Branette's Dagboek

Maandag 30 juli tot zondag 5 juli
Deze maandag werd prettig onderbroken voor een lunch met de famlie in hun appartement. Gerda en Sjoerd zijn ‘s middags meegelopen om de kinderen op te halen en hebben nog even geholpen met spelen en entertainen. Branko kwam zo’n beetje binnen toen Nanette het huis alweer verliet, ze had een afscheids etentje voor Helen met de moeders van de parentgroup.
Een maandag in de winter op een zomerse, waterkant locatie is wat kil en stil bleek al snel. We waren het eerste uur de enigen in het hele restaurant (en we gingen ook als laatste weg om 10 uur). Gerda en Sjoerd hebben Branko geholpen bij het badderen en pasta eten, het was een heel festijn heb ik gehoord.

Op dinsdag vergezelden Max en Warrun hun moeder naar het indoor playcentre. Vrij veel van de moeders en kinderen van de parentgroup waren er en er werd weer volop gespeeld. om half 11 was er ook nog een mevrouw die een half uurtje liedjes zong en rond hupste en danste met de kinderen. Warrun en Max, die natuurlijk al maanden lang op donderdag zoiets mee maken wisten precies wat ze moesten doen: Stevig op schoot bij je moeder klimmen en NIET bewegen (oke, een beetje meewiegen dan met de muziek, maar niet te veel!)

 Woensdag 1 augustus, tussen half 8 en half 9 zouden de verhuizers bij Helen alles komen inpakken dat niet in het gemeubileerde appartement hoort en wel mee moet naar Engeland. Ik was er om 8 uur om John op te halen. Hij had toen genoeg meegekregen van het hele inpak idee en Helen was zeer dankbaar dat ik er was en hem meenam. 
Met John, Max en Warrun, Branko, Gerda, Sjoerd, en Doesjka met Hans, Julia en Gerke zijn we in de tram naar het centrum en naar het aquarium gegaan. Iedereen heeft zich voortreffelijk gedragen. Wij zijn terug naar huis gegaan om de kinderen een middagslaapje te gunnen. John was de enige die dit waardeerde en heeft heerlijk een  uurtje gedut. Onze bezoekers zijn langer in het aquarium gebleven en hebben hierna nog een deel van het centrum bezocht.
‘s Middags kwam Helen John halen en Michele kwam ook nog even langs om Helen en John nog een keertje te  zien. Wij moeders konden rustig aan tafel een kopje thee of twee drinken terwijl de kinderen speelden en heen en weer renden.
(zie op de foto’s de jassen en de blouses die Gerda voor de jongens gemaakt heeft)

Donderdag en weer tijd voor Mainly Music. Gerda en Sjoerd gingen mee en de jongens vonden dat duidelijk leuk. Er werd veel meer meegedaan dan anders en flink gelachen en bewogen.
De middag hadden we Doesjka, Hans, Gerke en Julia op de thee. Wederom een geslaagd bezoek. Julia heeft heerlijk geslapen. De kinderen heerlijk gespeeld en wij volwassenen heerlijk gekletst.

