Archief voor oktober 2007

Zaterdag 29 december
Branko heeft nieuwe shirts en broeken nodig en de meneer van de kookwinkel had gebeld dat mijn pan er was en opgehaald kon worden. Naar de winkelstraat dus!

Eerst in de fietsenwinkel een nieuwe band en remblokjes voor Branko gekocht. Voor de kassa stond een hele stapel met fietshelmen voor kinderen, en die hebben we toevallig net nodig, want hun oude passen echt niet meer. Gelijk meegenomen dus. 
2007-09-29 11-48-45 chocomel bij Gloria Jean's Hierna ben ik met de kinderen Gloria Jean’s ingedoken. Ze hadden tenslotte al een aardig stuk achter de rug, de hele weg naar de winkelstraat hebben ze lopend of op hun auto’s o2007-09-29 11-54-30 chocomel bij Gloria Jean'sverbrugd. Terwijl de kinderen zich vermaakten met speelgoed, babychino’s en banenenbrood en zich erg thuis voelden (Max meldde dat hij even een tukje ging doen op de stoel), heeft Branko alle geschikte winkels doorzocht naar een leuk werkshirt en/of goede pantalon. Hij heeft niets gevonden.
Wel heeft hij nog onze nieuwe pan opgehaald. HIJ IS HEEL MOOI.

2007-09-29 17-58-56 Nanette heeft taart gemaakt ‘s Middags heb 2007-09-29 17-59-03 Nanette heeft taart gemaakt ik eindelijk een taart gebakken uit het kookboek dat ik van Doesjka heb gekregen. Niet de Hummingbird taart die Doesjka al uit haar exemplaar had gebakken (ik had niet alle ingredienten in huis) maar dit kunswerkje heb ik gemaakt, waar ik raar genoeg wel alle ingredienten voor in huis had.

2007-09-30 09-53-46 in de bus Zondag 30 december:
Vanmorgen gingen we weer met bus en tram naar het Centrum. Branko ging mee en we gingen naar de PIXAR tentoonstelling. 2007-09-30 10-44-43 Pixar tentoonstelling De extra filmpjes die ook op de dvd’s staan waren erg leuk om te zien, ook voor Max en Warrun. De rest van de tentoonstelling was meestal niet erg interessant voor de jongens. Wij vonden hem wel erg leuk en ik ben blij dat we geweest zijn. 
Er was nog een speciale ruimte waar op een grote schijf hetzelfde figuurtje steeds een stukje verder in een bepaalde actie was. Terwijl de schijf draaide werd hij belicht met een stroboscopische lamp waardoor het net leek of er vanalles bewoog. Erg speciaal, Max en Warrun vonden dit ook leuk.
2007-09-30 12-35-03 met Mike en Sully (beer) Er was ook nog een fim over de inspiraties, kleuren panelen etc van de PIXAR films, dit werd op een zeer breed breedbeeld scherm geprojecteerd en met goede begeleidende muziek. Ik voelde een hele schok door Max heengaan op een gegeven moment. Niet verbazend dat hij hierna alleen nog maar vroeg wanneer we naar huis zouden gaan. Branko had een zelfde ervaring met Warrun niet veel later. 
2007-09-30 13-01-35 in de trein Gelukkig bracht de 2007-09-30 13-50-34 Queen's Parkroltrap en het zakje met cadeautjes alweer genoeg afleiding.
Op de terugweg nog door  het park gelopen en toen moesten we echt naar huis. Bij het naar bed gaan bleek helemaal dat het een indrukwekkende dag geweest was. De jongens lagen er om 10 over 6 in en hebben geen kik meer gegeven.

Toen we vorige week bij Bunnings waren om wat spulletjes te kopen voor de restauratie van ons tuinmeubel ging ik ook gelijk voor een nieuwe schroevendraaier. Ik zag dat er een aanbieding was van Stanley met een volledige set schroevendraaiers van het type die ik wilde hebben. Die heb ik nu gekregen en ik ben er erg blij mee. Ik heb ze al een paar keer geprobeerd, en het is gewoon fijn om met goed gereedschap te kunnen werken.

Zo heb ik nu ook eindelijk een rasp waarmee ik het tafelblad van de tuintafel mooi op maat kan maken. Ik heb al vaker gewenst dat ik zo’n ding had toen ik met andere dingen bezig was, en nu is hij er! Jippie!

Gisteravond riep Nanette ineens dat we lekkage hadden bij de wasmachine dus ik mocht even op onderzoek. Gelijk mijn nieuwe kistje met schroevendraaiers gepakt en de wasmachine opengemaakt. Helaas is de slang die lek is niet makkelijk te vervangen. (De slang is lek omdat hij niet goed in opening aan de achterkant van de wasmachine zit). Dus heb ik maar de grote tube silliconenkit ‘voor nat gebruik’ gepakt en de boel voorgespoten. Eens zien of dat het water een beetje binnen kan houden, ik ben benieuwd. Anders moeten we helaas toch een reparateur laten komen vrees ik.

Gisteren had ik weer een lekkere woensdag thuis met de kids en Nanette. Aangzien ik dinsdag thuis was gebleven omdat Nanette zich niet zo lekker voelde, moest ik ‘s ochtends even wat werk doen voor mijn USiaanse collegae, dus Nanette ging even op pad met Michelle en de vier kids. Na een tijdje kwamen ze bij ons thuis en gingen alle vier de kids volstrekt onafhankelijk heerlijk stilletjes in een hoek zitten spelen. Nanette had dit verschijnsel wel eens beschreven, maar het is toch anders om het daadwerkelijk te zien. Als er maar 2 kids zijn is het een stuk minder rustig.

Hoe dan ook, er was sprake van plannen van Michele om hun huis te gaan verkopen en dan een kleiner huis te kopen en een stukje land aan de kust. Als ik dat soort dingen hoor en hoor hoeveel geld zo’n huis oplevert dan ben ik wel eens jaloers en zou ik ook een huis willen bezitten. Maar ik besefte dat ik wel het resultaat wil van een huis kopen (een huis bezitten dus), maar ik wil niet de levensstijl die er aan vooraf gaat (al ons geld in een huis stoppen). Dus ondanks het onvoldaan gevoel wat dit onderwerp me altijd geeft, voel ik me altijd wel tevreden met de keuze die we hebben gemaakt.

