Branette's Dagboek

Vrijdag 10 tot dinsdag 14 augustus

Vrijdag, Gisteren hebben we besloten de kinderen toch naar opvang te brengen.
Hoezo toch? Is het geen gewone vrijdag? Het is wel gewoon vrijdag maar ook de eerste dag van ons familie uitje (vakantie in de vakantie voor onze gasten) naar Foster.

Gerda en Sjoerd hadden samen met Doesjka, Hans en de kinderen de auto’s al snel gepakt en konden vroeg vertrekken om zo het ‘platteland’ tussen Melbourne en Foster te ontdekken en kennis te maken met Foster en iedereen daar.
Wij hadden weer eens onze plannen op het laatste moment gewijzigd en besloten de tijd te nemen om te pakken, de jongens naar opvang te brengen tot na hun slaapje (het zijn de enige 2 midden op de dag-rustpunten in de week die onze jongens nog  houden, de slaapjes bij opvang worden wel gewoon gehouden, zonder het ge-ren, gejodel en bedje-verwissel dat ze hier thuis doen tussen 12 en 1) en het rustig aan te doen, het was tenslotte ook een vrije dag voor Branko.
Het slaapje lukte goed en na inpakken en de tijd doden met een lunch buiten de deur moesten we nog een uur wachten voordat de jongens wakker werden. Alle andere dagen slapen alle kinderen bij opvang tot ongeveer 1.30 uur. Nu was 80% van de klasgenoten, inclusief onze W&M om 2 uur nog met geen luide conversatie wakker te krijgen. Wij waren vooral blij dat de kinderen goed sliepen en hebben nog maar even een cafetje gezocht voor een drankje.
De tocht naar Foster verliep verder goed en redelijk vlot (de avondspit begint op vrijdag echt om 3 uur, iedere keer weer), we reden in 1 keer door en konden nog voor de avondmaaltijd (of had men op ons gewacht?…) onze intrek nemen in de beneden kamer van het B&B van Ellen en Paul. Doesjka zat met haar gezin boven in ‘the Balkony’ zodat Gerke een eigen kamertje had. Gerda en Sjoerd zaten boven in de kamer met Kitchenette. Wij zaten beneden (met koelkastje en thee/koffie faciliteiten) en Warrun en Max in de logeerkamer van Ellen en Paul, dat is een entree, huiskamer, en gang verwijderd van elkaar maar we vonden het geen van allen een probleem en hebben allemaal heerlijk geslapen.

Zaterdag 11 augustus
 Wij hebben deze regenachtige ochtend Bert en Tineke bezocht. Hier zijn deze weken ook hun zoon Derek met vrouw Mandy en dochters Katie en Abby (ook deze familie viert vakantie in Australie en hebben hun huisje in Schotland voor enige weken gelaten wat het is). Het is ruim 2 jaar geleden dat we elkaar zagen, onze jongens waren toen 6 maanden en Katie en Abby net 2 jaar.
Het was een goede ochtend, de kinderen speelden met elkaar en met de cadeautjes (een kaartspel en lego-mini-steck).

 In de middag was het tijd voor taart, het was tenslotte Paul’s verjaardag vandaag. En DE familie foto. Hier werd duidelijk dat Abby gelijk had, ze had die ochtend tegen haar moeder gezegd dat ‘that colourful boy’ (onze Warrun in zijn blokjes trui) haar wel bijzonder vond en veel aandacht had gegeven. En nu weer. Warrun was duidelijk zeer onder de indruk van Abby (die hij hardnekkig Katie bleef noemen) en ‘s avonds aan tafel ook voor Katie verruilde.

 Na wat boekjes en gespeel was het tijd om in de auto’s richting Toora Pub te gaan. Aan een grote tafel werden weer de enorme porties geserveerd.

De jongens doken gelijk de speelkamer in, naar de Treintafel  (en Gerke naar de computer spelletjes).

De meesten van ons vonden nog uit dat de toetjes nog abnormaal groter zijn dan de porties eten die hier geserveerd worden.  

Maar wel alles even smakelijk.

De jongens kennen Bayview feilloos. Zonder problemen of gehuil klimmen ze ‘s morgens hun campeerbedje uit, lopen de gang door, gaan de huiskamer door, door de hal en onze kamer in, waar ze gezellig even in bed klimmen. Of ze blijven even in de huiskamer hangen, waar ze Ellen tegenkomen en een heel gesprek voeren over de foto’s die er hangen en wie weet nog wat meer (de verhalen zijn nog niet altijd duidelijk). Ellen heeft ze zelfs op een ochtend in haar zorg kunnen opnemen en heeft schone luiers verzorgd en een ontbijtje terwijl Branko en ik eens niet direct wakker moesten zijn om voor ze te zorgen. Erg goed was dit!
(helaas is dit in en uit het campeerbedje klimmen vrijdag avond bijna 2 uur lang uitgeprobeerd. Allemaal nadat wij bepaald hadden dat het bedtijd was. Zaterdag avond was het weer even feest, maar niet zo lang. De jongens waren wel wat vermoeider nu. Zondagavond wonnen wij! We zijn zo lang bij Bert en Tineke gebleven dat ze op de terugweg in de auto in slaap vielen. Bij Bayview aangekomen hebben we ze zo hun bedjes ingeschoven en tot de volgende ochtend niet meer gehoord.) 

