Branette's Dagboek

Zondag 29 april 2007
De dag begon met regen maar deze trok weg, richting het oosten. En wij trokken ook richting het oosten. De ‘fietsvereniging’ van Branko’s werk had eindelijk iets georganiseerd.  Een fietstocht.  De keuze was 50, 30 of 10 km. Met aan het eind, om 12 uur een bbq.   We hadden de inschrijving laten verlopen (slecht weer  in de voorspelling, te lang voor de kinderen om in de fietskar te zitten, zeker zo vlak voor middagslaapjes tijd, etc. We hadden duizenden excuses).  Toch zijn we gegaan. Maar alleen naar de bbq. Ongeveer de helft van de aanwezigen had deze optie gekozen.
We hebben een erg leuke zondag gehad, mooie tocht erheen, de regen viel voor of achter  ons en heel soms tijdens het  rijden. Een leuke gezellige familie dag hebben we ervan gemaakt.

Maandag 30 april,
Maandag: opvang. Bij het ophalen nog een  tijdje buiten bij de auto met 1 van de begeleidsters gepraat, ze is net nieuw in de groep van W&M en vertelde dat W&M haar vriendjes zijn, ze mag tussen ze in zitten, ze vertellen verhalen en gniffelen wat af.

Dinsdag 1 mei,
Nanette, Warrun en Max hadden een redelijk gewone dag. Parentgroup in het park, slaapjes, wandelingetje. Noem maar op.

Woensdag 2 mei,
Helen is deze kant opgekomen en we hebben de ochtend in het park doorgebracht. John is voorover van zijn loopauto gevlogen en heeft een mooie schram over zijn hoofd lopen.

Donderdag 3 mei,
Het regent! Branko gaat niet met de fiets naar kantoor, toch wel, nee niet, wel, niet…. we kwamen er niet uit. Uiteindelijk om 10 voor 9 de knoop doorgehakt. Hij wilde wel fietsen maar als hij ging fietsen zou hij wel heel laat op kantoor aankomen. Warrun, Max en ik (Nanette) hebben hem weggebracht. Hierna waren we niet meer op tijd voor Mainly Music maar wel voor het kopje koffie met Michele, Jake en Amber. De tijd die we moesten wachten hebben we wat boodschapjes gedaan.
‘s Middags zijn we naar het aquarium gegaan, vrij laat waren we er, om een uur of 4. Ze zijn tot half 7 open geen probleem, helemaal geen probleem er was bijna NIEMAND het was bijna griezelig leeg. Max heeft een hele tijd bij de bak gestaan waar nemo’s en Dori’s inzitten. Warrun was wat ongeduldiger en ging ook de rest bekijken. Na het bezoek waren we zo dichtbij Branko’s kantoor, en het was ook weer begonnen met regenen, dat we hem maar op zijn gaan halen.

Vrijdag 4 mei,
De kinderen naar opvang gebracht en met Branko doorgereden naar de dokter. Daar was het lang wachten geblazen, een ambulance kwam voor eerdere client (wat is dat toch deze week?) en de dame in kwestie werd afgevoerd. Ze liet een dochter achter, die enigszinds van slag was, om het papierwerk af te ronden.  De dame riep de laatste woorden: ”Don’t worry! I’m fine… “en werd toen de ambulance in gedragen.
De dokter vond dat het wel weer tijd was dat Branko zijn ogen liet controleren. Vlakbij was de oogart. Branko ging er alleen heen zodat Nanette aan de opruim en schoonmaak taken kon beginnen. Als snel werd Nanette weer gebeld (ze was net met taak 1 bezig. Nootjes en dropjes kopen in de snoepwinkel en een kopje koffie halen (die is daar erg lekker)). Branko had druppeltjes gekregen en kon niet meer verantwoord de straat op. Ik heb hem opgepikt en samen hebben we gezellig even de groenteboer bezocht. Hierna heeft Branko zijn ‘down-time’ nuttig besteed en een slaapje gedaan. De middag was te kort om nog naar het kantoor te gaan en Branko heeft nog wat uurtjes thuis gewerkt.

De kinderopvang was weer fantastisch. Voor de tweede keer de mededeling dat ze lief leuk en schitterend zijn, zonder speen geslapen hebben en grapjes maken. Normaal wijst Warrun naar Max als iemand Max roept en Max wijst naar Warrun als iemand Warrun roept, gewoon om behulpzaam te zijn neem ik aan, en geen gezeur aan je hoofd te krijgen dat voor je broer bedoelt is zal ook wel meetellen. Vandaag had Max naar Warrun gewezen als ze Max riepen, en ze hadden er allemaal hartelijk om gegiecheld. Het tweelingen spel is begonnen.

Zaterdag 5 mei,
Vandaag pasten we op John terwijl Helen en Martin in de stad met film, lunch en winkelen hun ontmoeting, samenwonen en trouwdag vierden.
Toen ze in de ochtend aankwamen  lagen Warrun en Max net te slapen. Maar al snel hadden ze door dat John er was. Na even buiten spelen en lunch hebben we ze allemaal weer in bed gelegd. Warrun en Max vonden dat niet nodig, maar wij wisten dat ze het best konden gebruiken.
In de middag binnen gespeeld. De drieling kwam net uit bad toen Helen en Martin weer terugkwamen.

Dit artikel werd aangemaakt op Tuesday 8 May 2007 om 13:18 en werd geplaatst in Branko, Ditjes en Datjes, Max & Warrun, Nanette. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie plaatsen, of een trackback doen van je eigen site.