Dit werd gisteren nog extra bevestigd toen ik lekker met de jongens buiten had gespeeld en we weer binnen kwamen. Daar riep Warrun gelijk dat hij wilde tekenen (dat heeft hij nog nooit gevraagd) en dus moest ik een papier klaar leggen. Ik heb vol verbazing staan kijken hoe zowel Max als Warrun uitgebreid hebben staan tekenen met hele verhalen erbij, zonder enige stimulans van ons. Ik besefte me op dat moment, dat als ik 5 dagen per week zou werken ik dat moment zou hebben gemist en daar kan toch echt geen huis tegen op.

Kortom: Laat maar komen die huur, we gaan wel in een kleiner huis wonen zodra we het niet meer kunnen opbrengen. We leven in ieder geval leuk zolang het duurt :)

2007-10-01 07-31-38 het haar netjes gekamd Maandag 1 oktober, Warrun had waarschijnlijk gezien hoe ik Max had ‘toegetakeld’ met de borstel en vroeg om een kuif. Na de ‘kiss and cuddle’ (ochtend ritueel) met pappa ging iedereen naar zijn werk. Ik had nog net even tijd om me op te frissen voor ik met de tram naar Lauren ging. Zij woont nog steeds in het gebouw waar wij de eerste paar weken in Australie hebben doorgebracht. Nog even… In december verhuist ze naar Adelaide, dichter bij familie.  Zij zelf heeft MS en ookal praat ze er haast nooit over ze zegt nu dat ze hulp nodig heeft. Naast haar moeite om bij te blijven met de verzorging van huis en kinderen heeft ze ook  nog de nodige 2007-10-01 12-01-36 Lauren met zoon Oscar en dochter Emily ziekenhuis en therapie afspraken voor haarzelf en Oscar. Oscar heeft een probleem met de spraakontwikkeling. Sommige verbindingen in zijn  hersenen zijn nog niet helemaal volgroeid waardoor hij bijna niet praat. Vol trots demonstreerden ze vandaag, ‘tenen’ “buik” en “haar”. Het is heel raar om ‘s avonds de kinderen op te halen en het getetter uit hun mondjes te horen. Vier weken oude Emily is gelukkig alleen maar schattig en lief en heeft geen problemen. Dus dat is een zorg minder voor de Lauren-familie.

Dinsdag 2 oktober,  volkomen uitgeput werd ik wakker. Hoe kan dat? Ik had gisteren niet einden gelopen, misschien toch echt veel gedaan en  te kort geslapen afgelopen weekend? In ieder geval werd ik weer herinnerd aan de eerste maanden van Max en Warrun. Toen had ik ook dagen dat ik niet wist dat je zo moe kon zijn dat je ‘s morgens bij het uit bed stappen zere voetzolen had. 
Gelukkig is Branko er altijd om in te springen en het huishouden draaiend te houden. Hij ging naar mijn afspraak met parentgroup en kwam vol verhalen weer terug, die mij verbaasden hier en daar. Ze waren naar Prahran Market geweest met de boerderijdieren die je kan bezoeken.2007-10-02 15-52-53 Warrun kijkt film na een drukke dag De kinderen hadden dit keer niet voor het hek staan springen, ‘ERIN, ERIN’. Ze waren uiteindelijk met Branko meegelopen omdat hij erin ging en ze niet achter wilden blijven. Ook hadden ze niet heel lief een cavia op schoot gehad, maar vielen bijna achterover van de hooibaal toen de vrouw met de cavia in hun richting kwam. Heel anders dan mijn ervaringen.

2007-10-03 07-48-54 Max speelt met lego Woensdag 3 oktober, Deze dag moet goed begonnen zijn voor Branko hij geniet altijd als 1 van de kinderen (hier Max) zich op de lego stort.
Ik was goed bijgeslapen en ben op stap gegaan met de kinderen, zodat Branko wat tijd voor zichzelf had (zoals je kan lezen heeft hij gewerkt, maar hij heeft ook nog een middagslaapje gedaan). Ik had met Michele in het park afgesproken. Het was een erg winderige dag en da’s altijd wat chaotisch, niet alleen met drukke kinderen maar ook met wolken voor de zon en koude stromen lucht die maken dat ik niet echt weet wat nu aan te doen of aan te houden.

 

Donderdag 4 oktober, Dierendag! (maar we hebben geen dieren,  na de gedachte “ik moet Fulco en Marielle mailen”  ben ik verder dit hele dieren gedoe weer vergeten. Eerlijk gezegd heb ik er in de media ook niets overgehoord, op bij de kinderopvang was er geen dieren thema, dus het zal wel niet iets Australisch zijn.)

Voordat we op pad gingen heb ik eerst een tijd met Cathel gebeld. Zij woont nu in Boston, waar Mark werkt na hun tijd hier in Melbourne. Zo’n 2 weken geleden had ik haar ook al gespoken en vertelde ze me het mooie nieuws dat ze zwanger is. Inmiddels heeft ze het zelf ook op haar blog gezet en is ze zo’n 14 weken dus ik kan het hier nu ook wel schrijven.

2007-10-04 07-32-29 Max met oranje fiets en Warrun hebben zich op de bank genesteld In het tijdschrift voor kinderen in Melbourne had ik gelezen dat er op de Queen Vic market ook een hoek met boerderijdieren zou zijn deze vakantieperiode. Nadat de kinderen uitgezongen (zie foto) en uitgespeeld waren zijn we met een 1-persoons buggy en niet de grote kinderwagen met de bus en tram naar Queen Vic market gegaan. Aangezien deze markt zeker 6 keer groter is dan Prahran market was ik verbaasd dat de beesten boel zeker 1/3 van het oppervlak van die in Prahran market was. Warrun vond het toch leuk, ook omdat hier ganzen en piepkleine biggetjes liepen. Max wilde NIET (maakt niet uit wat, hij wilde NIET). Na de beestjes ben ik opzoek gegaan naar een broodje voor de jongens, dit was moeilijk te vinden. Sandwiches, opgemaakte lunch-boeketten, alles is te krijgen, maar een simpel droog broodje? Ik keek vast op de verkeerde plekken (en als ik er 1 vond was het in een winkel waar je 10 min. in de rij moest staan, en dat gaat niet met 2 hongerige kinderen). UIteindelijk zijn we tevreden in een cafetje neergestreken voor wat getoast krentenbrood en wat chocomelk.
2007-09-29 11-36-42 chocomel bij Gloria Jean's Hierna hebben we de trein gezocht en zijn we weer richting huis gegaan. Het klinkt als een mini-tocht maar met 2 peuters die lopen, rondkijken en ontdekken was het inmiddels 4 uur na vertrek uit het huis toen ik uitgeput op ons treinstation stond. Nu nog naar huis….
Ik heb eerst Michele gebeld, misschien was zij net aan het winkelen of in het park. Dat was ze niet maar vond het een HEELLLL goed idee om even naar buiten te gaan met de kinderen (het is zoals ik eerder zei weer vakantie tijd en ze zit alweer dagen met haar man thuis ‘vakantie’ te vieren, waarbij nu ook nog eens komt dat ze hun huis gaan verkopen, bezoekers 2007-09-29 11-37-17 chocomel bij Gloria Jean'svan haar moeder in de logeerkamer hebben en volgende week school en tennislessen weer beginnen, druk druk druk druk.). We troffen elkaar bij Gloria Jeans in de winkelstraat en toen alle drankjes opwaren en luiers verschoond zijn we naar het park gewandeld. Hier hebben de kinderen zich inmens vermaakt met een heuveltje, het rennen om een boom, takken, blaadjes en het tegen elkaar aan rennen en op elkaar springen.
Om 5 uur was het echt tijd om naar huis te gaan. Warrun heeft nog een stuk de kinderwagen van Jake en Amber geduwd en toen die de andere kant op gingen besloot hij de laatste kilometer naar huis rennend af te leggen. Max zat heel gelukkig in de buggy (zolang Warrun niet duwde) op een broodje te knagen (gekocht in onze winkelstraat) en heeft ook de laatste kilometer nog wat heen en weer gerend.  Bij de voordeur zei Max : ‘spelen met Jake en Amber is leuk’. Na een snel diner van Pasta was Branko net thuis toen ik ze in bed ging leggen. We hebben geen kik meer gehoord, zo uitgeput waren Warrun en Max.

