Branette's Dagboek

Ik weet niet was er was deze week, maar ik liep in onze 2 plaatstelijke supermarkten rond alsof ik er in geen maanden was geweest. De 1 wordt opeens half verbouwd. De ander heeft bij de afdeling ‘buitenlandse producten’ de 2 vakjes waar soms hagelslag maar meestal vieze zouten dropjes in zaten veranderd naar een schap ‘Dutch Products’,  van een meter breed en het hele schap hoog.
Het hangt van de manager van de supermarkt af hoeveel er van “buitenlandse producten te koop is” zo ben ik weleen in een minisupermarkt in een dorpje grote pakken dikke speculaas tegen gekomen. Iets dat hier (nog?) niet lag.

Ik kwam dus thuis met veel meer boodschappen dan de melk en ham die op mijn lijstje stonden: 
2 zakjes Hagelslag, Ik vertrouw erop dat ik dit nu gewoon keer op keer kan kopen.
2 potten Appelstroop, ik vertrouw er niet op dat ik dit vaker kan kopen.
1 ontbijtkoek (ze verkochten 2 types, honing en gewoon),
en koekjes: bokkenpootjes, taai-taai en kano’s (dat zijn de langwerpige gevulde koeken, ze hadden ook gevulde koeken, appelkoeken en nog meer soms niet herkenbaar voor mij als typisch Nederlands, zo leer je nog eens wat.)
Ik heb nu een rolletje KING pepermunt in mijn tas en mergpijpjes bij de thee (cakeje met creme en soort marsepijn eromheen met uiteinden in chocolade gedoopt). Warrun zag het, zei ‘koekje”, nam hem hap en zei ‘is voor mama’. Inclusief de hap die hij had afgehapt kreeg ik alles weer netjes terug.

Dingen die ik niet gekocht heb: appelmoes,  Cacao, speculaasjes, met en zonder amandelschilfers onderop, en nog wat dingen die ik mij niet herinner, waarschijnlijk vind ik die dus niet de moeite om te kopen. Dropjes heb ik niet naar gekeken, want die koop ik in de plaatselijke snoepwinkel, waar ik ook nootjes koop. Als ik deze winkel in mijn route opneem kan je je klok erop gelijk zetten dat ik daar binnen 5 minuten iets sta te beschrijven waar ik trek in heb wat zij vervolgens gaat zoeken bij de groothandel. De volgende keer dat ik er kom heeft ze het of gevonden, of is ze overtuigd dat ze het heeft gevonden maar is het iets anders of is het er niet. Helaas (?) verlaat ik deze winkel nooit met lege handen.
Het rare is is dat de beschuit in de supermarkt gewoon bij de crackers te vinden is, maar de melba toastjes weer in de speciale ‘Dutch’ afdeling liggen.

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 24 September 2007 om 9:43 en werd geplaatst in Australia, Nanette, Overdenkingen, Recepten. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.