Zondag 6 mei, nog geen moederdag, 
maar een goed generale 
repetitie als je het mij vraagt. Branko heeft de ochtend met Warrun en Max in de dierentuin doorgebracht. De kinderen kwamen thuis vol verhalen over phu-phu (olifant), Pauw en Pa-Pa-Gaai.
Warrun en Max hadden vandaag hun nieuwe schoenen aan. Bob de Bouwergympen met lichtjes in de zool als je loopt. (De enige reden dat ik ze kocht was de uitverkoop. Echt waar.)
Max met groene jas showt de schoen ook even voor de foto.
Bij thuiskomst vonden de mannen een vrolijk versierde tuin. Vrijdag had ik aarde en graszaad verspreid over de kale kuilen in de achtertuin.
Zaterdagochtend zat een zeer uitgebreide mussen- familie feest te vieren op het stukje. Een paal met wat folie heeft niet geholpen dus nu is er een draadwerk met folie. Helaas 2 dagen 
later hadden de mussen alles goed bestudeerd vanaf de schutting en besloten dat het niet gevaarlijk was. Het enige dat ze nu nog angst aanjaagd is een windvlaag of iemand die langs het raam loopt of er op klopt. Als ik met de auto wegrijdt zie je ze nog net van de schutting de tuin in vliegen.
De dag werd afgesloten door een bezoek van Mark die ‘dag’ kwam zeggen. Woensdag vliegt hij en is Australie niet meer waar hij woont. (foto Mark en Max)
Maandag 7 mei.
De kinderen in opvang. Nanette heeft geprobeerd cadeautjes voor Branko te kopen en kwam daarbij Melissa en baby Anika tegen. Dat was wel even leuk. Warrun en Max kwamen weer heel vrolijk bij de opvang vandaan. De rest van de week bleven ze vragen of het weer een dag was dat ze gingen.
Dinsdag 8 mei, Wel gepland
In de ochtend parentgroup. Bij Lauren thuis. De weersvoorspelling maandagavond was nog dat het een koude natte ochtend zou zijn, het bleek niet zo te zijn. Boven verwachting ging het erg goed alle kinderen in 1 huiskamer al het speelgoed van Oscar delend. Wij zijn op tijd vertrokken, zodat het middagslaapje niet in de auto gehouden zou worden. Om 3 uur waren Warrun en Max net op tijd klaar om met mij mee naar het park te gaan. Daar hadden we met Melissa en kinderen en Michele en kinderen afgesproken om Venessa te zien. Venessa heeft mij toen we hier net woonden voorgesteld uit Melissa en Michele uit haar parentgroup. Hierna is Venessa voor 2 jaar naar Japan vertrokken, daar zit ze nu maar was even in Melbourne voor wat familie bezoek. Leuk om elkaar even te spreken. Warrun en Max hadden er niet heel veel zin in en kozen ervoor om lekker in de fietskar te zitten en nog wat meer te eten.
Venessa ging naar het stadskantoor om haar dochter in te schrijven voor ’3-year old Kinder’ (wat gevolgd wordt door ’4-year old Kinder’ waarna school begint voor de 5 jarigen). Uit eindelijk ging de hele optocht moeders met kinderen naar het kantoor en hebben we allemaal nu de informatie thuis liggen. Ik heb er nog niet naar gekeken. Mijn kinderen zijn dan ook een half jaar jonger dan alle anderen in dit groepje.
Woensdag 9 mei, Dierentuin
Helen heeft haar gym-afspraken van woensdag naar vrijdagen verplaatst zodat onze vrijdagafspraken die niet meer door gaan vanwege de opvang op vrijdag nu op woensdag plaats kunnen vinden. Om de 14-dagen zag ik Michele al op woensdagen en nu spreken we met z’n drieen af. Dat vond niemand een probleem. Vandaag was de eerste keer. I
n de dierentuin troffen we elkaar en we hebben een fanastische ochtend gehad. De kinderen gingen goed met elkaar om. Michele en Helen kunnen het ook goed met elkaar vinden. En we brachten de juiste afwisseling, afleiding en aanmoediging om er een leuke dag van te maken.
Helaas overviel een enorm griep gevoel mij in de middag en was is blij dat Branko thuis kwam.
Donderdag 10 mei, Griep en pret
Nanette heeft met zere klieren, spierpijn, een hoofd vol donderwolken en noem maar op wat voor ellende je kan verzinnen, in bed gelegen.
Branko heeft een ‘zorgdag’ 
genomen en de zorg voor de 
kinderen op zich genomen. Eerst Mainly Music, daarna met Michele bij de winkels bij Gloria Jeans afgesproken. ‘s Middag zijn ze thuis gebleven en hoorde ik ze door het huis gieren van de lach.
Max en Warrun met Branko’s mini autotje.
Ik realiseerde me ineens dat ze in het verleden wel eens ‘Wiggles Alphabet Cookies’ hebben gehad, en daar zitten ze altijd zorgvuldig naar te kijken voordat ze ze opknagen. Blijkbaar maakt een eetbare letter meer indruk dan een geschreven letter, want letter zijn nu:’KOEKIES!’
Artikelen (RSS)