Maandag: Naar Moreton Island

Maandag 21 augustus
Een vroege ochtend met een goed doel. Om 9 uur in het transferstation van Brisbane zijn om de bus naar de boot te kunnen nemen. In het transferstation kwamen we erachter dat we de vouchers voor de boot niet hadden uitgeprint (we hadden dit allemaal via internet geboekt). Wel hadden we het informatieblad bij ons, het telefoonnummer hiervan opgebeld en het antwoord was: ”No Worries, de boot belt ons wel om onze boeking te bevestigen. Weet je wat, ik fax ze nu wel even de bevestiging, kan je gelijk doorlopen”.
Breed grijnzend zaten de jongens op onze schoot in de bus op naar de boot, deze boot hoorde bij het arrangement dat we hadden geboekt. Vijf nachten op Morton Island in het Tangalooma Wild Dolphin Resort.

Gelijk werden werd bevestigd met wat wij bij de term ‘Resort’ denken. Snel, vakkundig en enthousiast werd er ingescheeptd, de koffers afgenomen (die zagen we pas weer in de kamer) en ons een boekje uitgereikt met alle activiteiten voor komende week. De inhoud was enigzins verontrustend: Sensational Saturday, Super Sunday, Magic Monday, Terrific Tuesday, Wacky Wednesday, Thrilling Thursday en Fantastic Friday waren vol van activiteiten en werden iedere avond afgesloten met entertainment als bingo, karaoke, dance partys en iets dat ‘tangalooma horse racing extravaganza’ heet (er waren voor de duidelijkheid zeker geen paarden op het eiland). Gelukkig was dit allemaal optioneel en ver van de huisjes en kamers waar we sliepen en verbleven.

Ook wordt een aantal tochten aangeboden: Whale watching, Marine life boat tour, Quad bike tours, informatie video’s over het leven in de oceanen, 4wd desert safari, helicopter vluchten, 4wd blue lagoon safari.
Verder was er nog een duik/watersport shop en een Toys club, hier kon je croquet spullen krijgen, tennis en sqashrackets, spullen voor boogschieten, golf, bootjes, catamarans enz.
Tenslotte werd er dagelijks om 8.30 uur de pelicanen gevoerd met uitleg van een marine biologist, om 4.30 uur de kookaburra’s en om 6.15 uur de wilde dolfijnen. En dat laatste is toch wel waarom Nanette zo graag naar dit eiland en dit resort wilde.

Na landing op het eiland zijn we neergestreken in een café en hebben we wat lunch besteld, pizza en pasta. Tijdens het wachten ging Branko even kijken waar we moesten inchecken. Op de boot hadden we al een heel formulier gekregen om in te vullen, omdat nieuwe gasten hier met bootladingen tegelijk binnenkomen ging het allemaal wat anders om het allemaal wat meer doorstroom te geven. Branko kwam met het verrassende nieuws terug dat we al een kamer hadden en achter het gebouw een soort golfbuggy klaarstond om ons daarheen te rijden. Toen kwam onze bestelling. Gezien de tijd (net op tijd voor een slaapje voor de kinderen) gevraagd of ze alles in een afhaaldoos konden schuiven en we zijn naar de buggy gegaan. Hier was het even puzzelen, sjouwen en stouwen om kinderen die de ouders niet los willen laten, de handbagage en de kinderwagen in de buggy te krijgen. Vervolgens nog geen 100 meter gereden om daar weer uit te laden, als we dat geweten hadden….
Ook hier hadden we weer een kamer met aparte slaapkamer en ook hier stonden de campeerbedjes voor de kinderen weer klaar. Ze konden er gelijk in en hebben nog geslapen ook.
Na het slaapje hebben we wat rondgekeken in het resort. Het ziet er allemaal heel verzorgd en onderhouden uit. De kamer zelf is wat ouder maar wel schoon. Het duurde wel even voordat we doorhadden wat ze met de ‘kookmogelijkheden’ bedoelden die onze kamer zou moeten hebben. Wij hadden een keukentje verwacht. Er was een gootsteen, wat kastjes met borden, kommen, bestek, een magnetron en verder niets? Nanette opperde nog dat de campwinkel misschien alleen magnetronmaaltijden verkocht en dat je op die manier toch nog een maaltijd had. Gelukkig vonden we in het onderste kastje een soort electische pan/bakplaat combi (die heel handig en effectief in gebruik bleek) en NATUURLIJK, onderaan het flatje (3 hoog, 6 kamers breed) was een Barbeque met banken en tafels, dat bijelkaar is een echte australische kookgelegenheid. Zoals we al in de lonely planet hadden gelezen maakte de campwinkel dankbaar gebruik van het excuus dat ze alles van het vastland moesten halen en werden er stevige prijzen gevoerd. Maar min of meer alles was er te krijgen.
Vanwege het vakantiegevoel besloten we om deze avond te diner met iets uit de coffiecorner, broodjes, pies, wat er te krijgen was. We hadden tenslotte al een stevige lunch achter de rug. Branko werd eropuit gestuurd terwijl Nanette op de slapende kinderen pastte. Blij kwam hij terug: vanaf 5 uur had deze koffiecorner uitverkoop, alles voor 2 dollar. Ze hadden we een Wrap, en doosjes met dubbele sandwiches voor diner. Met het brood van de broodjes getoast in ons keukentje werd het zeer smakelijk.

Diverse zaken bedacht vandaag:

• Het is misschien wel leuk om de excursie naar het meer op dit eiland te doen. Het hele eiland is van zand (3 e grootste zandeiland in de wereld (en Australie)). Zo zien we ook nog iets van het eiland en de jongens zullen de rit in de 4wd bus wel leuk vinden.
• Vanuit Nederland kan je ook met zo’n 2 uur vliegen op een min of meer sub-tropisch eiland zitten zoals wij nu, alleen is alles dan buitenlands. Wij krijgen nu gewoon dezelfde tv programma’s en de spullen in de winkel zijn bekend. Da’s anders.
• Als we morgen een uitgebreide lunch houden kunnen we om 5 uur weer van heerlijke broodjes genieten tegen dumpprijzen.