Toen Nanette zwanger was had ik regelmatig angstbeelden over de elementaire verzorging van kleine kinderen: “Hoe knip je die kleine nageltjes zonder er gelijk een heel vingerkootje af te hakken? Hoe poets je tanden van zo’n kind zonder een gat in de wang te beuken?”
Ik denk daar nog regelmatig met plezier aan terug. Ik weet nu dat je wel eens tandpasta in een oog smeert, en vingers zijn een stuk steviger dan je zou denken. Max en Warrun kijken met veel interesse als ik hun nageltjes knip, en zelfs toen ze nog wel tegenstribbelden was het niet zo’n drama.
Zorgen om niks dus 
Artikelen (RSS)