Vrijdag 7 september werd ik 35! Omdat Branko de zaterdag ervoor had gewerkt had hij deze vrijdag vrij. Heel fijn. Allereerst hoefde ik niet op te staan toen de kinderen wakker werden. Branko kleedde ze aan, maakte ontbijt en bereidde een ontbijtje op bed voor mij. 
Toen ze mij hoorden kwam iedereen naar boven. Allereerst kwam Max met een vierkant cadeautje onder zijn arm de kamer binnen strompel/schuiven. Max verliest alle functie en buigzaamheid in zijn knieen als hij wat moet dragen. ‘Hier, open maken’ zei hij terwijl hij het op bed deponeerde. Tegelijk kwamen Warrun en Branko binnen. Nog meer cadeautjes. De kookspatels en kwastjes werden als kam uitgeprobeerd en de parmezaanse kaasschaaf/rasp bleek erg leuk en interessant om rond en rond en rond te draaien. 
Een deegrol en pottenopenmaker maakten de pakjes compleet. Van Branko kreeg ik een kaart met erin het programma voor vandaag. Een uitgebreidde ochtend in de plaatselijke beautysalon gevolgd door een lunch. We kozen hier het speciale lunchmenu 2 gerechten van de 3 gangenkaart met wijn of koffie/thee erbij. De bediening adviseerde ons dit zo konden we een voorafje kiezen om te delen, ieder een hoofdgerecht en een toetje om te delen. Een gehele lunch voor een voordelige prijs.
De middag wandelden we door de lokale winkelstraat op zoek naar een cadeautje van mijn ouders. Ik wilde graag een groenkleurige hanger voor om mijn nek. Uiteindelijk iets gezien dat ik leuk vond. Helaas het waren oorbellen. 
Een zeer meewerkende juwelier volgde onze aanwijzingen op en maakte er 2 ovalen rondjes aan, vond een kettinkje dat heel kort of een beetje kort gedragen kan worden en ik was tevreden. De juwelier had een half uurtje nodig om de oogjes netjes te maken. Branko heeft alles opgehaald toen hij de kinderen ging halen en wat bleek. Ook aan de tweede oorbel hadden ze een oogje gemaakt en er ook nog een simpel kettinkje bij gegeven. 
De kinderen hadden in opvang een grote kaart voor mij gekleurd en kwamen hiermee ZO trots binnenstappen om aan mij te laten zien. Op de foto laat Warrun zien waar zijn hand is.
Was dit het? Nee hoor. Ik ben nog veel meer verwend. Helen stuurde een mail dat Martin (voor de 3e keer) toch weer niet naar Melbourne komt om een dringend probleem op te lossen dus zij sturen hun Jamie Oliver kookboek MET handtekening op. (ze wonen in het dorp waar zijn ouders hun pub hebben). Zus Louise had een kookboek op de post gedaan, erg leuk, deel 1 hiervan heb ik ook al en dit boek heeft ervoor gezorgd dat ik inmiddels kookboeken lees als een boek, en niet omdat ik iets wil gaan koken. Schoonzus Doesjka had een boek voor mij gekocht hier in Melbourne, een kookboek, ik houd jullie op de hoogte met lekkere vondsten. En van Michele kreeg ik een zeer luxe map om je eigen uitgeknipte, favoriete recepten overzichtelijk in op te slaan. 
Tenslotte kan op ieder moment de locale kookspeciaal zaak bellen dat ‘mijn’ pan is binnengekomen verjaardagscadeau van de ouders van Branko. Het is een hapjespan die ook in de oven kan, ook anti-aanbak maar niet Tefal, iets veel gezonders (?) dat er voor zorgt dat alles wat je kookt lekker wordt.
Er zit diep verboren ergens een thema, iets dat de cadeautjes verbind en iets waarvan de mensen vinden dat het bij mij past.
