Branette's Dagboek

Max kwam thuis van de opvang met een mooie (persoonlijk geadresseerde enin een dichte enveloppe) brief in zijn tas:

Chest is clear, current no fever, pulse normal, ears and throat not currently infected. Sings are of a viral illness, nothing more serieus at this stage.
Look out for:
- high fevers, not setteling with panadol/nurofen
- Increased work of breathing
- looking generally very unwell
Currently no spedific treatment needed. Pleas seek review if something changes.

Dit met de hartelijke groeten van de arts die wekelijks een bezoek brengt aan het childcare centre en alle kinderen bekijkt waarvan de ouders hebben aangegeven dat ze dit zouden waarderen.

Wij hadden dit aangegeven omdat Max al 2 dagen met een krakende blafhoest inslaapt. We zijn erg blij met deze opvang, niet alleen door de zorg en liefde voor de kinderen, de ruimte en het nette gebouw, de extra’s die geregeld worden (zingen, dansen, de feestdagen van alle nationaliteiten), al het eten dat ze verzorgen en niet te vergeten de luiers. Ze verlenen ook diverse services, de dokter die wekelijks langskomt en waar je aanspraak op kan maken (gelukkig voor ons komt hij op maandagen en konden we er nu gebruik van maken), er komt maandelijks een kapper, er is een stomerij en een strijkservice. Alles wat een druk gezin nodig heeft.

Max vertelde volop over de Yam-Yam het spelen en het slapen (Yam-Yam = eten, ja hij had het weer geprobeerd, geen ontbijt (had hij thuis ook eigenlijk al gehad) nauwelijks morning tea, wel lunch zeker het toetje, ook de afternoon tea en zijn halve bord avondeten had hij op). Alles werd medegedeeld in 1 zin van 5 woorden en werd herhaalt en herhaalt als een langspeelplaat die vast zit. Toch was het leuk om te horen.

Dit artikel werd aangemaakt op Monday 23 April 2007 om 21:05 en werd geplaatst in Max & Warrun, Nanette. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie plaatsen, of een trackback doen van je eigen site.