Branette's Dagboek

Spinnen houden ongedierte buiten je huis zegt men. En ik geloof het en ik weet zeker dat wij zolang we deze gast in de garage hebben geen last van ratten zullen hebben.

In het toilet boven hebben we dan weer liever kans op wel een ongewenste bezoeker, vandaar dat we dit iets kleinere, maar veel dikkere exemplaar buiten hebben gezet.

(Zouden jullie me geloven als ik zeg dat er een bierpul overheen staat, en niet een sapglaasje van IKEA?)

‘s Morgens klimmen de jongens nog wel eens bij ons in bed, en ze mogen daar dan ook even liggen (als het niet voor 6-en is). Meestal doen ze dat wel maar beginnen ze al snel te vertellen dat ze naar beden willen, en gaan ze opnoemen wat ze allemaal willen eten, of wat ze allemaal zouden kunnen eten, dat verschil is niet helemaal duidelijk.
Vanmorgen lag ik nog wat te doezelen toen ik merkte dat Max maar zijn vingers was gaan tellen. Een, Twee, Zeven, Acht, Vijf. … HIj heeft het al goed door.
1 en 2 weten ze. Drie eigenlijk ook maar wordt structureel genegeerd. ‘Drie’ is nl het dreigende getal dat gebruikt wordt als ze iets moeten doen en niet opschieten.  En vijf is veel, een hele hand vol. De laatste tel-reeks die Max volhoudt is “Een, Twee, Vier, Vijf, Chicken, Nine”…

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 17 September 2007 om 14:38 en werd geplaatst in Ditjes en Datjes, Max & Warrun, Nanette, Overdenkingen. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.