Toen de kinderen vandaag in bed lagen voor hun middagdutje maakte Nanette de opmerking dat ik een beetje een druk programma had afgewerkt met de jongens. Ik realiseerde me dat niet zo, maar ze had wel gelijk, ik heb dan ook haast geen tijd gehad om foto’s te maken. Maar ik loop op de zaken vooruit.
Nanette heeft een plan gemaakt voor dit weekend: zij mocht vandaag uitslapen en in ruil mag ik morgenochtend in de auto slapen op weg naar de treintjes, maar ik loop alweer op de zaken vooruit. Vandaag stond ik samen met Max op en toen we lekker zaten te ontbijten riep Warrun dat hij ook wel wat lustte, dus hebben we er een trio van gemaakt. Toen het ontbijt op was zijn we vertrokken, per tram, naar het CBD (Central Business District = centrum). Dat is alvast uitje 1.
Daar aangekomen zijn we een richting het Melbourne Aquarium gelopen, maar op het laatste moment besloot ik dat het leuk zou zijn om even boven in de Rialto Towers te gaan kijken (de een-na hoogste toren met observatiedek in Melbourne) omdat het een beetje mistig was. Dat was uitje 2. Onderweg naar boven moesten we 3 roltrappen trotseren, en beide jongentjes werden per trap enthousiaster en moediger (hetgeen later weer bleek in het aquarium, maar ik loop weer op de zaken vooruit). De roltrappen waren uitje 3. Boven aangekomen keken de jongens heel enthousiast naar een paar passerende treinen en riepen daarna in koor:”Shoes uit!”. En ach ja, er ligt tapijt dus watvoor kwaad kan het… Nou… zonder schoenen rent het lekkerder, en bij de Rialto Tower kan je zo lekker rondrennen… 
Ik had wel van tevoren gezegd dat als ze er genoeg van hadden en ze gingen rennen, ze 2 rondjes mochten rennen en we dan naar het aquarium zouden gaan. Dus na 1 rondje zijn ze verder alleen nog maar heen en weer gaan rennen… stelletje wijsneuzen. Ze hebben vooral pret gehad op de banken en de vloer van het rustige observatiedek, met worstelen, rollen en rennen.
Met wat moeite (en een kleine lading poep later) heb ik ze ervan weten te overtuigen dat we echt even naar het Aquarium zouden gaan (toch het hoofddoel van de expeditie, dacht ik) en dat zou uitje 4 worden. Bij het aquarium ging Max me enthousiast zijn favoriete dingen laten zien tot ik hem er op wees dat er een mens in een van die tanks stond bij de cuttlefish. Hij remde hard en ging gehypnotiseerd staan kijken. Normaal doen die beesten niets, maar als iemand bij ze gaat staan rondstampen is het blijkbaar een ander paar mouwen. Hierna was hij zo van slag dat hij zelfs niet meer bij Nemo ging kijken maar bij de zeedraken en de informatie computer.
Toen we een verdieping hoger waren aangekomen ontdekte ze een roltrap waar ze niet weg te sleuren waren, dus gaf ik ze maar een autotje en liet zien dat als je die er tegen aan houdt, de wielen gaan draaien = succes. We hebben later nog wel iets van het aquarium gezien maar dat was lang niet zo mooi als die roltrap.
Na veel moeite, toen de vermoeidheid begon toe te slaan, kon ik Warrun en Max verleiden met me mee te gaan naar huis met het vooruitzich van een stukje peer. De trams kwamen zo snel opdagen dat ik de peer maar in de tram heb geserveerd.
Vlak voordat we thuis waren werden de jongens enthousiast besprongen door een prachtige jonge hond, waarna ze vol verhalen Nanette begroetten. Ik geloof dat ze haar een nauwkeurig verslag in 3 seconden hebben gegeven van de ochtend, maar dan moest je het verhaal al wel kennen 
Artikelen (RSS)