De zondagochtend begon voor ons B&B gasten goed. Zondag is Pancake-Day by Bayview. Helaas bleek al snel dat het koudje mij nog niet verlaten had en alle drukte en indrukken te veel waren. Een heerlijke warme, rustige ochtend in bed volgde. Ik heb er geen spijt van.

Branko nam de jongens (na het oude vertrouwde bezoek aan de kippen) mee naar Wilsons Prom, met de rest van de B&B gasten en Ellen, onze nicht tevens gastvrouw dit weekend.

De beesten lieten  zich enigzins zien, er was tijd voor een wandeling, de lunch werd ongewild gedeeld  en toen is Branko naar huis gekomen om de jongens wat kunnen verleiden tot een slaapje (het is hem niet gelukt). De rest is nog op de Prom gebleven en hebben nog een strandwandeling gemaakt. 

Na het mislukte slaapje heeft Paul de jongens een tijdje bezig gehouden. Ze waren zeer onder de indruk en we gaan de volgende keer dat we in Bayview zijn Paul zeker weer vragen wat te zingen en spelen voor de jongens.

‘s  Avonds was iedereen bij Bert en Tineke. Tineke had voor de hele groep grote potten heerlijk eten gemaakt.  Allereerst kregen de kinderen hun bordje aan tafel. Waarna ze verder konden met een dvd’tje kijken. Dit gaf de ouderen en ouders de kans en tijd om hun maaltijd te nuttigen. Een prima regeling.

Dit weekend hebben Warrun en Max iets nieuws ontdekt. Cornflakes voor ontbijt (eventueel met rijst-bubbels). Nu 3 weken later eten ze het nog ieder ochtend vol overgave. Met name Warrun die zit zo flink door te happen, je ziet of hoort hem niet. Als het bijna op is schraapt hij bijna de bodem uit zijn  bakje om vervolgens het restje melk uit het bakje te drinken en de randen nog eens af te likken. Waarna hij zich tevreden naar je toe draait en nog een bakje vraagt. Dit 2e bakje eet hij voor 1/3 op, maar om 10 uur neemt hij weer plaats in zijn stoel en wordt de rest verorberd.

 Maandagochtend was het voor ons tijd om het strand op te zoeken. Hans en Gerke waren al vroeg op stap gegaan en maakten dat dit strand niet een grote eenzame vlakte was toen wij daar aankwamen met Derek, Mandy en kinderen achter ons aan (of eigenlijk voor ons uit, voor een ons onbekende reden had Derek gezegd ‘wij rijden achter jullie aan’. Dat vonden wij best, maar wij weten niet echt de weg. Dus toen wij echt zeker wisten dat we niet meer goed gingen zijn we gestopt en hebben we gevraagd of Derek wel de weg wist en hij voorop wilde gaan). Gerke had een vlieger van Gerda en Sjoerd gekregen. Katie en Abby hadden via Bert en Tineke een vliegertje ontvangen en Branko had een iets geavanceerdere vlieger van Ellen geleend. Alle kinderen hebben leuk gevliegerd en Branko heeft lange tijd geprobeerd er iets van te maken, maar de twee touwen wonnen van hem en hij heeft niet gevliegerd. De middag is in Bayvieuw doorgebracht.

Dinsdag wa s het alweer tijd om te vertrekken. Via Phillip Island zijn we terug gereden naar huis. Na het voeren van de Pelicanen, de Nobbies bezocht. De zeehonden zijn vanaf hier nauwelijks of niet te zien maar de uitzichten over zee en de ruwe kustlijn maken dat je die zeehonden helemaal vergeet. Het informatiecentrum met restaurant en speelkamer waren een goed rust en lunchpunt.

Hierna splitsten we weer van de groep. De jongens waren duidelijk te moe om ook maar enigzins redelijk te zijn, en ik voelde mij ook niet opper best. De auto gaf ook aan dat hij voor donker thuis wilde zijn door 1 koplamp uit te schakelen. Nog geen 10 minuten onderweg was duidelijk aan Warrun te zien dat we een juiste beslissing hadden genomen. Hij heeft bijna de hele weg geslapen.

Dit artikel werd aangemaakt op Tuesday 14 August 2007 om 21:56 en werd geplaatst in Ditjes en Datjes, Max & Warrun, Nanette, Vakantie. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.