Maandag 15 oktober gingen de jongens weer gewoon naar opvang, geen cadeautjes meer, geen verjaardagen meer, alles gewoon als altijd. Het was een beetje anders voor ons. Branko had vrijgenomen omdat ik naar de endodontist moest (als je naleest wat een endodontist doet, Is het niet moeilijk voor te stellen wat ik tussen 10 en 12 deed) Ik moet zeggen dat de man fantastische verdovingen had (en gebruikte) het enige dat oncomfortabel was, was de 2 uur liggen in 1 houding, dan krijg ik een beetje pijn in mijn achterhoofd mede door het ‘geweld’ dat op mijn schedel werd losgelaten. Want de tand die er zat was misschien niet helemaal mooi en helemaal passend, hij zat wel goed vast!
Branko heeft deze 2 uur trouw in de wachtkamer zitten wachten tot ik klaar was.
Na deze ochtend kwam het leuke stuk, we zijn samen uit lunchen gegaan.
Om vijf uur moest ik nog even terug naar de specialist om een tijdelijke tand op te halen om het gat op te vullen dat zit waar bij menig mens gewoon een linker voortand zit. Het is heel mooi en bijzonder. Stel je voor die ‘nep-dracula-tanden die kan krijgen voor feesten en partijen. Ik heb nu ongeveer zo iets voor de boven kant, van hoektand tot hoektand een hoesje over mijn tanden, kleurloos, behalve daar waar mijn voortand had moeten zitten daar zit een witte tand in het hoesje, dus als ik het hoesje in hebt, heb ik een volledig gebit. Het is wel even wennen zo’n stuk plastic in mijn mond en de man raadde aan om er niet mee te bijten, het is puur voor het mooi.
Terwijl ik het bitje ophaalde ging Branko de kinderen van opvang halen, ik was zo snel klaar dat Branko me even opwachtte en het was een hele verrassing voor Max en Warrun dit ik opeens uit de tram kwam stappen naast de opvang. (ze hebben het er nog over… 2 weken later).
Dinsdag 16 oktober kwamen in de middag Jake en Amber spelen, Zoals gewoonlijk vermaakten de kinderen zich weer prima zonder vechten of wat dan ook. Dit keer bleven ze ook eten. Michele moest even weg omdat er foto’s van haar huis werden gemaakt voor de verkoop. Toen ze terug kwam vond ze Jake en Amber netjes in Pyjama klaar voor bed. Max en Warrun lagen al in bed. Jake was zelfs helemaal van plan om ook bij ons naar bed te gaan. Misschien een volgende keer….
woensdag 17 oktober en Branko is een beetje ziekig. Hij gaat zeer rustig aan doen vandaag en hopelijk wat aan zijn slaaptekort doen. Niet nadat hij gewekt werd door Max die naast hem stond met de mededeling ‘grote poep’ en een luier in zijn hand om zijn verhaal wat kracht mee te geven. (gelukkig was de inhoud niet indrukwekkend)
Ik had een afspraak met Michele, Jake en Amber bij Science works. Na een leuke ochtend, waarbij we veel tijd doorbrachten in de speeltuin, waren de jongens erg moe en hebben op de bank ’The Aristocats’ bekeken.
donderdag 18 oktober. Sommige dagen zijn we ‘s morgens vroeg, sommige laat. Vandaag waren we vroeg en dan kan je een heleboel doen voordat het 9 uur is en je op pad gaat. Vandaag kwam om een uur of 8 Max langsstappen met een rij potjes Play-doh onder zijn arm (verjaardagscadeautje van Anna en Bailey). Hij had dit in de bijkeuken gevonden. Daar bewaar/verstop ik het spul. Playdough is leuk speelgoed maar er moet wel een volwassenen bij zijn hier in huis als er mee gespeeld wordt, zelfs dan vind ik 3/4 van het spul terug in het vloerkleed en tussen de bank, of als passagiers in auto’s.
Opeens zie ik Max weer in de keuken, hij komt naast me staan en verteld terwijl hij de dichte potten toont: “Play-doh mag niet naar buiten.” “Play-doh mag je niet eten”. (Dit in heel duidelijk Nederlands terwijl hij het in het Engels geleerd moet hebben, bij opvang. Ik weet zeker dat ik deze zinnen nog nooit tegen ze heb gezegd).
noot van Branko: ‘s avonds kreeg ik te horen dat de jongens heel creatief alle wasknijpers en play-doh in de voet van de parasol hadden gestopt. Daar zit normaal water in om de parasol lekker stevig te hebben staan. Dit even ter illustratie van de nood aan volwassen supervisie bij Play-doh.
Na Mainly Music hebben we bij Michele gespeeld, het was vandaag te winderig om buiten te spelen.
Die avond hebben we Branko opgehaal bij zijn werk. De reden: Ik zat opeens met 2 jongens in de auto. Max was vlak ervoor door Warrun van het stoepje bij de achterdeur geduwd en had grote brullen en een knie met bloed.
Warrun was opeens heel lief en ging knuffels halen voor Max en stil in een hoekje zitten te wachte op wat ik hem te zeggen had. Ik had net iedereen in de auto om op weg te gaan naar de dokter, toen ik bedacht dat het stukje uitstekend bot of pees dat ik had gezien (vlak voordat ik te misselijk werd om te kijken en even op de grond moest zitten) , niet bot of pees kon zijn, het zat midden op zijn knie, en die deed het nog gewoon, het moest wel gewoon een velletje zijn. Trouwens kwam er helemaal geen bloed of wat dan ook onder de mini pleister vandaan die ik erop had geplakt.
Ik was nog geen 10 minuten onderweg of de jongens zaten al te slapen, ze hebben de hele weg geslapen en Branko heeft ze zo in bed gelegd,
(De volgende maandag heeft de bezoekende huisarts bij opvang nog even naar de knie gekeken, en hij vond het een mooie knie, niets aan doen.)
Artikelen (RSS)