Niet zo’n grote kinderwagen of dubbbele buggy bij je hebben is erg handig bij het in- en uitstappen bij Tram en Bus. De afgelopen weken had ik ook al gemerkt dat Warrun vooral wil lopen of wil duwen en Max het prima vind om te zitten en als Warrun wil zitten wil Max meestal net uit de kinderwagen, dus waarom 2 zitjes meenemen, als je met 1 kleine buggy toe kan.
Dit was 80% theorie, en theorie en kinderen… dat gaat niet samen. Max vond het prima om te zitten en geduwt te worden maar NIET door Warrun.
Warrun vond het prima om te lopen, maar probeerde of hij dit achter uit kon, springend op 1 been, of  met zeer gebogen knieen (ik moest vaak aan de Markx Brothers denken) 
Het was een leuke maar ook erg veeleisende dag. Op het treinstation kwamen 2 conducteurs toegesneld met de vraag of en hoe ze konden helpen en wezen liften en drukten op knopjes zodat ik niet 5 stappen om hoefde te lopen.. Michele noemde me ‘brave’ dat ik zo met de kinderen en het openbaarvervoer op stap was geweest. Ik voelde me ook alsof ik een maraton had afgelegd.

Genoeg gepuf en gejammer; het is nu vrijdag. De donderdagavond verliep in grote rust en met een lekker diner van stoofvlees en spinazie. Het vlees had ik woensdag al in onze nieuwe pan klaar gemaakt dus het was erg makkelijk. Vanmorgen om half 5 riep Warrun. Na hem lekker ingestopt te hebben, hoorde je hem bijna denken en er volgde snel ‘ ik wil bij mama in bed slapen’. Dat doen we niet als ze niet ziek zijn of als het voor 6 uur is dus ik stopte  hem nog eens in en ben weer naar bed gegaan. Gebrul volgde dat ook opeens weer ophield. Niet lang hierna hoorde ik geschuifel, een deur, kaarten die bekeken werden en  meer geschuifel. Het kwam steeds dichterbij. Ik heb Branko aangetikt en hij heeft Warrun weer naar bed begeleid, deze ging lekker liggen en heeft doorgeslapen tot kwart voor 7! Zelf Max was al wakker en aangekleed voordat we Warrun weer zagen. Aan het ontbijt heeft hij geprobeerd om alles nog een keer te vertellen (dat is Warrun’s favoriete tijdverdrijf op het moment, vertellen wat er gebeurd is, bij voorkeur aan de persoon die bij hem was). Het kwam uiteindelijk hier op neer: “Bed liggen, ogen dicht en slapen, slapen slapen”.

Ik ga straks met Michele uit lunchen. Redenen: 3 weken geleden toen zij ziek was heb ik haar geholpen met een bezoek dat de kinderen bezig hield en wat kleinere bezoekjes waarbij ik medicijnen, fruit en melk afgaf. Ten tweede heeft ze zin om even lekker met mij uit lunchen te gaan en tenslotte is het alvast een bedankje voor de komende weken als ik op de kinderen pas terwij zij ‘open huis’ heeft en hopelijk tientallen geinteresseerden door haar huis leidt.

zaterdag 6 oktober
We maakten er vandaag een dagje uit van: op zaterdag naar IKEA. We waren er om half 10, op tijd voor het Ikea ontbijt, waar Max en Warrun uitgebreid van hebben zitten eten (bacon, eggs, sausages en beans) terwijl op de achtergrond de Lion King op TV werd gedraaid. We hebben zelfs een 3e ontbijt moeten halen omdat er meer worst en ei werd gevraagd door resp. Warrun en Max.

Hierna zijn we nog even snel de kinderafdeling in geschoten om te kijken naar de laatste verjaardagskadootjes voor de jongens. Hieronder vielen 3 pakken met houten rails, en wat houten treintjes. De jongens weigerden pertinent om 2007-10-06 13-24-45 Max met nieuw Ikea treintjedeze dozen nog los te laten. Ook bij de kassa leverde het veel stress op toen ze de dozen moesten loslaten (we hebben helaas geen fotos). Zelf het passen en uitzoeken van nieuwe sandalen werd uitgevoerd met 2 grote dozen onder de arm en een rijtje trein in de hand.  Aangezien ze nog niet jarig zijn, mochten ze de rails uiteindelijk nog niet houden om de pijn te verzachten hadden  we voor elk het treintje gekocht wat ze wel mochten houden.

2007-10-06 13-26-51 Warrun met nieuw Ikea treintjeHierna zijn we nog even bij de K-Mart nieuwe schoenen voor de jongens gaan uitzoeken (alweer!die dingen slijten ERG hard met hun duw-autos). Bij deze K-Markt zag  ik de nieuwe Lego Technics set zag staan die ik maar met veel moeite terug in de schappen kon zetten.

