Maanden geleden was Helen jarig. Ze vierde dit half in Nieuw-Zeeland half in een roes van slaap, met een soort jet-lag, en 3 stevige verkoudheden. 
Toen het denken de volgende dag weer wat beter ging is haar beloofd dat het hele feestje overgedaan zou worden.
Andere plek, andere tijd MET ons erbij.
Om 10 uur verzamelden we bij het parkje in Eltham waar de diamond 
valley miniature railway is. Deze opent om 11 uur, vermeldde het bord (ik weet nog steeds zeker dat de website 10 uur zegt en zo lang ik het niet controlleer is het ook zo). We moesten ons nog bijna haasten om dit uur te overbruggen. Oude auto’s kijken die daar bijelkaar kwamen, klimmen, de meegebrachte lunch half verorberen en door het hek kijken naar de treintjes die klaar gemaakt werden.
De foto’s zijn van het eerste tochtje op de trein, de snackbreak tussendoor, het 2e tochtje op de trein en het derde tochtje (omdat John na de 2e tocht huilend uit het treintje gesleurd moest). 
Bij de laatste rit is Nanette niet meegereden maar heeft zo veel mogelijk foto’s gemaakt.
Tegenover het park is een chinees, en voor iedereen die e
ens wat anders mee wil maken. Of voor iedereen die nieuwsgierig is naar de 55-jarige eigenaresse, die wel ADHD moet hebben, vol van haar ‘family-cooking’ is, en het leven,
ze wijst op het gebrek aan vetresten op de lege borden (ja, leeg want iedereen vind alles zo lekker dat alles altijd op gaat) en zeer tegen het bestellen van een 2e portie kroepoek is omdat het niet gezond is, kunnen wij deze plek aanraden. Naast smakelijk is het ook vermakelijk.
Terug in de auto was Warrun al snel weggedoezeld. Max viel om midden in een zin. Het heeft nog dagen geduurd voor ze dit weekend verwerkt hadden.
Artikelen (RSS)