Maandag 17 september
Branko brengt en haalt de kinderen, niet alleen handig voor mij, hij heeft er ook wat aan aangezien zijn fiets nog op kantoor staat.
Dinsdag18 september
Na de drukke dagen van gisteren en het weekend hebben we het rustig aan gedaan. Ik heb nog geprobeerd de keuken te dweilen, maar zodra 
Warrun iets ziet wat op een bezem lijkt wil hij helpen. Nu ook. Het ging goed TOT hij uitgleed (niet raar op de natte vloer). Na een korte stop keerde hij terug naar de keuken en bleef op het tapijt staan terwijl hij verder ging met dweilen. 
Uiteindelijk moest Max (in oranje) het ook proberen en wilde niet op het kleed blijven, natuurlijk gleed hij ook uit. De rest van de dag hebben we nog een wandelingetje gemaakt, gespeeld en rustig aan gedaan. Met wat fruit, crackers en nootjes in de tuin in de middag. De laatste keer dat ze dit deden was 2 weken geleden met Michele, Jake en Amber, ze wisten dit nog en vertelden er uitgebreid over.
Woensdag 19 september
Vanochtend zijn we naar de kapper geweest, aan het ontbijt hadden we het al over. Hallo Len, Knip knip, Psssst Psst (de waterfles), nat, spiegel, knip knip, woel woel door je haren. De jongens hadden er zin in. De hele weg naar de kapper hadden ze het erover. 
Tot in de passage, ik liep iets achter met Max omdat die zijn brooddoos en een aapje moest dragen en ook nog mij een hand wilde geven. Ik zag nog net hoe Warrun zijn hielen de grond in duwde terwijl Branko hem de kapperszaak binnen schoof. Er werd net een kindje geknipt. Daarna was het “Warrun’s turn” wist Max te melden. Warrun vond het niets, hij bleef wel op de kappersstoel zitten maar draaide helemaal naar Branko, uiteindelijk heeft hij de hele knipbeurt bijna achterstevoren gezeten, maar het is gelukt en hij ziet er weer uit als een klein mannetje en niet meer als een ‘stampertje’ van Puk van de Petteflat.
Hierna was het Max. Hij vond het eng om op de stoel te zitten, maar toen hij de cape omkreeg wist hij het weer, een tevreden glimlach gleed om zijn gezicht, hij ging rechtop zitten en genoot van het gepluk en gefrut aan zijn hoofd. Zijn kapsel is NET even iets beter gelukt, maar als je het niet weet zie je het niet.
Hierna ging Warrun voorop, 2x rechts, af en toe wat leuks in een etalage aanwijzend. We waren benieuwd. Hij had enthousiast gereageeerd toen Branko vroeg of hij thuis met de treintjes wilde spelen. Maar eerst moest er chocomelk gedronken bij Gloria Jean’s. En toen we dat hadden vroeg Max nog verongelijkt waar het banenenbrood bleef. De jongens hebben heerlijk gesnoept en gespeeld en Branko en ik konden gezellig zitten en kletsen.
Hierna was het allemaal een beetje onduidelijk wat wie waarom nou precies ging doen. Uiteindelijk kocht ik bij de Safeway tissues en bij de groenteboer bananen en sinaasappels en pikte ik Branko en de jongens op op de hoek bij de treinen. We hadden nu niet de boodschappen die we wilden halen, niet het geld dat we nodig hadden en ook geen kaas. Ach dat kan later ook. We gingen lekker naar huis. De jongens konden nu spelen en Branko wat klussen aan het tuinmeubel.
Ik ben heel tevreden met de jongens zonder morren werd er rijst met mais, doperwten, kikkererwten en tomatenblokjes gegeten. Vervolgens namen Max en Warrun allebei een hap van Branko’s stokje met stukjes varkenshaas. Max vond dit genoeg ervaring met vlees voor dit moment en liet het erbij. Warrun heeft nog 3 andere stukjes op.
(de foto’s zijn genomen bij opvang terwijl de jongens aan het ontbijt zaten met hun nieuwe korte haar)
Donderdag 20 september
We begonnen met Mainly Music, toen we erheen gingen wisten Warrun en Max te vertellen dat ze op de hoek, bij de pizzeria, onder de luifel voor de regen hadden geschuild toen ze op weg waren naar de ‘koekjes-winkel’.
In de middag moesten we weer een wandeling maken. Warrun wil dan met de buggy die we van Michele hebben en Max gaat op zijn auto. Voor Warrun nemen we ook de auto mee want op de terugweg als we weer naar beneden gaan is hij moe van het lopen en duwen en wil hij ook rijden.
Artikelen (RSS)