Branette's Dagboek

Da’s wel zo’n beetje de verklaring voor de lange achterstand. Ik ga proberen in te vullen wat de laatste drie weken gebeurd is.

Maandag 16 juli tot zondag 22 juli:
De maandagen en de vrijdag waren redelijk gewoon, opvang, boodschappen, schoonmaken. Dinsdag was Parentgroup, als ik het me goed herinner was het deze dinsdag nog zo druk ivm de schoolvakanties dat ik geen parkeerplek vlakbij het indoor playcentre kon vinden waar ik langer dan een uur kon staan en dat niet zo ver was dat de enorme en zeer plaatselijke regenbui ons kletsnat zou maken. Na 3 rondjes even bij Branko langsgereden om ‘hoi’ te zeggen en toen maar weer naar huis. De kinderen zijn de auto niet uit geweest.
‘s Middags konden ze gelukkig lekker thuis spelen.

Woensdag de 18e hadden we met Michele en Helen en de kinderen bij Science Works museum afgesproken ook Melissa kwam, zij woont aan het eind van de straat, nog even. Zij vertrekt met man en kinderen 1 augustus naar Oman waar haar man voor een jaar aan een project gaat werken (ja, ja, een jaar, ik ken dat, die jaren in project-werk voor dat je het weet zijn het er 3 of 5). We  hadden het erg gezellig en leuk.

Zaterdag de 21e is Branko met de jongens naar buiten geweest. Nanette was in de middag even boodschappen doen en als de wiedeweerga een cadeautje kopen voor Anna, die viert deze zaterdagavond haar verjaardag en de eerdere dagen zijn we er niet aan toe gekomen om iets te kopen.
Martin zou op de jongens komen passen als wij naar de verjaardag van Anna gingen. Die middag belde hij op over het hoe, wat, hoelaat enz. en liet vallen dat Helen ziek in bed lag, maar dat ze prima ‘s avonds op haar eigen kind kon passen, zeker omdat wij ook pas na bedtijd van de kinderen een oppas nodig hadden. Helen kennende was ze echt heel ziek om midden op de dag, in het weekend in bed te gaan liggen. Wij zelf voelden ons ook al niet 100% en de kinderen waren duidelijk ook niet op hun best. Vooral een hoestje is erg hartnekkig en zorgt voor onderbrekingen in de nachtrust. Uiteindelijk hebben we besloten dat ik, Nanette thuis bleef en Branko naar het feestje ging. Tot mijn grote verbazing (en eigenlijk ook wel de zijne) Heeft hij het tot na middernacht volgehouden en had hij het enorm naar zijn zin.

Maandag 23 juli tot zondag 29 juli
De kinderen waren in opvang, ik had de ochtend met Martin en John doorgebracht in Highpoint. Het was de bedoeling dat ik met Helen zou gaan, maar die was nog steeds zeer zwak, ziek en hoesterig en had gevraagd of ik het erg vond om Martin wat gezelschap te houden en tegelijkertijd die leuke winkel te wijzen waar ik die nieuwe fleece tuitjes voor de jongens had gekocht. Na het winkelen, de koffie en wat tijd in het park bij het speelrek zijn we ieder naar huis gegaan. Ik had net een kopje thee gedronken en besloten dat het het beste voor mij was om naar bed te gaan en zo een grote griep te voorkomen toen de kinderopvang belde, Warrun zag er heel ziekjes en zielig uit na zijn slaapje en zijn temperatuur was ook wat anders dan normaal 36.3. Snel ben ik hem gaan halen, maar nog sneller heb ik Martin gebeld. Ik wist dat hij die middag ook weer het huis uitwilde om Helen zo veel mogelijk rust te geven en ik had bedacht dat ik ook gelijk Max mee zou nemen naar huis zodat ik niet dat over een paar uur nog een keer zou moeten doen als ik een doodzieke Warrun lekker in bed aan het slapen zou hebben. Als Martin langs zou komen dan zou hij met Max en John kunnen spelen en zou ik voor Warrun kunnen zorgen. Prima! (vond Martin ook). Terug thuis en met de appelmuffin van de opvang in een papiertje mee (ze wilden anders niet mee naar huis) kwam Martin ook net aan. De jongens vonden het geweldig en erg gezellig. Er was niets meer te merken van enige ziekte of ongemak (bij de jongens dan) en voor zielig doen en slapen was ook geen tijd meer. 
Op de terugweg van de opvang was Warrun nog wel duidelijk ziekig en dus zielig, ook viel zijn muffien steeds uit het papiertje en dat papiertje moest er natuurlijk om blijven tot de laatse hap, want Toni de favoriete opvang juf had hem er zelf zo ingedaan, dus dat hoorde zo en dat moest zo.
Martin stelde voor om met Max en John naa r het park te gaan. De eerste die opsprong en klaar stond was Warrun. Zo hebben we een gezellige middag in het park doorgebracht.

dinsdag 24 juli, Nanette is geveild door de griep, of wat het ook is en heeft het grootste deel van de dag in bed doorgebracht. Branko heeft zichzelf op de been weten te houden en heeft de kinderen vermaakt, als ze dat zelf al niet deden.

