Huizen kopen en part-time werk
Geplaatst door: Branko in Australia, Branko, Ditjes en Datjes, Max & Warrun, OverdenkingenGisteren had ik weer een lekkere woensdag thuis met de kids en Nanette. Aangzien ik dinsdag thuis was gebleven omdat Nanette zich niet zo lekker voelde, moest ik ‘s ochtends even wat werk doen voor mijn USiaanse collegae, dus Nanette ging even op pad met Michelle en de vier kids. Na een tijdje kwamen ze bij ons thuis en gingen alle vier de kids volstrekt onafhankelijk heerlijk stilletjes in een hoek zitten spelen. Nanette had dit verschijnsel wel eens beschreven, maar het is toch anders om het daadwerkelijk te zien. Als er maar 2 kids zijn is het een stuk minder rustig.
Hoe dan ook, er was sprake van plannen van Michele om hun huis te gaan verkopen en dan een kleiner huis te kopen en een stukje land aan de kust. Als ik dat soort dingen hoor en hoor hoeveel geld zo’n huis oplevert dan ben ik wel eens jaloers en zou ik ook een huis willen bezitten. Maar ik besefte dat ik wel het resultaat wil van een huis kopen (een huis bezitten dus), maar ik wil niet de levensstijl die er aan vooraf gaat (al ons geld in een huis stoppen). Dus ondanks het onvoldaan gevoel wat dit onderwerp me altijd geeft, voel ik me altijd wel tevreden met de keuze die we hebben gemaakt.
Dit werd gisteren nog extra bevestigd toen ik lekker met de jongens buiten had gespeeld en we weer binnen kwamen. Daar riep Warrun gelijk dat hij wilde tekenen (dat heeft hij nog nooit gevraagd) en dus moest ik een papier klaar leggen. Ik heb vol verbazing staan kijken hoe zowel Max als Warrun uitgebreid hebben staan tekenen met hele verhalen erbij, zonder enige stimulans van ons. Ik besefte me op dat moment, dat als ik 5 dagen per week zou werken ik dat moment zou hebben gemist en daar kan toch echt geen huis tegen op.
Kortom: Laat maar komen die huur, we gaan wel in een kleiner huis wonen zodra we het niet meer kunnen opbrengen. We leven in ieder geval leuk zolang het duurt 
Artikelen (RSS)