Vrijdag 3 augustus was Branko lekker vroeg thuis, hij had donderdag een ‘hei-sessie’ met zijn werk gehad (zo noemde wij dat waar ik vroeger werkte, ookal speelden deze dagen zich voornamelijk in kustgebied af), en door de lange dag op donderdag had iedereen een korte vrijdag verdiend. Branko lag net in bed wat bij te slapen. Hij heeft zijn gehele ziek-zwak en misselijk periode zich voortslepend doorgebracht omdat er net altijd iemand anders net iets zieker was of iets met haken of knutselen aan het doen was. Branko kon wel een extra uurtje slaap gebruiken en probeerde er het beste van te maken. Helaas moest ik hem om vier uur melden dat ik naar Helen ging omdat die wat morele steun nodig had en het ook wel handig was als John wat afleiding had zodat hij niet steeds 2 stukken uit de koffer haalde als Helen er 1 ding in deed.
Branko is uiteindelijk met zijn ouders en Gerke de jongens op gaan halen bij de opvang. Ik heb met Helen een kopje thee gedronken, met John wat boekjes gelezen en Helen weer verteld dat het echt niet zo erg was dat ze misschien wel 80 kilo aan koffers bij zich hadden (hoe goed zou mijn poker-face zijn geweest?). Toen Martin thuis kwam was het voor mij tijd om te gaan. De tweede lading dozen met spullen die niet mee naar Engeland gingen en ook niet in het appartement hoorden had ik al met John in mijn auto gezet en ik ben naar huis gereden. Voor John had ik namens Warrun en Max twee boekjes gekocht over de thomastreintjes ‘Henry’ en ‘Spencer’, Warrun en Max hebben deze treinen en John wist dat altijd tegen Helen te vertellen.

‘ s Avonds om een uur of negen zag ik Helen, Martin en John nog even, op hun weg naar de luchthaven kwamen ze de allerlaatste dingen afgeven (pak melk, onze tv die ze geleend hadden, ed.) en gaven ze het cadeautje van John voor Max en Warrun, voor elk een Toby, uit de Thomas de trein serie. De eerste paar bezoeken bij John was het altijd flink herrie omdat er uitvoerig uitgevochten moest worden wie met Toby mocht spelen. De maanden erna verstopten wij moeders hem uit gemak, en nog later (toen de kinderen leerden klimmen en alle ‘verstop’ hoekjes kenden, waren ze uitgevochten en wisten ze gewoon dat hij van John was en werd hij ook aan John gegeven als hij hem per ongeluk niet vast had.

Zaterdag 4 augustus.
Branko heeft er weken op gewacht, en de jongens ook: Zwemmen, eindelijk gingen we weer eens. Iedereen ging mee, dit zorgde voor genoeg mensen in het water voor vermaak en een heel goed excuus voor mij om niet te water te gaan. Het kwam ook goed uit, ik kreeg luier-dienst. Na 1,5 uur zwemmen had Warrun 2 keer gemeld dat hij zijn luier wilde vullen en Max waarschijnlijk wel 5 keer. Na het zwemmen bofte Branko alweer, we gingen lunchen bij Highpoint. I k kon snel nog even een cadeautje halen voor die middag want ik had alweer een sociale verplichting. Na de lunch heb ik Warrun, Max en Branko thuis afgezet voor een dutje en wat verder ze nog wilden doen (Sjoerd en Gerke zijn langsgeweest) en ik ging naar de baby-shower van Lauren. Dit keer niet met de moeders van parentgroup maar met allemaal vrienden en wat familieleden van Lauren. Sommige kende ik al van haar verjaardag. Ik was weer net op tijd thuis voor het eten.

Zondag 5 augustus, vandaag hebben we  het museum Science Works bezocht en ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat het een zeer geslaagde dag was. Als je rond keek was het duidelijk dat iedereen in zijn nopjes was, er was voor iedereen dan ook wel iets te vinden wat ze leuk vonden. Warrun en Max draaide hun gewoonlijke programma af maar ipv naar huis gaan om 12 uur gingen ze nu met opa en oma spelen terwijl Branko en ik met Doesjka, Hans en Gerke een speciale 30 minuten ‘lightning-show’ bezochten. Hierna de nieuwe expositie over muziek bezocht en nog geluched. Op de terugweg zijn we nog even langs de doe-het-zelver gereden voor wat onderdelen voor alle klusjes in huis die op ons wachten. 
Onze bezoekers hebben het zelfs nog langer uitgehouden in het museum en zijn na ons vertrokken.  

(foto van Nanette bij de speeltuin in het museum met haar nieuwe vest)

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 6 August 2007 om 21:08 en werd geplaatst in Max & Warrun, Nanette. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.