Woensdag 25 juli, Branko mocht het in de ochtend even rustig aan doen, maar niet te lang want er was een afspraak om 11.30 bij de mevrouw die onze belasting voor ons regelt en om 14.00 uur moest Nanette in het centrum zijn om met Helen een ‘cursus haken voor beginners’  te volgen. Terwijl Nanette de gegevens voor de belasting doorspeelde, brachten de jongens en Branko de tijd door buiten, kijkend naar treinen en wachtend op meer treinen.
Die middag hebben Helen en Nanette veel geleerd maar nog veel veel meer plezier gehad. Branko trof laat op de middag Martin en hebben weer tijd in ons park doorgebracht. Aan het eind van de cursus heb ik Helen meegenomen met de trein en zagen we onze mannen in het fisch en chips paleis bij de treinhalte. De jongens smulden weer van de rijst. Warrun at ook wat van de gegrilde vis. Het was laat toen we terugliepen. Het was een leuke dag geweest.

Donderdag 26 juli moesten we alweer vroeg op. Vandaag gaan we Opa, Oma, Doesjka, Hans, Gerke en Julia van het vliegveld halen. Als we mensen gaan halen vertrekken we meestal zo rond het tijdstip dat het vliegtuig land, zo staan we niet een half uur tot drie kwartier te wachten, maar zijn we nog aan het reizen als de mensen die aankomen door de douane en alle controles gaan. Dit keer waren we net iets later en na bijna 2 uur wachten waren we eigenlijk wel bang dat we ze dit keer toch gemist hadden. Uiteindelijk kreeg Branko het brilliante idee (wij vonden het briljant in ieder geval) om bij de autoverhuur waar ze een auto hadden gehuurd te vragen of ze hun atuo al op hadden gehaald. Bij het eerste bedrijf stonden ze niet in het systeeem, ‘Misschien hier naast bij het andere bedrijf’ hulpvaardig waren ze zeker. En ja hoor. Bij het 2e bedrijf hadden ze al een uur geleden hun auto op moeten halen, maar ze waren nog n iet geweest. We waren verbaasd dat ze deze informatie gaven, maar tegelijkertijd ook zeer dankbaar. Terug in de aankomst hal liepen we de familie gelijk tegen het lijf. Bij de eerdere onderdelen van de reis had het visum van Julia voor wat problemen gezorgd, nu waren het de missende koffers van Gerda en Sjoerd die de meeste tijd in beslag hadden genomen.  Maar uiteindelijk was iedereen er. Bij de auto’s nog wat heen en weer geschuif met babyzitjes-kinderzitjes en kleuterzitjes, maar ook dat kwam allemaal goed.
Bij het appartement was alles snel en goed geregeld (het wordt dagelijks voor de gasten schoongemaakt). Branko is nog met de jongens was rond blijven hangen terwijl Nanette nog even een slaapje deed.

Vrijdag 27 juli, heeft Nanette de andere grote supermarkt bij de winkelstraat laten zien. ‘s Avonds na het ophalen van de kinderen hebben we met alle families bijelkaar in het huurappartement gegeten, met 2 autotjes en een bank voelden de jongens zich al snel weer thuis.
Gerke heeft wat lego van Branko gekregen om te spelen en onze jongens zijn er ook heel tevreden mee; Er zitten wielen aan en af en toe valt het helemaal uit elkaar zodat je weer even naar je papa kan voor wat aandacht en dan wordt het weer gemaakt.  

Zaterdag 28 juli, hebben B ranko, Max en Warrun met de visite doorgebracht. Nanette had met Helen afgesproken om de ‘Quilt and crafts beurs’ te bezoeken, deze beurs had ook de haakcursus van eerder deze week georganiseerd. Branko heeft eerst Highpoint laten zien, zodat iedereen weet waar je alles kan kopen, wat je ook maar verzint. En natuurlijk de foodcourt met het principe, ga zitten waar je wilt en haal te eten wat je wilt. Na de resp. middagslaapjes zijn de gasten bij ons thuis op bezoek geweest en hebben ze Branko geholpen met het avond eten (chinees halen) en de kinderen in bed stoppen.
Ik had in de tussentijd een heel ander programma. Met de tram naar het centrum, hier door het winkelgebied naar het winkeltje waar ik een houten vogeltje voor Helen en Martin wilde kopen (als afscheidscadeautje). Op weg hiernaartoe eindelijk het lange vest gevonden En gekocht dat ik al maanden wil hebben (warm, lang en niet zwart of grijs gebreid met dikke kabels). Vervolgens op een terrasje wat gelunched en van een zonnetje genoten. Helen was veel later dan verwacht op de beurs. Alle bezigheden tot voor hun vertrek de 4e veroorzaken contstante vertragingen. Helemaal niet erg. Ik had de beurs al bezocht toen zij kwamen hierdoor wist ik precies wat ik leuk vond en hadden zij de kans ook nog rustig rond te kijken. Helaas had John niet veel zin in knutsel spul en Martin en John vertrokken al spoedig. Helen en ik hebben uitgebreid rondgekeken, een praatje over tassen  maken gevolgd, zelf een libelle van kraaltjes inelkaar geknutseld en het aanschaffen van frutselt jes en dingentjes tot een gezonde hoeveelheid beperkt gehouden. Om 8 uur nog even wat gegeten samen en toen ieder ons weegs met de tram.

Zondag 29 juli,  Naar de kleine treintjes! Gerda, Sjoerd en Gerke gingen mee. Hans, Doesjka en Julia gebruikten deze dag om goed bij te slapen en niet ziek te worden. Helen en Martin hadden ook net bedacht dat ze deze zondag zouden gaan dus die troffen we ook daar. We hebben het weer enorm naar onze zin gehad. En Gerke durfde wel op de pony’s (Warrun de vorige keer niet, en nu nog niet).

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 6 August 2007 om 13:31 en werd geplaatst in Max & Warrun, Nanette. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.