Toen we bij de IKEA het parkeerterrein af reden zag Max een ute (zeg ‘joet’ = Utility Vehicle = auto met laadbak) met een hond in de laadbak. Toen we thuis kwamen vond max zijn speelgoed-ute en begon druk tegen ons te vertellen over de hond die in zijn ute zat.

2007-10-06 19-11-19 Hummingbird cake net als in het  boekW&M hebben de rest van de dag een film gekeken:(Robots), en tegen het eind van de middag hebben we nog even buiten op de speelplaats rondgerend.

Nanette was ondertussen bezig om een taart (hummingbird cake) te bakken en zoals je kunt zien op de foto is hij prima gelukt!

zondag 7 oktober
Het was weer eens tijd voor Nanette om uit te slapen dus heb ik Warrun en Max meegenomen naar de speel…eh… dierentuin. Voor vertrek had Max de taart al zien staan en heb ik hem beloofd dat als hij de hele ochtend lief zou zijn hij een stukje mocht hebben bij terugkomst. De rest van de ochtend als hij dreigde vervelend te gaan doen hoefde ik hem er maar aan te herinneren of hij begon weer:”stukje taart etuh? Lief sijn?”

We waren iets voor openingstijd bij de dierentuin dus konden we eerst eventjes wat treinen bekijken op het station, en bestuderen hoe een groep mannen met golftassen het park in liep en ter plekke op de golfbaan ging lopen knikkeren.

Beide jongens bleven vragen of de dierentuin al open was dus toen dat zover was moesten we onmiddelijk naar binnen. We hebben een rondje gedaan langs de grote katten, de beren, leeuwen, meerkats (stokstaartjes) en de giant tortoises (reuze landschildpadden). 2007-10-07 09-52-01 Bij de stokstaartjes Max met groene jasVooral de stokstaartjes en de schildpadden konden de aandacht van Warren en Max erg vasthouden. Bij de schildpadden leunde Warrun zelfs zover over de rand van het hek dat hij voorover viel en bovenop zijn hoofd in het verblijf stond. Later bij thuiskomst hebben Max en Warrun de gebeurtenis nog vele malen gereconstrueerd.

2007-10-07 11-27-55 Bij de zeehonden Max met groene jasToen was het 10 uur en volgens hen al tijd om naar de speeltuin te gaan, en tja, praat ze dat maar eens uit het hoofd dan. Ze hebben lief op een wip-kip/-zeeleeuw/-olifant/-paard gezeten en hun appel en peer opgegeten terwijl ze druk commentaar gaven op het al dan niet draaien van de caroussel. De face-painters vonden ze zo raar dat ze daar maar niets over zeiden.

2007-10-07 11-31-59 Bij de zeehonden Max met groene jasNa de speeltuin hebben we even een pit-stop gehouden en vervolgens met wat minder pittige dampen om ons heen zijn we naar de zeeleeuwen gegaan die zo lief waren om vlak voor het raam heen en weer te zwemmen. Hier hebben de jongens hun morning-tea (boterhammen) opgegeten, terwijl voorbijlopend stel mij uithoorde over de fiets-kar 2007-10-07 11-31-35 Bij de zeehonden Max met groene jasdie ik bij me had. Dit gebeurde vandaag 3 keer, blijkbaar geeft de kar nu meer bekijks dan de tweeling die er bij hoort.

Het was lekker weer en het laatste weekend van de schoolvakanties dus tegen de tijd dat we via de giraffen/zebras, kangoeroe’s en tijgers bij de olifanten waren aangekomen was het DRUK in de dierentuin. 2007-10-07 12-10-58 In de dierentuin Max met groene jas Bij het terrasje voor de olifanten installeerden de jongens zich lekker met hun koekjes, en bekeken de gebeurtenissen en de pauwen eens rustig.

Ik heb niet eerder zoveel mensen in de dierentuin gezien, en er was niet echt meer plezier aan te beleven, dus ben ik weer snel naar huis gegaan.

Thuis aangekomen was het tijd voor de veelbesproken taart, waar we nog vele malen meer plezier aan hebben gehad: zo’n taart is nogal groot voor twee volwassenenen en twee kleuters, dus Nanette heeft zich stellig voorgenomen om voortaan maar de helft van een recept te doen.

maandag 8 oktober

Na een drukke dag bij opvang waren de jongens volstrekt versleten. Toen ik thuis kwam wilde Warrun graag door mij naar bed gebracht worden en hij plakte tegen me aan als een bewusteloze koala. Hij ging lief liggen en vroeg of ik even bij hem wilde liggen. Na een tijdje vroeg hij of ik weer weg wilde gaan. Niet lang daarna volgde een wanhopig geloei; het bleek dat Warrunn had overgeven in bed. Nanette heeft het bed opgemaakt terwijl ik Warrun schoon maakte en probeerde te kalmeren. Hij werd helemaal vrolijk en ging fijn in bed liggen. Tegen die tijd moest ook Max naar bed dus alles leek goed te gaan, maar wederom korte tijd later, een wanhopige kreet. Ik ging kijken maar zag niets behalve een triest snikkende jongen die gewoon in zijn bed lag. Toen ik wat verder het bed bestudeerde ontdekte ik dat hij weer had overgegeven… arme knul. gelukkig is het hierbij gebleven en was hij de volgende dag weer helemaal fris. Ik denk dat hij hetzelfde heeft als ik; overgeven bij oververmoeidheid.

dinsdag 9 oktober

Nanette is deze dag naar een nieuwe playgroup gegaan waar ze is geintroduceerd door Michele. De jongens waren erg moe en zijn ‘s middags al in bad gegaan zodat ze tegen 6 uur alweer in bed lagen. Je hebt wel een lekker lange avond zo.

woensdag 10 oktober

2007-10-10 09-37-24 Nieuwe houtsnippers naast ons huis Warrun in het groenUiteraard waren onze stuiterballen vroeg op om ons uit bed te stuiteren (dat krijg je als ze zo vroeg naar bed gaan). Op een gegeven moment kwam er een vrachtwagen langs die achteruit de speelplaats op ging. 2007-10-10 09-37-54 Nieuwe houtsnippers naast ons huis Warrun in het groenIk heb snel de schoenen van de jongens aan gedaan en we zijn gaan kijken. Het bleek een grote kiepwagen te zijn die nieuwe houtsnippers voor de speelplaats kwam brengen. De jongens waren volstrekt gefacineerd door de truck en toen de grote laadklep kiepte en daar een enorme berg houtsnippers uit kwam waren ze helmaal door dolle heen.

