Vaderdag, een poepverhaal
Geplaatst door: Branko in Branko, Ditjes en Datjes, Max & WarrunNanette heeft gelukkig onze achterstand met de blog redelijk weggewerkt en vandaag heb ik de foto’s ook weer eens om de website gezet; ze zijn hier weer te vinden (Juni, Juli en Augustus).
Zoals Nanette hieronder al schreef, zijn de jongens al aardig te spreken over Lego. Ik had een doos met wat Lego bij elkaar gezocht zodat Gerke daarmee kon spelen tijdens zijn verblijf hier, en toen ik dat had gedaan stond Max gelijk in de doos te graven en koos een grote doos die hij graag open wilde hebben. Sindsdien spelen ze veel met de voertuigen die ik voor ze maak met Lego en komen ze af en toe met handjes lego terug met het verzoek of ik het weer wil maken. Ik pret (Lego spelen) en zij pret. Een makkelijkere manier om iedereen blij te krijgen is er haast niet 
Afgelopen zaterdag moest ik helaas werken omdat onze collegae in China niet weten wat ze willen maar wel wisten dat wat wij voor ze gemaakt hadden niet was wat ze wilden. Afijn, een fijn dagje op kantoor bezig geweest en gelijk afgedwongen dat ik deze week dan wel vrij heb op de verjaardag van Nanette. (waarschijnlijk moet ik wel even blijven doorduwen om echt vrij te hebben maar dat komt wel goed).
Ons hele gezinnetje is nogal ziekelijk geweest de afgelopen maanden. We lopen allemaal nog steeds te hoesten van een nare verkoudheid en Max en Warrun zijn daarboven ook nog eens echt ziek geweest met een flike koorts. Ikzelf heb op een of andere manier mijn ribben bezeerd door het hoesten dus als ik nu moet hoesten doet het echt pijn. Ik wist niet dat het mogelijk was, maar het bezeren van ribben door hoesten kan ik van harte afraden. Toen Warrun nog niet zo ziek was en Max nog vrij slap ben ik met de jongens gaan wandelen, wat er op neer kwam dat Warrun een wandelwagen wilde duwen en Max rustig achterover in de kinderwagen zat. Warrun heeft de hele wijk de buggy geduwd, ik was zeer onder de indruk.
Maar ik dwaal een beetje af. Afgelopen zondag werd hier in Australie vaderdag gevierd. Nanette had geloof ik grootse plannen, maar aangezien Warrun zaterdagavond ook met flinke koorts neerstorrte (net al Max eerder al had gedaan) was het plan omgegooid tot een rustige dag. Ik heb me flink vermaakt door samen met mijn zoontjes de film ‘Over the Hedge’ te kijken (erg leuk) en verder heb ik de Lego die Gerke had geleend op bevel van Max en Warrun weer in elkaar moeten zetten. Kortom: lego-en en TV kijken, samen met je kids, veel mooier kan het toch niet worden? Jawel, het kan WEL mooier. Namelijk: toen Max een van zijn slaapjes wilde doen en ik even bij hem moest blijven ging hij even zijn luier vullen. Toen hij al aardig succes had geboekt bood ik aan om zijn luier te verschonen zodat hij wat ruimte zou hebben en dat vond hij wel prima want er zou nog wel wat komen. 
Terwijl hij met de billen bloot lag op het aankleedkussen kwam de rest van de lading er aan. Ik stond klaar met zijn luier om het op te vangen en moedigde hem aan om zich vooral niet in de houden. En dat deed hij dan ook niet. Hij wist een enorm projektiel over mijn hand heen de schieten en een halve meter verder tegen de muur te krijgen. Ik geef toe; een onfris verhaal, en het opruimen ervan was ook geen feest, maar ik ben nog steeds diep onder de indruk van Max zijn prestatie en heb hem dan ook ruimschoods geprezen. Later heb ik van de jongens ook nog een zelfgemaakte gipsen handafdruk gekregen, en ook nog eens wat leuke films om te kijken! It’s good to be a dad.
Artikelen (RSS)