Branette's Dagboek

De scholen hebben nog steeds vakantie, dit betekend dat er heel veel te doen is overal. Kinderopvang doet niet aan vakantie in deze periodes, de maandag en vrijdag waren ‘dus’ routine voor Warrun en Max.

Dinsdag 10 juli, Van de parentgroup was weer niet veel over. Allen Sue kon deze ochtend. Omdat het erg mistte besloten we niet naar de dierentuin te gaan maar naar Pahran market, iets meer overdekt en altijd goed voor de kinderen. 
Na een kopje warme chocomelk gingen we eerst op de draaimolen (hield Courtney eindelijk even op met zeuren). Warrun wilde wel, maar ik moest zijn handje vasthouden. Gevolg een iets wat duizelige mama. Max vond het wel een leuk spelletje en rende achter mij aan.  Halverwege wilde Max ook wel op de molen en heeft nog wat rondje meegedraaid.

Natuurlijk konden we de boerderijdieren niet links laten liggen en ik was weer helemaal vertederd. Warrun met cavia op schoot, Max ernaast die denkt dat het beestje wel gaat eten als je de wortel maar goed in zijn mond probeert te proppen. Het werk ‘s avonds bij hemzelf ook niet, maar dat snapt hij dan weer niet.

 Woensdag 11 juli,  We hebben een rustige ochtend gehouden. Nadat we allemaal aangekleed waren zijn we naar de straat langs het park gelopen (de jongens afgewisseld op de loopauto’s en fietsen)  in de (nieuwe) koffiehoek van de snoepwinkel een kopje koffie gedronken, de krant doorgenomen en vooral gezellig gekletst. De jongens vermaakten zich met een halve donut, hun autotjes en het raamkozijn. De wandeling naar huis was weer net zo plezierig.

Helen wilde graag nog een keer naar de kleine treintjes voordat ze 4 augustus terug naar hun huis in Engeland gaan. Omdat het vakantie is konden we ook deze middag. We hebben weer volop pret gehad. Warrun heeft een hele tijd bij de pony’s gestaan en aan iedereen verteld dat hij er op eentje wilde. UIteindelijk heeft hij er ook op 1 gezeten. Maar de helm op voor een ritje was te veel van het goede. Een volgende keer misschien…
De middag werd afgesloten met een bezoekje aan Mc Donalds.  Nog even tijd voor ons om wat bij te praten en de kinderen kunnen er heerlijk spelen in de klimtoren.

Donderdag 12 juli, Na alle drukte van gisteren hadden we geen haast deze morgen. ‘s MIddags ontmoette we Helen en John in het aquarium. Hier was het aardig druk maar niet te. Wij zijn enorm verwend dat we zo veel op doordeweekse dagen kunnen doen met de kinderen. Weer heeft iedereen het enorm naar zijn zin gehad. Branko ging op het zelfde tijdstip van zijn werk weg als wij de parkeergarege verlieten. Thuis vonden we Branko die al gedouched had en het eten eten stond te bestuderen wat we die avond zouden eten. Het is erg druk op de weg rond een uur of half 6 zullen we maar zeggen.

Vrijdag 13 juli, De kinderen gingen wel eens waar naar opvang, maar er was toch nog een verrassing voor ze. Om 3 uur kwam ik ze al ophalen. Het duurde even voordat ik ze ook in de auto had. Ze zaten net van hun middagsnack te genieten en moesten alles opeten en nog 2x bijscheppen voordat ze mee konden.  In de auto gingen we naar de Open dag van Branko’s werk. De afgelopen maanden is daar flink verbouwd en nu is het allemaal klaar. Wij kregen alles te zien en hier en daar was er wat extra’s (2 racebanen, een springkussen, een treinbaan, raceauto van de universiteit, pony’s om een ritje op te maken, een rondleiding door het bedrijf en natuurlijk een barbeque). We hadden Warrun goed voorbereid op de pony’s toch durfde hij er niet op. Ach er komt wel weer een volgende keer….
Binnen heb ik (Nanette de rondleiding gevolgd en heeft Branko de tijd met de jongens doorgebracht.) Tijdens de rondleiding liep ook de ingehuurde clown mee. Hij was niet grappig, hij was niet leuk, hij was eigenlijk een beetje depri geloof ik. Als hij een kind zag zei hij ” Wil jij een ballon?” met een stem die je ook aan een beer die net uit winterslaap wordt gewekt mee zou geven. “Welke kleur?” Was zijn volgende act. Nadat de kleur was gezegd, groef hij met zijn grote hand in zijn vrolijk gekleurde ietswat aan een wasbeurt toe zijnde tas en haalde 80% zwarte en wat gele balonnen te voor schijn. “Die kleur heb ik niet” moest hij dan zeggen, want wel kind kiest nu zwart of geel.  Uiteindelijk pakte hij een andere, Blies met 18 grote blazen het balonnetje op en knutselde er een hondje of giraf van. (ongeacht het beest dat het kind vroeg). Halverwege was het hij gedoe wat zat denk ik en maakt hij zwaarden. Dit viel erg goed bij de 5 12-jarige die vervolgens al schermend door de ruimtes vlogen. Zoals op de foto’s te zien is vermaakten mijn mannen zich prima.
Na de bbq en de chocolade taart (voor mij en opgegeten door de kinderen) en de worteltjestaart voor de kinderen (en opgegeten door mij) vertrokken we naar huis, met collega Jose in de auto die we even thuis brachten. De jongens vonden het prachtig en al 20 min. thuis waren ze nog aan het vertellen van Jose en dat hij nu thuis was en vast in bed lag onder zijn deken te snurken (met snurkgeluiden wordt dit duidelijk gemaakt).

Dit artikel werd aangemaakt op Saturday 14 July 2007 om 12:39 en werd geplaatst in Branko, Max & Warrun. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie plaatsen, of een trackback doen van je eigen site.