2007-10-10 10-08-03 Nieuwe houtsnippers naast ons huis Warrun in het groen  De bestuurder zei dat hij nog een lading ging2007-10-10 10-41-16 Nieuwe houtsnippers naast ons huis Warrun in het groen halen dus twee uur lang hebben ze steeds verteld over de vrachtwagen die “piep piep piep” (achteruit) en “Wooooaaah” (bak kiepte) en “nog een beetje halen”. Nanette had het idee om met emmertje en schepje op de berg snippers te gaan spelen dus dat deden we.

2007-10-10 12-55-11 In de speeltuin bij het Boathouse Warrun in het groenVervolgens zijn we naar het Boathouse park gegaan waar Nanette zich met de jongens installeerde terwijl ik  naar Highpoint ging om wat boodschapjes te doen. 2007-10-10 13-32-12 In de speeltuin bij het Boathouse Warrun in het groenIk had vrij snel alles wat ik nodig had bij elkaar, en ik kon het niet laten om even bij de speelgoedwinkels naar Lego te kijken. Wat bleek: Myer had weer 20% korting op al het speelgoed (inclusief Lego) en ze hadden de nieuwe Lego Technics set (die ik ook bij K-mart al had gezien). Lego 8275 - Motorized BulldozerIk kon met niet beheersen en heb hem meegenomen. Terug bij de speelplaats hebben we daar nog even wat (verlate) lunch gegeten waarna we op pad gingen anar Gloria Jean’s om Michele, Jake en Amber te ontmoeten.  Bij het inladen van de auto merkte Nanette twee grote lego dozen op en vroeg of ik haar nog wat anders te melden had. Ik merkte alleen op dat ik deze dozen al op het oog had om via internet te bestellen, maar dat deze aanbieding toch wel een stuk voordeliger was… mijn Lego 8274 - Combine Harvesterzonde voor dit jaar zullen we maar zeggen.

Toen Nanette en Michele zich met de kinderen bij Gloria Jean’s hadden geinstalleerd ging ik op pad met 2 boodschappenlijstjes en een bonnetje voor het postkantoor. Bij het postkantoor heb ik 2 grote pakketten opgehaald van de familie in Nederland (1 voor ons alleen, en 1 voor Max en Warrun’s verjaardag) die ik de inde auto heb gelegd alvorens bij de groenteboer 2 mandjes te gaan vullen met groente en fruit. Nanette en Michele waren zeer dankbaar dat ze zelf geen boodschappen hoefden te doen.

Zodra we thuis kwamen was het al weer tijd om de jongens in bad te doen, gevolgd door een snelle hap, tanden poetsen, boekje lezen en naar bed.

donderdag 11 oktober

 We zijn de ochtend begonnen 2007-10-11 07-22-20 Warrun showt wat uit de doos komt van Opa en Oma met het postpakket van 2007-10-11 07-22-13 Warrun showt wat uit de doos komt van Opa en Omaopa en oma uit te pakken. Dit was niet voor de verjaardag, dus als we het nu niet deden moesten we het een week laten liggen anders was het te verwarrend (natuurlijk?!). De jongens waren zeer tevreden met de inhoud. Een shirt met een Robot erop (wij moesten 3 keer kijken om het te herkennen, zij hadden aan een half oog genoeg. En een pyjama met een auto erop! het kan niet beter denk ik. Warrun was zeer gewillig om ermee te poseren zoals te zien is. Verder werd er gretig gekeken naar vlokken en gekleurde hagelslag die eruit kwam, maar die hebben we snel veilig opgeborgen.

2007-10-11 09-31-28 De jarigen bij Mainly Music Max in geel Bij Mainly Music werd de verjaardag van de jongens gevierd. dit houd in dat ze bij aanvang een sticker krijgen met ‘i2007-10-11 09-54-07 De jarigen bij Mainly Music Max in geelk ben jarig’, deze heb ik op hun rug kunnen plakken zonder dat ze het doorhadden. Na het zingen van de gewoonlijk liedjes wordt er voor de jarigen nog een ‘lang zal hij leven’ gezongen en mag er een cadeautje uit een zak gegrabbeld worden.  Normaal blijft het hierbij en gaat men over in de gewone speel/theedrink routine van de ochtend. Maar nu kwam 1 van de ‘moeders’ naar mij toe. Het is een oma van een meisje dat altijd komt en ze had speciaal voor Warrun en Max een cadeautje. Een s2007-10-11 11-52-09 In het park met Jake en Amber Max in geel piderman pyjama. (ze vroeg voor het geven nog aan mij of wij bezwaar hadden tegen spiderman voor de jongens ).   (Max heeft vandaag het gele shirt aan).
Na de muziek zijn we naar het park gegaan met Jake en Amber zij bleven2007-10-11 12-25-21 In het park Max in geel 2 uurtjes waarna ze doorgingen naar de middagopvang. Nanette en de kinderen zijn nog langer in het park gebleven want er was nog veel te eten in de tas en er moest nodig op de auto’s rondgereden worden.

vrijdag 12 oktober

We hebben de jongens vandaag samen naar de opvang gebracht waarna Branko met de auto naar kantoor ging. Bij opvang had Nanette een verjaardagstaart besteld die ze met de groep tijdens afternoon tea hebben opgegeten. We hebben een fototoestel achter gelaten (een oude,  met een film erin!). De foto’s volgen dus ooit een keer, waarschijnlijk… misshien.

Op mijn werk wilde de Human Resource afdeling hun bestanden wat bijwerken en 2004-09-08 12-13-56 Promotie Brankowas iedereen verzocht om een kopie van hun diploma mee te nemen. Mijn Doctor’s bul is echter zo groot dat ik die niet op de fiets even mee kon nemen dus kon ik niet zomaar op dat verzoek ingaan. Aangezien ik deze dag toch met de auto was heb ik mijn diploma’s meegenomen hetgeen het nodige commentaar en jalouzie tot gevolg had op kantoor. Zij zagen ook geen manier om dit ding te kopieren, dus hebben ze maar genoegen genomen met de Engelse vertaling. 

Aan het eind van de dag heb ik een collega even thuis gebracht, Nanette opgehaald en uit bed geschopt (ze lag net even een tukje te doen) en samen zijn we de jopngens weer gaan halen. We waren heel tevreden met veel verhalen over taart en eten en spelen. Ze moesten ook steeds erg lachen als we ‘Happy Birthday’ voor ze zongen.

2007-10-12 21-27-31 Branko heeft alle cadeautjes ingepaktZaterdag 13 oktober: De jongens zijn jarig!
En we hadden het goed voorbereid. Vrijdagavond zijn we druk geweest met slingers en ballonnen, terwijl Branko de pakjes inpakte en verspreidde, bakte ik een taart, of eigenlijk muffins; handiger om mee te nemen.

