alle andere kinderen deden alsof ze het niet hoorden en gingen netjes zitten, zingen en pakten hun pakje aan als hun naam genoemd werd. 2007-12-11 12-37-02 Jaarafsluiting playgroup op een boerderij Warrun met witte petWarrun vond  het prachtig maar wilde geen stap dichterbij komen dan dat hij al stond. Zodoende werd het boekje dat voor hem was even in de handen gestopt bij een jongentje dat zijn kans schoon zag en heel hard naar voren rende toen niemand anders dat deed bij de naam ‘ Warrun’ . Max weigerde om van mijn schoot te gaan en ging van geinteresseerd kijken over in totaal negeren van het geheel toen zijn naam genoemd werd.

2007-12-12 08-23-58 Max speelt met papa Warrun speelt op papa Woensdag 12 december hebben we het in de ochtend rustig aan gedaan. Uiteindelijk hebben we de bus gepakt richting Lygon street en zijn nog 1 halte verder op de tram gestapt richting centrum. We zijn in 2007-12-12 11-36-38 Max in het park in Carlton Carlton uitgestapt en gelopen naar het parkje vlakbij Kate en Dave. Hier aangekomen hebben we wat gespeeld, een sms’je naar Dave gestuurd en lunch/ fish & chips gehaald. We stonden net op het punt om weer te vertrekken toen 2007-12-12 12-16-16 In het park in Carlton Dave ons berichtje gelezen had en met Kate (in haar lunchpauze) en dochter Mhianne kwamen ze even langs. Wij hadden hiervoor net ontdekt dat Max allemaal rode vlekjes op zijn lijf had. 2007-12-12 12-00-43 In het park in CarltonTerwijl we van het park naar de tram liepen om weer naar huis te gaan  hebben we de dokter gebeld en daar konden we die middag nog terecht. De diagnose was Tonsillitis, en de vlekken een reactie op de koorts, Max vond de dokter vreselijk maar kon zich er verder niet aan storen. 

Donderdag 13 december hebben we het toch maar een beetje rustig aan gedaan. Het was warm , na al die dagen buiten was er genoeg binnen te doen en de kinderen konden ook zeker wat rust gebruiken.

Vrijdag 14 december: Vandaag werd er bij opvang kerst gevierd. Al enige tijd geleden hadden we opgegeven dat we hierbij zouden zijn. Branko heeft dat later veranderd in een ‘misschien’ omdat hij zelf een kerstlunch van kantoor had.
De ochtend bij het wegbrengen vertelde 1 van de juffen dat, zoals bekend,  het om 2.30 uur zou beginnen. Eerst afternoon tea om 2.30 uur. Met een bezoek van Santa gepland voor een half uur later en een concert van de klas om 3.30 uur. Branko kon op elk moment binnenlopen en meekijken. Ik heb het aan hem doorgegeven.

2007-12-14 14-15-37 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauwIk was iets voor 2.30 bij de opvang. Het was een goede keus geweest om de auto thuis te laten, vele ouders hadden niet deze keuze (gemaakt) en het was druk om  het gebouw. Tot 2.30 werden de kinderen bezig gehouden met boekjes zo goed en zo kwaad als het ging. Al die binnen druppelende ouders brachten veel afleiding. Max (in rood) en Warrun( in blauw) zaten bij het boekje lezen netjes 2007-12-14 14-15-51 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw naast de juf. Ik zag hoe er in Warruns ogen tranen op kwamen zetten toen ik niet gelijk bij hen kwam zitten maar even tassen weg ging zetten en probeerde een foto te maken.  

De afternoon 2007-12-14 14-30-55 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw tea werd aan tafel geserveerd, voor de kinderen in ieder geval, de ouders stonden er omheen en hadden fruit en Scones met jam en room om te pakken. De kinderen kregen op hun bordje een stukje fairybread. Dat is wit brood met boter en daarop snoepjes die ik ken van op de roomijsjes die ik 25 jaar geleden voor 25 en een jaar later voor 50cent 2007-12-14 14-41-20 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw(afzetters!) kon krijgen. bij de  snackbaar naast de Super. Hier is dit 1 van DE feest snacks. Warrun en Max begrijpen deze hype niet zo. Ze eten het wel, maar na 1 stukje willen ze ook wel wat anders, zoals dit keer toen ze liever de meloen aten. Ik denk dat het komt door het  bijna dagelijkse ontbijt met hagelslag al dan niet op de pindakaas, dat ze al die snoeperijen niet zo bijzonder vinden. Ze eten zich er zeker niet ziek aan of gaan ervoor andere kinderen te lijf.

2007-12-14 14-58-03 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw Hierna namen de kinderen weer plaats op de grond in afwachting op SANTA. Na 5 liedjes en 3 verzekeringen ‘hij komt zo’ werd besloten eerst het concert te houden en werd iedereen naar buiten gedirigeerd. Met veertjes aan polsbandjes en belletjes aan touwtjes werden de vogeltjes dans, jingle bells en nog iets ten gehore gebracht. De kinderen stonden bedremmeld bij elkaar (een 2007-12-14 15-05-05 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw uitzondering daar gelaten die dacht dat iedereen daar voor hem/haar was en alles uit de kan haalde),  de juffen hupten overal enthousiast tussendoor en een bandje zorgde voor de muziek. Het was bijna afgelopen toen ik Branko zag tussen de hoofden. Hij had zijn kerstlunch binnen en was op de fiets gestapt om naar ons te komen.

