maandag 8 oktober
Na een drukke dag bij opvang waren de jongens volstrekt versleten. Toen ik thuis kwam wilde Warrun graag door mij naar bed gebracht worden en hij plakte tegen me aan als een bewusteloze koala. Hij ging lief liggen en vroeg of ik even bij hem wilde liggen. Na een tijdje vroeg hij of ik weer weg wilde gaan. Niet lang daarna volgde een wanhopig geloei; het bleek dat Warrunn had overgeven in bed. Nanette heeft het bed opgemaakt terwijl ik Warrun schoon maakte en probeerde te kalmeren. Hij werd helemaal vrolijk en ging fijn in bed liggen. Tegen die tijd moest ook Max naar bed dus alles leek goed te gaan, maar wederom korte tijd later, een wanhopige kreet. Ik ging kijken maar zag niets behalve een triest snikkende jongen die gewoon in zijn bed lag. Toen ik wat verder het bed bestudeerde ontdekte ik dat hij weer had overgegeven… arme knul. gelukkig is het hierbij gebleven en was hij de volgende dag weer helemaal fris. Ik denk dat hij hetzelfde heeft als ik; overgeven bij oververmoeidheid.
dinsdag 9 oktober
Nanette is deze dag naar een nieuwe playgroup gegaan waar ze is geintroduceerd door Michele. De jongens waren erg moe en zijn ‘s middags al in bad gegaan zodat ze tegen 6 uur alweer in bed lagen. Je hebt wel een lekker lange avond zo.
woensdag 10 oktober
Uiteraard waren onze stuiterballen vroeg op om ons uit bed te stuiteren (dat krijg je als ze zo vroeg naar bed gaan). Op een gegeven moment kwam er een vrachtwagen langs die achteruit de speelplaats op ging. 
Ik heb snel de schoenen van de jongens aan gedaan en we zijn gaan kijken. Het bleek een grote kiepwagen te zijn die nieuwe houtsnippers voor de speelplaats kwam brengen. De jongens waren volstrekt gefacineerd door de truck en toen de grote laadklep kiepte en daar een enorme berg houtsnippers uit kwam waren ze helmaal door dolle heen.
De bestuurder zei dat hij nog een lading ging
halen dus twee uur lang hebben ze steeds verteld over de vrachtwagen die “piep piep piep” (achteruit) en “Wooooaaah” (bak kiepte) en “nog een beetje halen”. Nanette had het idee om met emmertje en schepje op de berg snippers te gaan spelen dus dat deden we.
Vervolgens zijn we naar het Boathouse park gegaan waar Nanette zich met de jongens installeerde terwijl ik naar Highpoint ging om wat boodschapjes te doen. 
Ik had vrij snel alles wat ik nodig had bij elkaar, en ik kon het niet laten om even bij de speelgoedwinkels naar Lego te kijken. Wat bleek: Myer had weer 20% korting op al het speelgoed (inclusief Lego) en ze hadden de nieuwe Lego Technics set (die ik ook bij K-mart al had gezien). 
Ik kon met niet beheersen en heb hem meegenomen. Terug bij de speelplaats hebben we daar nog even wat (verlate) lunch gegeten waarna we op pad gingen anar Gloria Jean’s om Michele, Jake en Amber te ontmoeten. Bij het inladen van de auto merkte Nanette twee grote lego dozen op en vroeg of ik haar nog wat anders te melden had. Ik merkte alleen op dat ik deze dozen al op het oog had om via internet te bestellen, maar dat deze aanbieding toch wel een stuk voordeliger was… mijn 
zonde voor dit jaar zullen we maar zeggen.
Toen Nanette en Michele zich met de kinderen bij Gloria Jean’s hadden geinstalleerd ging ik op pad met 2 boodschappenlijstjes en een bonnetje voor het postkantoor. Bij het postkantoor heb ik 2 grote pakketten opgehaald van de familie in Nederland (1 voor ons alleen, en 1 voor Max en Warrun’s verjaardag) die ik de inde auto heb gelegd alvorens bij de groenteboer 2 mandjes te gaan vullen met groente en fruit. Nanette en Michele waren zeer dankbaar dat ze zelf geen boodschappen hoefden te doen.
Zodra we thuis kwamen was het al weer tijd om de jongens in bad te doen, gevolgd door een snelle hap, tanden poetsen, boekje lezen en naar bed.
donderdag 11 oktober
We zijn de ochtend begonnen 
met het postpakket van 
opa en oma uit te pakken. Dit was niet voor de verjaardag, dus als we het nu niet deden moesten we het een week laten liggen anders was het te verwarrend (natuurlijk?!). De jongens waren zeer tevreden met de inhoud. Een shirt met een Robot erop (wij moesten 3 keer kijken om het te herkennen, zij hadden aan een half oog genoeg. En een pyjama met een auto erop! het kan niet beter denk ik. Warrun was zeer gewillig om ermee te poseren zoals te zien is. Verder werd er gretig gekeken naar vlokken en gekleurde hagelslag die eruit kwam, maar die hebben we snel veilig opgeborgen.
Bij Mainly Music werd de verjaardag van de jongens gevierd. dit houd in dat ze bij aanvang een sticker krijgen met ‘i
k ben jarig’, deze heb ik op hun rug kunnen plakken zonder dat ze het doorhadden. Na het zingen van de gewoonlijk liedjes wordt er voor de jarigen nog een ‘lang zal hij leven’ gezongen en mag er een cadeautje uit een zak gegrabbeld worden. Normaal blijft het hierbij en gaat men over in de gewone speel/theedrink routine van de ochtend. Maar nu kwam 1 van de ‘moeders’ naar mij toe. Het is een oma van een meisje dat altijd komt en ze had speciaal voor Warrun en Max een cadeautje. Een s
piderman pyjama. (ze vroeg voor het geven nog aan mij of wij bezwaar hadden tegen spiderman voor de jongens ). (Max heeft vandaag het gele shirt aan).
Na de muziek zijn we naar het park gegaan met Jake en Amber zij bleven
2 uurtjes waarna ze doorgingen naar de middagopvang. Nanette en de kinderen zijn nog langer in het park gebleven want er was nog veel te eten in de tas en er moest nodig op de auto’s rondgereden worden.
vrijdag 12 oktober
We hebben de jongens vandaag samen naar de opvang gebracht waarna Branko met de auto naar kantoor ging. Bij opvang had Nanette een verjaardagstaart besteld die ze met de groep tijdens afternoon tea hebben opgegeten. We hebben een fototoestel achter gelaten (een oude, met een film erin!). De foto’s volgen dus ooit een keer, waarschijnlijk… misshien.
Op mijn werk wilde de Human Resource afdeling hun bestanden wat bijwerken en 
was iedereen verzocht om een kopie van hun diploma mee te nemen. Mijn Doctor’s bul is echter zo groot dat ik die niet op de fiets even mee kon nemen dus kon ik niet zomaar op dat verzoek ingaan. Aangezien ik deze dag toch met de auto was heb ik mijn diploma’s meegenomen hetgeen het nodige commentaar en jalouzie tot gevolg had op kantoor. Zij zagen ook geen manier om dit ding te kopieren, dus hebben ze maar genoegen genomen met de Engelse vertaling.
Aan het eind van de dag heb ik een collega even thuis gebracht, Nanette opgehaald en uit bed geschopt (ze lag net even een tukje te doen) en samen zijn we de jopngens weer gaan halen. We waren heel tevreden met veel verhalen over taart en eten en spelen. Ze moesten ook steeds erg lachen als we ‘Happy Birthday’ voor ze zongen.
Artikelen (RSS)