 

2007-10-13 07-21-20 Warrun op zijn verjaardag met zijn nieuwe shirt met Gordon eropWarrun was al vroeg wakker, we hebben hem nog een tijd af kunnen leiden want we wilden de jongens graag te gelijk de cadeautjes laten vinden. Zo heeft hij tijden zijn nieuwe t-shirtje kunnen bewonderen dat ik gemaakt had.
2007-10-13 07-26-05 Cadeautjes in de slaapkamer van opa en oma Rietman

 

 Toen Max wakker was moesten we de jongens wijzen op de cadeautjes die in hun slaapkamer stonden. Ze hadden het uitpakken al snel onder de knie en gingen vrolijk van pakje naar pakje

Hierna was het tijd voor ontbijt. Beneden maakten de slingers en ballonen zeker indruk, welke dat is onduidelijk. Beneden vonden de jongens nog meer pakjes. Uit de grote doos die 2007-10-13 08-09-08 Cadeaudoos van tante Louise uitpakken mijn zus had gestuurd viste Max als snel een pak stroopwafels, stopte deze onder zijn arm en ging verder met uitpakken.

2007-10-13 07-57-18 Meer trucks deze van opa en oma Dijkstra Het was Warrun die zijn broer erop moest wijzen dat er beneden nog 2 grote pakken stonden en ze misschien niet de hele tijd om die leuke, mooie, grote gele hijskraan hoefden te vechten die ze net boven hadden uitgepakt.

2007-10-13 13-36-21 Bij de thomas dag 2007-10-13 13-36-29 Bij de thomas dag Een deel van de cadeau’s was een middag naar Puffing Billy. Niet voor deze stoomtrein, maar voor zijn ‘gast’ deze komende weken: THOMAS THE TANK ENGINE. 
Het plan om er vroeg te zijn zodat we daar konden lunchen mislukte volkomen.  2007-10-13 13-51-08 Bij de thomas dag De jongens waren zo enthousiast dat ze helemaal niet 2007-10-13 13-55-49 Bij de thomas dag aan eten en kauwen konden denken. Bij het rondkijken bleven de jongens teruggaan naar de miniatuurtreinbaan, en hier hebben we dan ook het grootste deel van de tijd doorgebracht tot 13.30. Toen begon ‘ons’ programma. Eerst een ritje met  Thomas 2007-10-13 13-57-53 Bij de thomas dag (die geholpen werd door een diesel om alle wagonnen voor de mensen te duwen/trekken).  2007-10-13 14-32-38 Bij de thomas dag Tijdens de rit hadden de jongens wel zin in zo’n heerlijk stroopwafel van tante Louise  Hierna werd er een stukje opgevoerd, herkenbaar van de dvd’s die we hebben en daarna mochten we nog naar de  2007-10-13 14-34-04 Bij de thomas dag draaischijf waar de schijf zo vaak werd rondgedraaid dat Thomas duizelig werd en helemaal niet achterstevoren gezet werd. 26 2007-10-13 verjaardag bij Thomas

Er  was nog wel even tijd om met papa voor Thomas op de foto te gaan, je kon het ook dichterbij doen, en achter het touwtje, maar die 15 dollar hebben we ‘s avonds aan een heerlijke chineese afhaalmaaltijd besteed.

2007-10-13 12-31-55 Bij de thomas dag 2007-10-13 15-02-47 Bij de thomas dag De rest van de middag hebben de jongens nog een keer de miniatuurbaan van alle kanten bekeken.  De boerderijdieren, het  spingkussen zelfs de oude bus kregen geen aandacht. Uiteindelijk ging alles dicht en konden we de jongens meekrijgen naar de auto.

2007-10-13 22-41-21 Verjaarscadeau voor de jongens Zondag zijn we 2007-10-14 07-36-02 Max in orangje en Warrun met hun verjaardagscadeau gewoon doorgegaan met de festiviteiten. Toen de jongens beneden kwamen vonden ze daar het cadeau van ons. Hier hebben ze een hele tijd mee gespeeld (alle jongens van dit gezin).
Opeens ging de telefoon, Anna belde, we hebben elkaar al maanden niet gezien en zij had nu een paar uurtjes, ze achtte het onwaarschijnlijk, maar probeerde het toch, en dat was maar goed ook want we hadden wel even tijd.
2007-10-14 11-26-31 Met Anna en Bailey in het park In het park zagen we elkaar. De jongens speelden niet echt met haar zoontje dat in januari 3 wordt, maar ze speelden er ook niet NIET mee. Ze hingen altijd wel zo’n beetje met zijn drieen op dezelfde plek rond.
2007-10-14 14-00-01 Jake en Amber op verjaarsvisite We hebben een kopje koffie gedronken en een koekje gedeeld. Anna en ik zaten wat langer en toen we klaar waren vonden we Branko midden in de speeltuin met zeker 8 kinderen om hem heen, allemaal waren ze ‘eten’ voor hem aan het bereidden van de houtsnippers. Na 10 minuten werden de kinderen door dankbare ouders meegenomen. (En Branko vroeg zich af waarom hij 4 kinderen tegelijk “papa” tegen hem hoorde zeggen).
2007-10-14 13-50-29 Jake en Amber op verjaarsvisite We waren op de fiets naar het park en hierdoor zo  weer terug van het park. Dat was goed want Michele zou langs komen met Jake en Amber voor een soort verjaardagsfeestje. We hadden niet echt iets gepland, maar we hadden wel nog meer muffins!
De avond hebben we afgesloten met skype gesprek met Helen, Martin en John; de jongens hebben het hele principe nog niet helemaal door, maar we gaan er aan werken.

Als allerlaatste, en het was een mooie afsluiting, zijn de ledikantjes van de jongens opgehaald. We hebben ze via e-bay verkocht en dit ging super goed (waarschijnlijk omdat het 2 dezelfde waren, want dat was het enige verschil tussen de onze en de 80 ander bedjes op e-bay die niet als warme broodjes gingen).  En zo is een einde gekomen aan het leven met onze 2-jarigen. Ze zijn nu 3 en echte mannetjes, grote jongens eigenlijk al.