Branko: De kerstlunch was zeer gezellig maar mijn collegae waren het er over eens dat ik ZEKER Santa bij de kinderopvang niet mocht missen. Ik was op de fiets gespronen en kwam druipend (het was 30 graden) bij opvang aan. In een samengepakte menigte te lopen stinken en druipen van het zweet is, laten we zeggen, sub-optimaal.

2007-12-14 15-18-00 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw Weer binnen zocht iedereen weer een plekje op in afwachting van Santa. De liedjes waren allemaal op, maar er was een list.. de cadeautjes (een beschilderd glas) en het ‘jaarboek’ van het kind werden uitgedeeld. In dit boek stonden de observaties die gedurende het jaar waren gehouden, tekeningen van het kind, bijdragen van ons aan het boek waarin iedereen gebeurtenissen 2007-12-14 15-20-00 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw van buiten opvang in kan opschrijven zodat dit bij opvang gedeeld kan worden met de rest en wat tekeningen en plakwerken van de de kinderen. We hebben een kopie van het geheel gemaakt aangezien het boek weer terug moet voor volgend jaar.  Op de foto zitten we onder een groot blauw bord. Op dit bord kan je zien wat er die dat te eten was, hoeveel jouw kind ervan gegeten heeft, hoe lang het geslapen heeft en er is nog ruimte voor opmerkingen. 

2007-12-14 15-41-54 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw Eindelijk kwam2007-12-14 15-42-10 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw Santa.

 Warrun en Max verrasten ons niet met hun houding.
Warrun gespannen maar op het laatste moment toch ook te bang om iets aan te pakken.
2007-12-14 15-42-12 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw Max die het hele gedoe niet zo kon  waarderen. 
Waar ze allebei wel tevreden mee waren was de grote doos stoepkrijt die ze kregen. 2007-12-14 15-49-18 Kerstfeest bij opvang Warrun in blauw(zij waren de enigen die wel gelijk mee naar buiten wilden om het uit te proberen op de muur van de kinderopvang)

 

Het moeten deze ervaring en het gebeuren met playgroup zijn geweest die ervoor hebben gezorgd dat Warrun helemaal ‘INTO Santa-Claus is’.  Als hij maar een belletje hoort of een glimp van iets roods ziet, gaan zijn ogen glimmen, kijkt hij op en vraagt hij ‘SANTA??’.

2007-12-08 12-27-51 Een eigen kerstboom  optuigen Max in rood Ik snap niet wat er mooi moet zijn aan glazen dingen in een boom.

Ik begrijp niet dat iemand een boom uit de natuur versierd met plastic of slingers bekoorlijk kan vinden.

Ik heb HELEMAAL niets met plastic bomen.

2007-12-08 13-43-26 Een eigen kerstboom  optuigen Max in rood

IK heb DRIE (!!!) plastic mini kerstbomen in mijn huis.  Waarvan 2 met zo veel kleuren, slingers en dingen erin dat je het misschien al geen kerstboom meer kan noemen.

En ik vind het best.

Ik had voor dit weekend (15,16 december) een uitnodiging gekregen om naar de studenten autoraces (Formula SAE) te komen kijken bij de University of Victoria in Werribee (Air International sponsort het team van RMIT). We dachten: auto’s, snel, uitje, dat moet prima zijn voor de jongens, en anders is Werribee Open-Range Zoo vlakbij dus dat wordt plezier.

 Nanette: Zaterdag regende het zo’n beetje de hele dag en zijn we er niet op uit getrokken. Zondag was het droog en dat was de dag om op pad te gaan.

2007-12-16 14-41-57 Autorace van RMIT bezoeken De auto’s vonden de jongens leuk zo lang ze in de pits stonden of geduwd werden, 2007-12-16 14-38-19 Autorace van RMIT bezoeken maar zodra we in de buurt van daadwerkelijk rijdende auto’s kwamen werd het lawaai ze te veel en wilden ze wel ERG graag weg. Het aanbod om in een safaribus te gaan rijden werd welkom aangenomen. Zelfs poseren met een tractor werd niet heel erg gewaardeerd. 2007-12-16 14-29-29 Autorace van RMIT bezoekenWe hebben nog heel even de Australische zonne-auto gezien (Aurora) die elk jaar door het Nederlandse team zo enorm wordt afgedroogd bij de World Solar Challenge.

Wij dus op pad naar de zoo, waar we zonder vragen gelijk linksaf een weiland op gerangeerd werden (de ingang is rechts). Even navragen gaf ons de informatie dat we voor de zoo gewoon rechtdoor moesten naar het parkeerterrein van de zoo (dat leek ons ook). 2007-12-16 15-43-14 Werribee Open Range Zoo Warrun in rood en Max in blauw Het bleek dat Elton John die avond een concert ging houden en blijkbaar trok ik een hoofd van “Goh, waar zou Elton John zijn?”. We konden nog met de laatste safari-rit van de dag mee, maar daarvoor moesten we heel eventjes wachten, hetgeen met een paar autotjes geen probleem opleverde. 2007-12-16 16-31-57 Familiefoto in Werribee Zoo Warrun in rood en Max in blauwHet hoogtepunt van de rit was voor mij zonder meer de grote kudde neushoorns die op enige meters afstand wat verstoord naar de bus lag te wapperen (met hun oren).  Het hoogtepunt voor de jongens was denk ik weer het ‘downhill’ rijden van de bus en een nijlpaard die heel even een neus boven water stak om adem te halen.

2007-12-16 16-59-39 Op de weg bij Werribee Op weg naar huis kwamen we weer een enigszins vreemd voertuig tegen op deze weg bij Werribee:

 Nanette: de foto van Max in de bus laat duidelijk zijn dat hij zeer tevreden was dit maal.