Archief voor 30 July 2007

Het is zover, mijn ouders, Doeskja, Hans, Gerke en Julia (ik kan die naam niet schrijven) zijn er. Vorige week donderdag zijn ze aangekomen. Nanette en ik waren redelijk ziek, maar besloten om met een paracetamol achter de kiezen toch maar even naar de luchthaven te gaan en daar de groep op te wachten. Na 2 uur gingen we toch maar even vragen bij het autoverhuurbedrijf of ze hun auto’s al hadden opgehaald en wij ze misschien gemist hadden. Bij het eerste bedrijf zeiden ze heel verbaasd dat ze de naam niet konden vinden en dat we het misschien bij een ander bedrijf moesten vragen, dus dat deden we dan maar. Bij Herz konden een vriendelijke dame de naam vinden en uitten ze hun verbazing over het laat zijn van deze familie. Toen we het kantoortje verlieten siste een collega iets tegen deze vriendelijke dame, vermoedelijk dat ze dat soort informatie helemaal niet zomaar aan iemand mag geven.

Wij weer terug naar de aankomsthal en daar stonden ze toen al vrolijk te wachten. Ze hadden een heel avontuur beleeft, vol van verdwenen visa, verloren koffers, en zwemmen in het warme Singapore.

We gingen verdeeld over de auto’s naar het apartement en Doesjka en ik gingen eerst nog eventjes haar Mobiele telefoon ophalen (dat was vlakbij het vliegveld). Ik was heel kunstig verkeerd gereden maar Doesjka wist me weer op het goede spoor te brengen.

Nadat iedereen bij het apartement was aangekomen ging Nanette lekker terug naar bed en heb ik de jongens onder bij hoede genomen. Warrun wilde thuis nog wel graag slapen, maar Max had de Lego ontdekt die ik voor Gerke had klaargezet en kon daardoor echt niet meer slapen. Hij heeft wel vreselijk leuk gespeeld. In de dagen hierna merkte ik dat het voor mij een stuk makkelijker is om een hele middag met Warrun en Max te spelen: ik bouw gewoon een autootje voor ze en zij spelen een uurtje leuk en komen dan met een paar handjes steentjes terug en vragen of ik het weer in elkaar kan zetten. Erg leuk :)

Vrijdag ben ik weer gaan werken en heb de auto voor een beurt weggebracht. Ze hebben helemaal niet gebeld over extra dingen die gedaan moesten worden en bij het ophalen bleek waarom: De dingen die aan de auto moeten gebeuren zijn te groot en duur om in 1 dag te doen dus dat hebben ze lekker laten zitten todat we de auto langer kunnen brengen…. snik. ‘s Avonds hebben we de jongens opgehaald en zijn we bij Opa en Oma langs gegaan en hebben daar gegeten. Gerke en de jongens hebben erg leuk gespeeld met de Lego, alhoewel Gerke soms een beetje wanhopig leek te worden over de souplesse waarmee Warrun en Max de bouwsels uit elkaar kregen.

Zaterdag was het tijd om even naar Highpoint te gaan voor wat boodschappen (lees:Speelgoed). Nanette was een dagje met Helen naar de arts and craft beurs dus ik mocht zelf met de jongens op stap. Opa had een mooie set pratende auto’s voor Max en Warrun uitgezocht, en Max en Warrun zelf hadden een Bob-de-bouwer-take-along voertuigje uitgezocht (ikzelf heb wat Disney leesboeken uitgezocht) waarmee ze na de kassa gelijk op de grond lagen te spelen. (ja: liggend op de grond in de winkel). Voordat het zover was was Max bij de Target nog wel plotseling spoorloos verdwenen. Warrun en Max gaan er wel vaker vandoor maar nooit heel ver, maar nu was Max echt niet te vinden. Tegen de tijd dat de paniek zich begon te laten voelen vroeg ik hulp aan een personeelslid en die zei:”Oh maar er zit een klein jongetje bij de eerste hulp”. En ja hoor, daar zat Max, heel bedremmeld midden in de kamer op een hele grote bureaustoel. De arme jongen was blij om weer met me mee te gaan. Ik heb niet de moeite genomen om uit te zoeken hoe hij daar was gekomen, maar heb de mensen bedankt en ben met hem naar zijn nieuwe speelgoed gegaan.Bij thuiskomst was van slapen uiteraard geen sprake, er moest gespeeld worden met de nieuwe auto’s.

Tegen de avond was de familie weer langsgekomen om de knullen in bad de stoppen waarna besloten werd om afhaalchinees te gaan eten. Het was lekker knus rond onze kleine eettafel en de jongens lagen vrij laat in bed, waardoor ze al protesterend als een blok in slaap zijn gevallen.