Maandag 15 oktober gingen de jongens weer gewoon naar opvang, geen cadeautjes meer, geen verjaardagen meer, alles gewoon als altijd. Het was een beetje anders voor ons. Branko had vrijgenomen omdat ik naar de endodontist moest (als je naleest wat een endodontist doet, Is het niet moeilijk voor te stellen wat ik tussen 10 en 12 deed) Ik moet zeggen dat de man fantastische verdovingen had (en gebruikte) het enige dat oncomfortabel was, was de 2 uur liggen in 1 houding, dan krijg ik een beetje pijn in mijn achterhoofd mede door het ‘geweld’ dat op mijn schedel werd losgelaten. Want de tand die er zat was misschien niet helemaal mooi en helemaal passend, hij zat wel goed vast!
Branko heeft deze 2 uur trouw in de wachtkamer zitten wachten tot ik klaar was.
Na deze ochtend kwam het leuke stuk, we zijn samen uit lunchen gegaan.
Om vijf uur moest ik nog even terug naar de specialist om een tijdelijke tand op te halen om het gat op te vullen dat zit waar bij menig mens gewoon een linker voortand zit. Het is heel mooi en bijzonder. Stel je voor die ‘nep-dracula-tanden die kan krijgen voor feesten en partijen. Ik heb nu ongeveer zo iets voor de boven kant, van hoektand tot hoektand een hoesje over mijn tanden, kleurloos, behalve daar waar mijn voortand had moeten zitten daar zit een witte tand in het hoesje, dus als ik het hoesje in hebt, heb ik een volledig gebit. Het is wel even wennen zo’n stuk plastic in mijn mond en de man raadde aan om er niet mee te bijten, het is puur voor het mooi.
Terwijl ik het bitje ophaalde ging Branko de kinderen van opvang halen, ik was zo snel klaar dat Branko me even opwachtte en het was een hele verrassing voor Max en Warrun dit ik opeens uit de tram kwam stappen naast de opvang. (ze hebben het er nog over… 2 weken later).

Dinsdag 16 oktober kwamen in de middag Jake en Amber spelen, Zoals gewoonlijk vermaakten de kinderen zich weer prima zonder vechten of wat dan ook. Dit keer bleven ze ook eten. Michele moest even weg omdat er foto’s van haar huis werden gemaakt voor de verkoop. Toen ze terug kwam vond ze Jake en Amber netjes in Pyjama klaar voor bed. Max en Warrun lagen al in bed. Jake was zelfs helemaal van plan om ook bij ons naar bed te gaan. Misschien een volgende keer….

woensdag 17 oktober en Branko is een beetje ziekig. Hij gaat zeer rustig aan doen vandaag en hopelijk wat aan zijn slaaptekort doen. Niet nadat hij gewekt werd door Max die naast hem stond met de mededeling ‘grote poep’ en een luier in zijn hand om zijn verhaal wat kracht mee te geven. (gelukkig was de inhoud niet indrukwekkend)
Ik had een afspraak met Michele, Jake en Amber bij Science works. Na een leuke ochtend, waarbij we veel tijd doorbrachten in de speeltuin, waren de jongens erg moe en hebben op de bank ‘The Aristocats’ bekeken.

donderdag 18 oktober. Sommige dagen zijn we ‘s morgens vroeg, sommige laat. Vandaag waren we vroeg en dan kan je een heleboel doen voordat het 9 uur is en je op pad gaat. Vandaag kwam om een uur of 8 Max langsstappen met een rij potjes Play-doh onder zijn arm (verjaardagscadeautje van Anna en Bailey). Hij had dit in de bijkeuken gevonden. Daar bewaar/verstop ik het spul. Playdough is leuk speelgoed maar er moet wel een volwassenen bij zijn hier in huis als er mee gespeeld wordt, zelfs dan vind ik 3/4 van het spul terug in het vloerkleed en tussen de bank, of als passagiers in auto’s.
Opeens zie ik Max weer in de keuken, hij komt naast me staan en verteld terwijl hij de dichte potten toont: “Play-doh mag niet naar buiten.” “Play-doh mag je niet eten”. (Dit in heel duidelijk Nederlands terwijl hij het in het Engels geleerd moet hebben, bij opvang. Ik weet zeker dat ik deze zinnen nog nooit tegen ze heb gezegd).

noot van Branko: ‘s avonds kreeg ik te horen dat de jongens heel creatief alle wasknijpers en play-doh in de voet van de parasol hadden gestopt. Daar zit normaal water in om de parasol lekker stevig te hebben staan. Dit even ter illustratie van de nood aan volwassen supervisie bij Play-doh. ;)

Na Mainly Music hebben we bij  Michele gespeeld, het was vandaag te winderig om  buiten te spelen. 
Die avond hebben we Branko opgehaal bij zijn werk. De reden: Ik zat opeens met 2 jongens in de auto. Max was vlak ervoor door Warrun van het stoepje bij de achterdeur geduwd en had grote brullen en een knie met bloed.
Warrun was opeens heel lief en ging knuffels halen voor Max en stil in een  hoekje zitten te wachte op wat ik hem te zeggen had. Ik had net iedereen in de auto om op weg te gaan naar de dokter, toen ik bedacht dat het stukje uitstekend bot of pees dat ik had gezien (vlak voordat ik te misselijk werd om te kijken en even op de grond moest zitten) , niet bot of pees kon zijn, het zat midden op zijn knie, en die deed het nog gewoon, het moest wel gewoon een velletje zijn. Trouwens kwam er helemaal geen bloed of wat dan ook onder de mini pleister vandaan die ik erop had geplakt.
Ik was nog geen 10 minuten onderweg of de jongens zaten al te slapen, ze hebben de hele weg geslapen en Branko heeft ze zo in bed gelegd,
(De volgende maandag heeft de bezoekende huisarts bij opvang nog even naar de knie gekeken, en hij vond het een mooie knie, niets aan doen.)

We hadden geen plannen voor vandaag, zaterdag. We kwamen dan ook zeer rustig op gang. ‘s Morgens hebben we uiteindelijk besloten om te gaan zwemmen. Toen we allemaal bepakt en bezakt in de auto zaten veranderde het plan iets en moesten we nog even petjes en zonnebrand halen omdat we naar het buitenbad (verwarmd) gaan. Het was erg leuk en een beetje fris (dit kwam door de wind), voordeel was weer dat hierdoor bijna niemand anders had bedacht om naar het buitenbad te gaan.
‘s Middags heb ik lekker gekookt terwijl de kinderen speelde en Branko wat klussen in en om het huis deed.
De dag hebben we afgesloten met een Skype-gesprek met de jarig Opa. Het ging verrassend goed omdat we merkten dat de jongens gaan praten als ze gerichte vragen krijgen. Niet ‘wat heb jij vandaag gedaan?’ maar: Was jij vandaag in het zwembad?”