Afgelopen weekend zijn we naar Foster geweest. Vrijdag de 14e heb ik de kinderen naar opvang gebracht, heb ik bij Michele haar moeder geholpen met de kinderen en hebben we samen Michele naar bed gestuurd. Vervolgens ben ik de koffer gaan pakken en alles dat mee moest in de auto gezet, dit was verbazend weinig en het zal nog minder worden. Om 3 uur heb ik de kinderen opgehaald, om 4 uur waren we in Port Melbourne en stapte Branko in de auto. Vervolgens sloten we aan in de vrijdagmiddag spits en reden we naar de rand van Melbourne. Hierna konden we gewoon doorrijden naar het huis van Bert en Tineke. 
Hier bleven wij dit weekend. Zij niet, maar dat was nog een verrassing. Zaterdagmidag zijn we naar Bayview gereden om mijn verjaardag te vieren met thee en taart. Vervolgens hebben wij Bert zijn 70ste verjaardag gevierd met meer thee. Het was een totale verrassing voor Bert dat opeens 2 bevriende stellen de keuken binnen stapten. Wij wisten het allemaal, alleen hij niet. En hij had niets in de gaten gehad, ook al had hij een opmerking gemaakt over alle aanwijzingen. Het B&B dat opeens volledig vol zat volgens het uithangbord. De 2 taarten en berg koekjes die hem wat veel leken voor alleen ons.
Van Bert en Tineke kreeg ik precies de Bodybutter van de Bodyshop die ik wilde hebben. Dat was een complete verrassing, maar niet zo raar omdat ik net 2 weken eerder deze creme met Ellen had gekocht, onder het mom ‘Tineke heeft een nieuwe doos nodig en vind altijd dat jij een goede keus hebt in geurtjes, dus wat jij lekker vind vind zij lekker’. Van Ellen kreeg ik ook iets speciaals, ik had gevraagd waar zij het superhandige kleine handtasje vandaan had. Dat bleek uit Schotland te komen. Ik had nog even overwogen Derek te vragen er 1 voor mij mee te nemen voordat hij naar hier op vakantie kwam, maar ik heb het niet gedaan. Ik spreek hem zelden tot nooit dan is het een beetje te veel om hem 2 dagen voor vertrek voor een symposium en vakantie in een ander werelddeel te vragen om nog even voor mij te gaan winkelen. Ellen daarentegen had dit wel aan hem gevraagd (waarschijnlijk niet 2 dagen van te voren) en hij heeft een prima exemplaar uitgekozen (zie foto met kookboeken) dus eigenlijk is dit cadeau ook van hem.
Het weekend was verder erg rustig en we hebben veel geslapen. Bert en Tineke blijven in Bayview voor een avond met vrienden, en ontbijt. Wij gingen terug naar hun huis waar de kinderen nog een nacht tevreden op hun luchtbed gingen liggen dat daar voor hen was opgemaakt. We hoeven voortaan dus ook geen campeerbedjes meer mee te nemen. En als we de kinderen moe genoeg maken en laat genoeg in bed stopppen, dan kunnen ze prima samen op 1 matras liggen en vallen ze in slaap voordat ze kunnen bedenken dat ze kunnen, schoppen, porren, prikken, dekbedden aftrekken, kussen gooien enz. 
Zaterdagavond en zondagochtend heb ik helemaal zelf de kachel aangemaakt en een prachtig vuurtje gestookt (ook al zeg ik het zelf, Warrun was het trouwens wel met mee eens). Zondagochtend hebben we de auto weer ingepakt (zo klaar, en misschien dit keer niets vergeten) en zijn we naar Bayview gereden. Hier kregen we nog een pancake en wat lichte live muziek voor de jongens (‘there’s a redback on the toilet seat’ en ‘the pub is out of beer’). We bleven zo lang hangen dat het lunchtijd werd. Na een heerlijke chickenquich zijn we echt op huis aan gegaan.
kleine voetnoot van Branko: Nanette is op vrijdagavond erg ziek geworden (het hele spijsverteringskanaal langs diverse uitgangen geleegd zullen we maar zeggen) en Branko had de helft hiervan te pakken vanaf zaterdagmiddag.
Artikelen (RSS)