2007-10-21 13-04-01 Max met zijn eerste surprise ei Op de radio had ik gehoord dat de marine basis aan de kust ten zuiden van Melbourne een open dag had deze zondag. De weersvoorspelling voor vandaag was erg warm, 31 graden met betrokken lucht, dat was ook nog een extra stimulans om naar de kust te trekken. Max (in geel vandaag) was de dag 2007-10-21 13-04-14 Warrun met zijn eerste surprise eibegonnen met de mededeling dat hij wel een pannenkoek lustte, geen slecht idee vonden wij. BIj het ontbijt heeft hij zich dapper door 3 stuks heen gegeten en de hele dag heeft hij er nog lekker van gesmuld.

2007-10-21 14-59-36 Opendag bij de Marine We hebben een heerlijke middag gehad op de basis. Lekker rustig aan gedaan, op het verrassend groene gras patatjes gegeten. Een deel van het programma gezien; oude auto’s parachutisten, helicopters, vliegtuigjes, stuntvliegers, en boten. De basis heeft ook een groep stoom-liefhebbers en deze reden met 4 2007-10-21 15-24-48 Open dag bij de Marine Warrun en Branko op een stoom truckstoomvrachtauto’s en 1 tractor rond. De jongens vonden dit weer bijzonder interessant. Warrun wilde wel mee met een ritje, Max niet (die was ook een beetje te moe).
Helaas heb ik de jongens geen drumband of orkest van dichtbij kunnen laten zien, dat moet de volgende keer dan maar.

Dinsdag 23 oktober was een drukke dag en werd drukker en drukker en drukker.

2007-10-23 16-07-25 Meewerken voor het weerbericht op tv Allereerst was er playgroup waar de jongens dit keer meededen met het creatieve deel, niet plakken of verven zoals voorgaande weken. Nee, vandaag was het PLAY-DOH tijd. Ze hebben zich kostelijk vermaakt, voor een groot deel van de tijd ‘reden’ ze met brokken van de klei rond over bobbels en heuvels van andere stukken klei. We zijn op tijd vertrokken voor onze volgende afspraak; Courtney en Sue troffen we op Prahran Market, eerst de boerderijdieren bezocht en daarna lunch genuttigd. Toen was alle energie op en zijn we weer naar huis gereden. Eigenlijk alleen om het fototoestel op te halen. Warrun en Max hebben de hele weg naar huis geslapen en ik heb zeer rustig aan gedaan om ze zo veel mogelijk tijd te gunnen en te rusten.
2007-10-23 16-13-11 Meewerken voor het weerbericht op tv Vanochtend bij Playgroup kreeg Michele wat instructies van 1 van de moeders die op haar beurt weer door playgroup Australia gevraagd was om met kinderen naar het museum te komen om de achtergrond wat op te vullen bij de opnames van het weerbericht voor 1 van de televisiezenders. En puur omdat ik naast Michele stond mochten wij ook komen.
2007-10-23 16-13-57 Meewerken voor het weerbericht op tv Om kwart voor 4 waren we in het museum, ik dacht dat er bergen moeders en kinderen zouden zijn, maar dat was niet zo Michele, de andere moeder en ik, met totaal 7 kinderen. En ik was de enige met een camera!
De kinderen stortte zich op de ‘set’ en sloegen aan het spelen, precies wat de tv-lui wilden zien. En toen kwam er nog 1 klein dingentje, wat vulling, wat meer reclame (de opnames waren in het museum omdat daar op woensdag de 24e een speciale dino-dag was2007-10-23 16-24-00 Meewerken voor het weerbericht op tv voor kinderen ter gelegenheid van de week ‘van het kind’ die deze week is.) Het was een GEEL iets, een dino? een zeepaard? ik weet het niet meer. Uiteindelijk vroeg men of Max en Warrun niet steeds weg zouden lopen als ik erbij ging zitten, en dat lukte. Ik was nu ook op de film, met alle kinderen die leuk aan het spelen zijn. Met 20 minuten was alles klaar en opgenomen. Nog geen uur later is het uitgezonden op tv.
Op de bovenste foto’s Max (oranje) en Warrun(beige) die gelijk gingen tekenen (dat doen ze thuis nooit).

2007-10-24 12-30-54 Naar het aquarium Max met een ijsje om te delen Woensdag en ik had al weken in mijn hoofd dat ik wel naar het museum wilde naar die speciale dag voor kinderen. O2007-10-24 12-32-29 Naar het aquarium Warrun met een ijsje om te delenm 10 uur reden we langs, de parkeergarage zat vol, er was een constante stroom moeders en kinderen die naar het museum trok en schoolbussen voor kinderen vochten zich door het verkeer heen om bij een stoeprand te komen om uit te laden. Wij zijn verder gereden en hebben een bezoek gebracht aan het Aquarium. Op de een of andere manier voelde deze dag alsof we vakantie aan het vieren waren, misschien daarom kregen de mannen dan ook een ijsje om te delen. Op de foto Max met ijsje)

Donderdag Mainy Music en een chocomelk in het cafe in de winkelstraat. We weten niet waarom en waardoor maar Jake, Amber, Max en Warrun waren zo druk en dol dat het hard werken was om even wat te drinken. Vlak voor we weggingen was Michele even met Jake buiten gaan staan om hem even kans te geven om weer tot zichzelf te komen. Later vertelde ze dat daar op het terrasje de moeder met 2 kinderen zat die wij normaal vrij irritant vinden in dit cafe, deze moeder was 10 minuten eerder vertrokken maar nu ze daar zat was het duidelijk dat ze was gevlucht voor ons, en zodra Michele naar buiten stapte stond deze moeder op, verzamelde haar tuig en VERTROK. Wij vinden haar nu zeker een raar figuur. Aan de ander kant toont dit wel een beetje hoe druk M, W,J en A waren.
2007-10-25 18-15-48 Jake en Amber komen spelen Ik was zeer verbaasd om te constateren dat de rest van de dag de jongens uren lang lief, stil en rustig gespeeld hebben. Om half 6 stond Michele weer op de stoep met Jake en Amber. Bij haar thuis was het over een uur ‘open huis’ voor mogelijke kopers dus de familie kwam hier dineren en wachten tot ze weer naar huis konden. Zelfs hun hond Moose kreeg een plekje in onze achtertuin. Het was erg gezellig. Op de foto de kinderen die hun eigen versie van Memory speelden:”KIJK! er zijn TWEE CRANKY, kijk TWEE THOMAS!”